Ερέντις

Η Erendis, επίσης γνωστή ως η Γυναίκα του Ναυτικού, ήταν η δυστυχισμένη και αργότερα αποξενωμένη σύζυγος του Tar-Aldarion, του έκτου βασιλιά του Númenor από το 883 ως το 1075 της Δεύτερης Εποχής. Ήταν από μια οικογένεια κατώτερης θέσης από αυτή του Tar-Aldarion, έτσι είχε μικρότερη διάρκεια ζωής από εκείνον. Ο λαός του Númenor της έδωσε το όνομα Tar-Elestirnë, η Κυρά με το Αστρο-μέτωπο, διότι φορούσε στο μέτωπο το διαμάντι που της χάρισε ο Aldarion.

 
Οι γονείς της Ερέντις ήταν ο Μπέρεγκαρ και η Νούνεθ, οι οποίοι προέρχονταν από ένα μικρό παρακλάδι της αριστοκρατίας του Νούμενορ από τον Οίκο του Μπέορ. Η καταγωγή αυτή ήταν μικρότερης θέσης από εκείνης του βασιλικού οίκου, επιβάλλοντάς της έτσι μια συντομότερη διάρκεια ζωής. Η ίδια και οι γονείς της ζούσαν στη περιοχή Εμέριε στο Νούμενορ, την οποία η Ερέντις αγαπούσε πολύ.

Μίθριλ

Το Mithril, επίσης γνωστό ως το Ασήμι της Moria, ήταν ένα πολύτιμο ασημένιο μέταλλο, ισχυρότερο από ατσάλι, αλλά πολύ ελαφρύτερο σε βάρος, το οποίο εξόρυζαν οι Νάνοι στα βαθιά ορυχεία του Khazad-dûm. Μπορούσε να χτυπηθεί και να γυαλιστεί χωρίς να εξασθενίσει ή να θαμπώσει, ενώ το θαύμαζαν και το θεωρούσαν πολύτιμο όλοι οι λαοί. Οι Άνθρωποι το ονόμαζαν "αληθινό-ασήμι", ενώ οι Νάνοι, που το αγαπούσαν περισσότερο από όλα, είχαν το δικό τους μυστικό όνομα γι' αυτό. 

Το Μίθριλ, στην καθαρή του μορφή, ήταν μάλλον μαλακό κι εύπλαστο. Μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για διάφορα κράματα μετάλλων ώστε να παράγει μια εξαιρετικά ελαφριά, σκληρή και ανθεκτική πανοπλία. Τα Ξωτικά το αγαπήσανε για την ομορφιά του και πιθανώς το χρησιμοποίησαν για κοσμήματα και ενδυμασίες παρά για όπλα ή πανοπλίες. Επιπλέον, ήταν το κύριο συστατικό του Ιθίλντιν, του Αστροφέγγαρου, ένα κράμα που δημιούργησαν οι Νόλντορ του Ερέγκιον για ειδικές εξωτερικές επιγραφές, συνήθως σε πύλες, όπως η Δυτική Πύλη της Μόρια, ενώ ήταν ορατό μόνο υπό το φως της Σελήνης ή το φως των Άστρων.

Σιλμάριεν

Η Silmariën ήταν το πρώτο παιδί του Tar-Elendil, του τέταρτου Βασιλιά του Númenor, και η μητέρα του Valandil, του πρώτου Άρχοντα του Andúnië. Το όνομα Silmariën είναι στην Quenya και, αν και δεν αποδίδεται καμία μετάφραση, πιθανότατα σημαίνει "Ασημένια Κόρη".

 
Η Σιλμάριεν ήταν το μεγαλύτερο παιδί του βασιλιά Ταρ-Ελέντιλ. Τα άλλα αδέλφια της ήταν η Ισίλμε και ο Μενέλντουρ. Εκείνο τον καιρό οι γυναίκες δεν είχαν τη δυνατότητα να κυβερνήσουν, έτσι όταν ο Ταρ-Ελέντιλ παραιτήθηκε του σκήπτρου, τον θρόνο ανέλαβε ο μικρότερος αδερφός της, ο Ταρ-Μενέλντουρ. Μετά το γάμο της με τον Έλαταν απέκτησαν ένα γιο, τον Βαλάντιλ, ο οποίος έγινε ο πρώτος Άρχοντας του Αντούνιε.

Eλεντίλμιρ, Το Αστέρι του Ελέντιλ

Το Αστέρι του Elendil, αλλιώς Elendilmir, Αστέρι του Βορείου Βασιλείου και Αστέρι του Βορρά, ήταν το όνομα που δόθηκε σε δύο μεγαλειώδη λευκά πετράδια σε σχήμα αστεριού που συνδέθηκαν με τον Elendil και τη βασιλεία της Arnor. Και οι δύο αυτοί πολύτιμοι λίθοι είχαν τοποθετηθεί πάνω σε Mithril. Φορέθηκαν από τον Elendil και τους Κληρονόμους του και στη συνέχεια από τους αρχηγούς των Dúnedain στην Arnor.
 

Το πρώτο Ελεντίλμιρ

Το πρώτο κόσμημα χρονολογείται από τους πρώτους αιώνες του Νούμενορ και ανήκε στην Σιλμάριεν, την κόρη του Βασιλιά Ταρ-Ελέντιλ. Από αυτήν, πέρασε στους απογόνους της, τους Άρχοντες του Αντούνιε. Ο μεγαλύτερος γιος του Αμάντιλ, του Άρχοντα του Αντούνιε, ο Ελέντιλ, διέφυγε της Πτώσης της Νούμενορ και έγινε Υψηλός Βασιλιάς των Ντουνεντάιν στη Μέση-Γη. Φορούσε το Αστέρι του Ελέντιλ στο μέτωπό του αντί για στέμμα, όπως έκανε και ο γιος του, ο Ισίλντουρ, μετά από αυτόν.