Ο Βράχος του Έρεχ

Ο Βράχος του Erech ήταν ένας μεγάλος μαύρος βράχος που ήταν στημένος στο Λόφο του Erech, νότια των Λευκών Βουνών στη Gondor. Εκεί ήταν όπου ο βασιλιάς των Βουνών ορκίστηκε πίστη στον Isildur. Είχε σφαιρικό σχήμα και διάμετρο περίπου 6 μέτρα.

Στη Δεύτερη Εποχή, ο Ισίλντουρ έφερε μαζί του από το Νούμενορ έναν μεγάλο, μαύρο βράχο ως σύμβολο της γενιάς του. Τον έβαλε πάνω στο Λόφο του Έρεχ και εκεί ήταν όπου ο Βασιλιάς των Νεκρών και οι δικοί του ορκίστηκαν πίστη στον Ισίλντουρ, τον καιρό  της Τελευταίας Συμμαχίας. Επειδή όμως δεν τήρησαν τον όρκο τους, o Ισίλντουρ τους καταράστηκε να μην βρίσκουν ανάπαυση έως ότου εκπληρώσουν τον όρκο τους. Οι Επίορκοι στοίχειωσαν τους λόφους και τα Μονοπάτια των Νεκρών για περισσότερα από 3000 χρόνια.

Τα Αστραφτερά Σπήλαια

Οι Glittering Caves, τα Αστραφτερά Σπήλαια, που ονομάζονταν επίσης Aglarond, ήταν τα υπέροχα σπήλαια γεμάτα κοσμήματα που βρίσκονταν στα Λευκά Όρη πίσω από το Helm's Deep στο Rohan. Μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού έγιναν ένα από τα πιο σημαντικά βασίλεια των Νάνων στην αρχή της Τέταρτης Εποχής. Aglarond σημαίνει "Σπήλαια της Δόξας" ή "Σπήλαια του Φωτός" στη Sindarin.

Οι Αστραφτερές Σπηλιές βρίσκονταν πίσω από το Φαράγγι του Χελμ, κάτω από τα Λευκά Όρη, στο βορειοδυτικό τμήμα τους. Επεκτείνονταν βαθιά κάτω από τα βουνά, με πολλά περάσματα, σκάλες, αίθουσες και θαλάμους, με αμμώδη δάπεδα και ψηλούς θόλους για οροφές, ενώ οι τοίχοι τους ήταν γυαλισμένη πέτρα με πολύτιμους λίθους και κρυστάλλους. Ο Γκίμλι τις αποκάλεσε "ένα από τα θαύματα του Βορείου Κόσμου". Όπως λέγεται, ο Λέγκολας εντυπωσιάστηκε κι έμεινε άφωνος μετά την επίσκεψή του εκεί, λέγοντας ότι μόνο ο Γκίμλι θα μπορούσε να τις περιγράψει κατάλληλα, μία από τις λίγες φορές που ένας Νάνος τα κατάφερε καλύτερα με τις λέξεις από ένα Ξωτικό.

Τα Μονοπάτια των Νεκρών

Τα Μονοπάτια των Νεκρών ήταν ένα στοιχειωμένο πέρασμα μέσα από τα Λευκά Όρη και το μονοπάτι μέσα από το οποίο ταξίδεψε ο Aragorn από το Rohan στη Gondor. Τα Μονοπάτια ξεκινούσαν από τη Σκοτεινή Πόρτα στο τέλος της μεγάλης κοιλάδας του Harrowdale, πέρα ​​από το Firienfeld και το Δάσος του Dimholt, ανάμεσα στα βουνά Irensaga, Starkhorn και Dwimorberg. Μέσα στο κεντρικό σπήλαιο, ο Aragorn και η ομάδα του βρήκαν τα απομεινάρια του Baldor, γιου του δεύτερου βασιλιά του Rohan, Brego. Τα Μονοπάτια συνέχιζαν πέρα από ξεχασμένες πόλεις που εμφανίζονταν στο νότιο άκρο των Λευκών Ορέων στην Κοιλάδα του Morthond, κοντά στην Πέτρα του Erech.

