Κίριθ Ούνγκολ

Η Cirith Ungol ήταν ένα πέρασμα ή σχισμή μέσα από τα Ephel Dúath κοντά στη Minas Morgul. Ήταν επίσης το όνομα του φρουρίου των Orcs που βρισκόταν στο πέρασμα αυτό, ενώ κοντά στα βουνά βρισκόταν το Άντρο της Shelob. Cirith Ungol σημαίνει "Η Χαράδρα της Αράχνης" στη Sindarin.

Η Κίριθ Ούνγκολ περνούσε μέσα από τα δυτικά βουνά της Μόρντορ και μέχρι ένα σημείο ερχόταν παράλληλα με τον δρόμο της Μόργκουλ ως τη Γκόντορ. Φρουρούταν από τον Πύργο της Κίριθ Ούνγκολ, ο οποίος χτίστηκε από τους Ανθρώπους της Γκόντορ μετά τον Πόλεμο της Τελευταίας Συμμαχίας των Ξωτικών και των Ανθρώπων. Δεν είναι γνωστό αν το πέρασμα και ο Πύργος ονομάζονταν Κίριθ Ούνγκολ όταν το είχαν οι Άνθρωποι της Γκόντορ, αν και πιθανότατα ονομαζόταν έτσι, διότι η Σέλομπ ήταν εκεί πριν από τον Σάουρον και προτού τοποθετηθεί η πρώτη πέτρα του Μπαράντ-ντούρ.

Νάζγκουλ

Οι Nazgûl, γνωστοί και ως Ringwraiths, Ulairi, Εννέα Καβαλάρηδες, Μαύροι Καβαλάρηδες ή απλά οι Εννιά, ήταν οι φοβεροί υπηρέτες του Σκοτεινού Άρχοντα Sauron στην Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη και Τρίτη Εποχή και γέμιζαν με τρόμο τις καρδιές όσων τους συναντούσαν. Στα τελευταία χρόνια της Τρίτης Εποχής κατοικούσαν στη Minas Morgul και στο Dol Guldur. Μόνο δύο από τους Εννέα κατονομάζονται, ο Μάγος-Βασιλιάς της Angmar και ο Khamûl ο Ανατολίτης. Το όνομα Nazgûl είναι στην Μαύρη Ομιλία και σημαίνει "Δαχτυλιδοφάντασμα"

Οι Νάζγκουλ ήταν κάποτε εννέα μεγάλοι βασιλιάδες των Ανθρώπων, τρεις από τους οποίους λέγεται ότι ήταν Άνθρωποι του Νούμενορ, στους οποίους δόθηκαν από τον Σάουρον τα Εννέα από τα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Οι Εννέα τα πήραν και τα χρησιμοποίησαν για να επιτύχουν μεγάλη δύναμη, πλούτο και κύρος στη ζωή, αλλά καθώς περνούσε ο καιρός, τα Δαχτυλίδια ασκούσαν πάνω τους την επιρροή τους, παρατείνοντας τόσο τη ζωή τους, μέχρι που η διαβίωση τους έγινε αφόρητη, κάνοντάς τους τελικά φαντάσματα, αόρατους σε όλους - εκτός από εκείνους που μπορούσαν να δουν στον κόσμο των Φαντασμάτων - και δούλους στη θέληση του Σάουρον. Μέσω του Ενός Δαχτυλιδιού η ζωή και η εξουσία τους δέθηκε με τη δική του και ήταν ανίκανοι να τον παρακούσουν, ενώ όταν εκείνος αύξανε ή μείωνε την δύναμή του, το ίδιο έκαναν και οι Νάζγκουλ.