Ταρ-Ανκάλιμε

H Tar-Ancalimë ήταν η έβδομη κυβερνήτης του Númenor και η πρώτη βασίλισσα που κυβέρνησε, κόρη του Tar-Aldarion και της Erendis. Η βασιλεία της διήρκησε για περισσότερα από 205 χρόνια, και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη μετά από αυτή του Elros Tar-Minyatur. Ancalimë σημαίνει "Η Πιο Φωτεινή" στην Quenya


Η Ταρ-Ανκάλιμε ανατράφηκε από τη μητέρα της, την Ερέντις. Όταν ήταν τεσσάρων ετών, ο πατέρας της, ο Αλντάριον, άφησε την οικογένειά του για να επιστρέψει στην μεγάλη του αγάπη, την θάλασσα. Όταν εκείνος έφυγε, η Ερέντις πήρε την μικρή Ανκάλιμε από το Αρμένελος και μετακόμισαν στα βοσκοτόπια στην εξοχή του Εμέριε. Η μοναδική παιδική φίλη της Ανκάλιμε ήταν η Ζαμίν και η ίδια είδε ελάχιστους άντρες.

Ντράμπορλεγκ

Ο Dramborleg ήταν ο μεγάλος πέλεκυς που είχε κάνει δώρο ο Βασιλιάς Turgon στον Tuor στην Πρώτη Εποχή, και τον οποίο έβαζε πάνω από οποιοδήποτε σπαθί. Χάθηκε στον Καταποντισμό του Numenor. Dramborleg σημαίνει "Βαριοκοφτερός" στην γλώσσα των Gondolindrim.


Για τον "μεγάλο πέλεκυ του Τούορ" δεν υπάρχει αναφορά στο Σιλμαρίλλιον, αλλά αναφέρεται και περιγράφεται στην αρχική "Πτώση της Γκοντόλιν", όπου λέγεται ότι αντί για σπαθί χρησιμοποιούσε έναν πέλεκυ ονόματι Ντράμπορλεγκ, ο οποίος "έκανε βαριά χτυπήματα σαν ρόπαλο κι έκοβε στη μέση σαν σπαθί". Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς απέκτησε ο Τούορ το Ντράμπορλεγκ, ωστόσο λέγεται ότι στην ηλικία των δεκαέξι ετών ήταν εις θέση να χειριστεί έναν πέλεκυ, το παραδοσιακό όπλο των Σίνταρ που τον ανάθρεψαν, αλλά και του Χούορ, του πατέρα του. Πολέμησε με αυτόν στην Πτώση της Γκοντόλιν, σφάζοντας τρείς Μπάλρογκς. Ο Τούορ έδωσε το Ντράμπορλεγκ στον γιο του, τον Εαρέντιλ, κι αυτός με την σειρά του στον γιο του, τον Ταρ-Μινυάτουρ, τον πρώτο βασιλιά του Νούμενορ, όπου έγινε βασιλικό κειμήλιο. Χάθηκε στον Καταποντισμό του Νούμενορ κοντά στα τέλη της Δεύτερης Εποχής.

Άρνορ

H Arnor, γνωστή και ως Βόρειο Βασίλειο, ήταν το βασίλειο των Dúnedain που βρισκόταν στη γη του Eriador στη Μέση-Γη. Ιδρύθηκε από τον Elendil μετά την διαφυγή του από τον Καταποντισμό του Numenor. Ήταν η αρχική έδρα του Υψηλού Βασιλιά της Arnor που κυβερνούσε τόσο την Arnor όσο και την Gondor. Συνδέθηκε με τους Υψηλούς Βασιλείς της Γραμμής του Elendil, η βασιλεία της οποίας αποκαταστάθηκε με την στέψη του Εlessar, μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, στο ξεκίνημα της Τέταρτης Εποχής. Arnor σημαίνει "Γη του Βασιλιά" στη Sindarin.

Η Άρνορ ιδρύθηκε το 3320 της Δεύτερης Εποχής από τον Ελέντιλ, ενώ οι γιοί του, Ισίλντουρ και Ανάριον, ίδρυσαν το νότιο βασίλειο της Γκόντορ την ίδια εποχή. Και τα δύο βασίλεια είναι γνωστά ως "Τα Βασίλεια των Ντουνεντάιν στην Εξορία". Στις μέρες της δόξας της, η Άρνορ περιλάμβανε σχεδόν ολόκληρη την περιοχή του Ερίαντορ μεταξύ των ποταμών Μπρούινεν και Γκουαθλό στα ανατολικά (ανατολικά των οποίων ήταν το Ρίβεντελ), και τον Λούν στα δυτικά (δυτικά του οποίου ήταν το Λίντον). Περιλάμβανε επίσης το Μπρι και την περιοχή που αργότερα θα γινόταν γνωστή ως Σάιρ. Ο πληθυσμός της Άρνορ περιλάμβανε τους Ντουνεντάιν στις δυτικές κεντρικές περιοχές και τους μικτούς ή αυτόχθονες πληθυσμούς. Η αρχική πρωτεύουσα ήταν η Αννούμινας κοντά στη λίμνη Νενούιαλ, ενώ το βασίλειο περιλάμβανε πόλεις όπως τις Φόρνοστ, Θάρμπαντ και Λοντ Ντάερ, αλλά και παρατηρητήρια όπως το Άμον Σούλ και το Ελοστίριον.

Ανκάλαγκον

Ο Ancalagon, γνωστός κι ως Ancalagon ο Μαύρος, ήταν ο μεγαλύτερος από όλους τους φτερωτούς Δράκους. Είχε ανατραφεί από τον Morgoth στην Πρώτη Εποχή και ήταν ο μεγαλύτερος και πιο δυνατός Δράκος που υπήρξε ποτέ στη Μέση-Γη. Το όνομα Ancalagon σημαίνει "Γρήγορα Σαγόνια" στη Sindarin.


Αφότου ο Εαρέντιλ έκανε το ταξίδι στο Βάλινορ για να παρακαλέσει τους Βάλαρ να βοηθήσουν στον πόλεμο εναντίον του Μόργκοθ και να σώσουν τα Ξωτικά και τους Εντάιν, ο Στρατός του Βάλινορ πολέμησε τον Μόργκοθ στον Πόλεμο της Οργής και διέλυσε τους στρατούς του. Αντιμετωπίζοντας την τελική ήττα, ο Μόργκοθ εξαπέλυσε το τελευταίο και σπουδαιότερό του όπλο: μια ομάδα φτερωτών Δράκων, με επικεφαλής τον Ανκάλαγκον τον Μαύρο. Οι Δράκοι κατέβηκαν μέσα σε μια θύελλα από βροντές, αστραπές και φωτιά, αναγκάζοντας τις δυνάμεις των Βάλαρ να οπισθοχωρήσουν. Τότε βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον Εαρέντιλ που ήταν στο πλοίο του, το Βίνγκιλοτ, συνοδευόμενος από τους Αετούς του Μάνγουε, με επικεφαλής τον Θορόντορ. Η μάχη στον αέρα κράτησε μια μέρα και μια νύχτα. Πριν από την αυγή, ο Εαρέντιλ σκότωσε τον Ανκάλαγκον και το σώμα του Δράκου έπεσε από τον ουρανό καταστρέφοντας τους πύργους των Θανγκορόντριμ πάνω από την Άνγκμπαντ. Ο θάνατος του Ανκάλαγκον σήμανε τον θάνατο των περισσότερων Δράκων, καθώς και την ήττα του Μόργκοθ.