Το 3320 της Δεύτερης Εποχής ιδρύθηκε το βασίλειο της Γκόντορ. Ένας λαός Ανθρώπων είχε ζήσει στα Λευκά Όρη και είχαν υπηρετήσει για κάποιο διάστημα τον Σκοτεινό Άρχοντα Σάουρον. Εκείνη την εποχή, ο Ισίλντουρ κάλεσε τον Βασιλιά των Βουνών να ορκιστεί υπακοή σε αυτόν, κι εκείνος το έκανε. Ωστόσο, όταν ο Σάουρον επιτέθηκε στη Γκόντορ το 3429 της Δεύτερης Εποχής και σχηματίστηκε η Τελευταία Συμμαχία των Ξωτικών και των Ανθρώπων, ο Ισίλντουρ κάλεσε τους Ανθρώπους των Βουνών να τιμήσουν τον όρκο τους, αλλά εκείνοι αρνήθηκαν. Τότε ο Ισίλντουρ καταράστηκε κι εκείνους και τον βασιλιά τους, λέγοντας ότι δεν θα έβρισκαν ανάπαυση μέχρι να εκπληρωθεί ο όρκος. Οι Άνθρωποι των Βουνών το έβαλαν στα πόδια μπροστά στην οργή του Ισίλντουρ, και κρύφτηκαν στα βουνά μακριά από άλλους Ανθρώπους. Η κατάρα του Ισίλντουρ έπιασε: ο λαός τους συρρικνώθηκε και τελικά πέθανε, ώστε μόνο τα φαντάσματά τους παρέμειναν στο τέλος της Τρίτης Εποχής, στα μέρη που στοίχειωσαν κι έγιναν τόποι τρόμου για τους ζωντανούς Ανθρώπους, ο Λόφος του Έρεχ και τα Μονοπάτια των Νεκρών. 

 

H Απαγορευμένη Πόρτα

Η Απαγορευμένη Πόρτα, που ονομάζεται επίσης Πύλη των Νεκρών και Σκοτεινή Πόρτα, ήταν η είσοδος στα Μονοπάτια των Νεκρών κάτω από τα Λευκά Όρη. Το 2570 της Τρίτης Εποχής, ο Baldor, ο γιος του Brego, πέρασε μέσα από αυτή την είσοδο και δεν επέστρεψε ποτέ. Στις 8 Μαρτίου του 3019, ο Aragorn και η ομάδα του πέρασαν την Πόρτα κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού για να καλέσουν τον Στρατό των Νεκρών.

H Απαγορευμένη Πόρτα ήταν η αρχαία είσοδος που οδηγούσε στα Μονοπάτια των Νεκρών, μέσα από το βράχο στη βάση του Στοιχειωμένου Βουνού. Ανακαλύφθηκε στις πρώτες μέρες του Ρόχαν από τον Μπρέγκο, τον δεύτερο βασιλιά, και τον γιο του τπν Μπάλντορ, που εξερευνούσαν τη νέα τους γη. Έχοντας ανακαλύψει τον τόπο που θα γινόταν το Οχυρό του Ντανχάρροου, ταξίδεψαν και βρήκαν μια Πόρτα στην πλαγιά του βουνού. Στο κατώφλι της πόρτας βρήκαν έναν γέρο, ο οποίος τους προειδοποίησε να μην εισέλθουν, καθότι ο καιρός δεν είχε έρθει ακόμη. Ο γέρος πέθανε λίγο μετά και δεν αποκάλυψε περισσότερα. Παρά την προειδοποίηση, ο Μπάλντορ είδε την Απαγορευμένη Πόρτα ως πρόκληση, ώστε, στη γιορτή που διοργανώθηκε για το χτίσιμο του Μέντουσελντ, ορκίστηκε να περάσει την Πόρτα και να εισέλθει στα Μονοπάτια των Νεκρών. Έτσι κι έκανε, και δεν φάνηκε ποτέ ξανά.

H Μαύρη Πύλη

Η Μαύρη Πύλη, ή αλλιώς Morannon, ήταν μια πύλη στην βορειοδυτική Mordor που χτίστηκε από τον Sauron, τον Σκοτεινό Άρχοντα, για να αποτρέψει την εισβολή μέσω του Περάσματος της Cirith Gorgor, το χάσμα μεταξύ των Ered Lithui και των Ephel Dúath. Με τοίχο που είχε τουλάχιστον 18 μέτρα ύψος και 75 μέτρα μήκος, κι έχοντας στο εσωτερικό του μυριάδες τοξότες και στρατεύματα, η Μαύρη Πύλη ήταν η πιο οχυρωμένη και άμεση είσοδος στη γη της Mordor. Morannon σημαίνει "Μαύρη Πύλη" στη Sindarin.

Η Μαύρη Πύλη χτίστηκε από τον Σάουρον στην Δεύτερη Εποχή για να προστατεύσει και να φρουρήσει την βόρεια είσοδο στη Μόρντορ, αλλά και να αποτρέψει την εισβολή στο χάσμα μεταξύ των Έρεντ Λίθουι και Έφελ Ντούαθ. Πιθανότατα χτίστηκε με τη δύναμη του Ενός Δαχτυλιδιού, όπως το Μπαράντ-ντούρ, ενώ μετά την πτώση του Σάουρον στη Μάχη του Ντάγκορλαντ έγινε φρούριο των Ανθρώπων της Γκόντορ. Υποστηριζόμενη από την άλλη πλευρά από το Κάραχ Άνγκρεν και προστατευόμενη από το κάστρο του Ντούρθανγκ προς τα δυτικά, επανασχεδιάστηκε για να κρατήσει όλο το κακό της Μόρντορ μέσα, προστατεύοντας το εξωτερικό από αυτό, αλλά και το μέσα από το έξω. Η ανακατασκευή της Μίνας Ίθιλ, του Πύργου της Σελήνης, καθώς και η κατασκευή του Πύργου της Κίριθ Ούνγκολ, έγιναν επίσης για τον ίδιο σκοπό.

Νάζγκουλ

Οι Nazgûl, γνωστοί και ως Ringwraiths, Ulairi, Εννέα Καβαλάρηδες, Μαύροι Καβαλάρηδες ή απλά οι Εννιά, ήταν οι φοβεροί υπηρέτες του Σκοτεινού Άρχοντα Sauron στην Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη και Τρίτη Εποχή και γέμιζαν με τρόμο τις καρδιές όσων τους συναντούσαν. Στα τελευταία χρόνια της Τρίτης Εποχής κατοικούσαν στη Minas Morgul και στο Dol Guldur. Μόνο δύο από τους Εννέα κατονομάζονται, ο Μάγος-Βασιλιάς της Angmar και ο Khamûl ο Ανατολίτης. Το όνομα Nazgûl είναι στην Μαύρη Ομιλία και σημαίνει "Δαχτυλιδοφάντασμα"

Οι Νάζγκουλ ήταν κάποτε εννέα μεγάλοι βασιλιάδες των Ανθρώπων, τρεις από τους οποίους λέγεται ότι ήταν Άνθρωποι του Νούμενορ, στους οποίους δόθηκαν από τον Σάουρον τα Εννέα από τα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Οι Εννέα τα πήραν και τα χρησιμοποίησαν για να επιτύχουν μεγάλη δύναμη, πλούτο και κύρος στη ζωή, αλλά καθώς περνούσε ο καιρός, τα Δαχτυλίδια ασκούσαν πάνω τους την επιρροή τους, παρατείνοντας τόσο τη ζωή τους, μέχρι που η διαβίωση τους έγινε αφόρητη, κάνοντάς τους τελικά φαντάσματα, αόρατους σε όλους - εκτός από εκείνους που μπορούσαν να δουν στον κόσμο των Φαντασμάτων - και δούλους στη θέληση του Σάουρον. Μέσω του Ενός Δαχτυλιδιού η ζωή και η εξουσία τους δέθηκε με τη δική του και ήταν ανίκανοι να τον παρακούσουν, ενώ όταν εκείνος αύξανε ή μείωνε την δύναμή του, το ίδιο έκαναν και οι Νάζγκουλ.

Έλλανταν και Ελρόχιρ

O Elladan και o Elrohir ήταν οι δίδυμοι γιοι του Elrond του Μισο-Ξωτικού και της Celebrían του Rivendell, και ήταν γνωστοί για τη στενή φιλία και τη συνεργασία τους με τους Dúnedain του Βορρά, τους Φύλακες του Βορρά και τους Ανθρώπους γενικότερα, καθώς και για τα κατορθώματά τους στον Πολέμο του Δαχτυλιδιού. Το όνομα Elladan σημαίνει "Ξωτικο-Άνθρωπος" ή "Ξωτικό-Dúnadan" στη Sindarin, αναφερόμενο στη διπλή καταγωγή του, από τα Ξωτικά και τους Edain (Οίκος Ανθρώπων από το Beleriand).  Το όνομα Elrohir σημαίνει "Ξωτικό Ιππότης" στη Sindarin.

Ο Έλλανταν και ο Ελρόχιρ γεννήθηκαν το 130 της Τρίτης Εποχής και είχαν μια νεότερη αδελφή, της Άργουεν. Μέσω της μητέρας τους, της Κελεμπρίαν, ήταν οι μόνοι εγγονοί της Γκαλάντριελ και του Κέλεμπορν του Λοθλόριεν. Το 2509 της Τρίτης Εποχής, οι δίδυμοι έσωσαν τη μητέρα τους, η οποία είχε αιχμαλωτιστεί και βασανιστεί από Ορκς. Παρά το γεγονός ότι σωματικά θεραπεύθηκε από τον Έλροντ, εξαιτίας του φόβου και των μαρτυρίων που υποβλήθηκε, ψυχικά δεν είχε γίνει καλά κι έτσι αναχώρησε για τα Γκρίζα Λιμάνια το επόμενο έτος. Λόγω αυτού του γεγονότος, τα δίδυμα έτρεφαν μεγάλο μίσος για τα Ορκς.

Μερίαντοκ "Μέρρυ" Μπράντιμπακ

O Meriadoc "Merry" Brandybuck, που ονομάζεται επίσης "ο Μεγαλοπρεπής", ήταν Hobbit, ο γιος του Saradoc Brandybuck και της Esmeralda Took, ξάδερφος του Frodo Baggins και ένας απ' τους στενότερους φίλους του. Ήταν ο κληρονόμος των Brandybucks στο Brandy Hall και, μετά τη συμμετοχή του στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, έγινε τελικά Κύριος εκεί. Αγαπούσε τα σκάφη και τα πόνι και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τους χάρτες της Μέσης-Γης. Ήταν ένα από τα εννέα μέλη της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού.

Ο Μέρρυ γεννήθηκε το 2982 της Τρίτης Εποχής στο Μπάκλαντ. Ήταν το μόνο παιδί του Σάραντοκ Μπράντιμπακ, του Κύριου του Μπάκλαντ, και της Εσμεράλντα Τούκ, της μικρότερης αδελφής του Πάλαντιν Τούκ Β'. Ήταν πρώτος ξάδελφος με τον γιο του Πάλαντιν, τον Πίππιν, και ο καλύτερός του φίλος.

Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού

Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού αποτελούταν από εννέα μέλη που εκπροσωπούσαν τους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης. Ο σκοπός τους ήταν να πάνε το Ένα Δαχτυλίδι στη Mordor ώστε να ριχτεί στις φωτιές του Mount Doom, εκεί όπου δημιουργήθηκε, και να καταστραφεί, κάτι που θα ανέτρεπε ολοκληρωτικά τον Σκοτεινό Άρχοντα Sauron. Τα μέλη της ονομαστικά ήταν οι Gandalf, Aragorn, Boromir, Legolas, Gimli, Frodo Baggins, Samwise Gamgee, Meriadoc Brandybuck και Peregrin Took.

Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού δημιουργήθηκε από τον Έλροντ στο Ρίβεντελ μετά το Συμβούλιο του Έλροντ και τα μέλη της Συντροφιάς ήταν εκπρόσωποι των αντίστοιχων φυλών τους. Ο Λέγκολας ήταν το μοναδικό Ξωτικό που επιλέχθηκε, κάτι που ίσχυσε και για τον Γκίμλι από την φυλή των Νάνων. Συγκροτημένη μετά από το Συμβούλιο του Έλροντ, η Συντροφιά αποτελούταν από εννέα μέλη: τέσσερα Χόμπιτς, δύο Ανθρώπους, ένα Ξωτικό, ένα Νάνο και ένα Μάγο. Συγκεκριμένα:

Αντούριλ

Andúril ήταν το όνομα του σπαθιού Narsil μετά την ξανασφυρηλάτησή του στο Rivendell για τον Aragorn, τον κληρονόμο του Isildur, το 3018 της Τρίτης Εποχής. Andúril σημαίνει "Φλόγα της Δύσης" στην Quenya.

To Nάρσιλ ήταν σύμβολο της Βασιλείας της Άρνορ και της Γκόντορ, αλλά έσπασε στα τέλη της Δεύτερης Εποχής, στον Πόλεμο μεταξύ της Τελευταίας Συμμαχίας Ξωτικών και Ανθρώπων και του Σάουρον. Τα θραύσματά του παρέμειναν κειμήλιο των Βασιλέων της Άρνορ και των Αρχηγών των Ντουνεντάιν.

Νάρσιλ

To Narsil ήταν το ισχυρό σπαθί που κρατούσε ο Βασιλιάς Elendil των Dúnedain, στον Πόλεμο μεταξύ της Τελευταίας Συμμαχίας Ξωτικών και Ανθρώπων και του Sauron, στα τέλη της Δεύτερης Εποχής. Αργότερα έγινε γνωστό ως Andúril, η Φλόγα της Δύσης. Narsil σημαίνει "Κόκκινη και Λευκή Φλόγα" στην Quenya.

To σπαθί σφυρηλατήθηκε στην Πρώτη Εποχή απ' τον διάσημο Νάνο μεταλλουργό Τέλχαρ του Νόγκροντ. Στην Δεύτερη Εποχή ήταν κειμήλιο των απογόνων του Έλρος, του πρώτου Βασιλιά του Νούμενορ. Αν και τίποτα δεν είναι γνωστό για το Νάρσιλ κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, ξέρουμε ότι εντέλει έφτασε στα χέρια του Ελέντιλ, μακρινού απογόνου του Έλρος, προς τα τέλη της Δεύτερης Εποχής.

Οσγκίλιαθ

Η Osgiliath, η αρχαία πρωτεύουσα του Βασιλείου της Gondor, ιδρύθηκε από τον Isildur και τον Anárion, τους γιούς του Elendil, κοντά στα τέλη της Δεύτερης Εποχής, αλλά ερημώθηκε κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής και σταδιακά καταστράφηκε. Στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, η πόλη απέκτησε στρατηγική σημασία ως σημείο διασταύρωσης πάνω από τον Anduin για τους Ανθρώπους της Gondor και τα Orcs της Mordor. Osgiliath στη Sindarin σημαίνει "Οχυρό των Άστρων".

 
Διοικώντας από κοινού, ο Ισίλντουρ και ο Ανάριον όρισαν την Οσγκίλιαθ ως την πρωτεύουσα της Γκόντορ, του νοτίου Βασιλείου των Νουμενόριανς στην εξορία. Προστατευόταν από δύο μικρότερες πόλεις-φρούρια, την Μίνας Ίθιλ (όπου έζησε ο Ισίλντουρ) και τη Μίνας Άνορ (όπου έζησε ο Ανάριον), και πολύ σύντομα έγινε μια μεγάλη και ακμάζουσα πόλη.

Έογουιν

H Éowyn, η Αρχόντισσα του Rohan, επίσης γνωστή ως η Λευκή Κυρά του Rohan και η Αρχόντισσα της Ithilien, ήταν μέλος του Οίκου του Eorl και η ανιψιά του βασιλιά Theoden του Rohan. Ήταν η κόρη της Théodwyn, της αδελφής του Theoden, και του Éomund του Eastfold. Ο αδελφός της ήταν o Éomer Éadig. Μετά το τέλος του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, παντρεύτηκε τον Faramir και έκαναν ένα γιο, τον Elboron.

Μετά το θάνατο των γονιών τους το 3002 της Τρίτης Εποχής, η Έογουιν και ο Έομερ πήγαν στο σπίτι του Θέοντεν και μεγάλωσαν εκεί. Η Έογουιν με τον καιρό έγινε ψηλή και λεπτή, με χάρη και περηφάνια που πήρε από τη μητέρα της.

Σαμ Γκάμτζι

O Samwise "Sam" Gamgee ήταν ένα Hobbit του Shire. Ήταν κηπουρός του Frodo Baggins και ο καλύτερος του φίλος. Ο Sam, ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ιστορίας, αποδείχθηκε ότι ήταν ο πιο κοντινός και αξιόπιστος σύντροφος του Frodo, ο πιο πιστός της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού και το μόνο μέλος της που παρέμεινε μαζί του μέχρι το τέλος της αποστολής στο Βουνό του Χαμού, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην προστασία του Δαχτυλιδοκουβαλητή και στην καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού.

Ο Σαμ ήταν ο νεότερος γιος του Χάμφαστ και της Μπελ Γκάμτζι, και είχε πέντε αδέρφια, τους Χάμσον, Χάλφρεντ, Ντέιζη, Μέι και Μάριγκολντ. Ζούσε με τον πατέρα του στο Μπάγκσοτ Ρόου στο Σάιρ, κοντά στο Μπαγκ Εντ. Όντας κηπουρός, ο Σαμ φαινόταν να είναι ένα απλό Χόμπιτ, ωστόσο, η αγάπη του για τα Ξωτικά, το χάρισμά του για την ποίηση και η πεποίθησή του ότι ο κόσμος περιέχει μεγαλύτερα θαύματα από όσα γνώριζαν τα Χόμπιτς (όλα καλλιεργηθήκαν από τον εκπαιδευτή του, Μπίλμπο Μπάγκινς), τον έκαναν να ξεχωρίσει από την αρχή.

Φρόντο Μπάγκινς

O Frodo Baggins, γιος του Drogo Baggins και της Primula Brundyback, ήταν ένα Hobbit από το Shire που έζησε κατά την Τρίτη Εποχή. Ήταν, και εξακολουθεί να είναι, o πιο ξακουστός και περίφημος για τον καθοριστικό του ρόλο στην Αποστολή του Δαχτυλιδιού, κατά την οποία κουβάλησε το Ένα Δαχτυλίδι ως το Βουνό του Χαμού στη Mordor, όπου και καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Ήταν ένας Δαχτυλιδοκουβαλητής, ο καλύτερος φίλος του Samwise Gamgee και ένα από τα τρία Hobbits που σάλπαραν απ΄τη Μέση-Γη για την Δύση στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Άλλα ονόματα του Frodo ήταν: Frodo με τα Εννέα Δάχτυλα, Εννιαδάχτυλος Frodo, Κος Κατωλοφίτης, Φίλος των Ξωτικών, Δαχτυλιδοκουβαλητής, Ανθρωπάκι.

Ο Φρόντο γεννήθηκε στο Σάιρ στις 22 Σεπτεμβρίου 2968 της Τρίτης Εποχής. Σύμφωνα με περιγραφές του Γκάνταλφ, ήταν ψηλότερος και ομορφότερος από πολλούς, με ένα λακάκι στο πηγούνι του, και είχε πλούσια, σγουρά, καστανά μαλλιά όπως τα περισσότερα Χόμπιτς. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των νεανικών του χρόνων στο Μπράντι Χολ στο Μπάκλαντ, το προγονικό σπίτι της οικογένειας Μπράντιμπακ. Ήταν γνωστός κατεργάρης και φίλος με τον Μέριαντοκ (Μέρρυ) Μπράντιμπακ και τον Πέρεγκριν (Πίππιν) Τούκ, και προκαλούσαν μπελάδες οπουδήποτε πήγαιναν.

Σάρουμαν (Κουρουνίρ)

O Saruman, που ονομάζεται Curunir στην Sindarin και Curumo στην Quenya (μεταφράζεται "Άνθρωπος της Δεξιοσύνης" και στις δύο γλώσσες), επίσης επονομαζόμενος o Λευκός, των Πολλών Χρωμάτων, ο Λευκός Μάγος, Επικεφαλής του Λευκού Συμβουλίου και Άρχοντας του Isengard, ήταν ένας Μάγος (Istar), ο οποίος ήρθε στη Μέση-Γη ως απεσταλμένος των Valar κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής (1000 - 3019, ζώντας στην Μέση-Γη για 2019 χρόνια). Αρχικά, ήταν ο αρχηγός των Μάγων και του Λευκού Συμβουλίου που αντιτάχθηκε στον Sauron. Oι εκτεταμένες, ωστόσο, μελέτες του για τη σκοτεινή μαγεία τον οδήγησαν τελικά στην επιθυμία του να αποκτήσει το Ένα Δαχτυλίδι. Πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να συμμαχήσει με τον Sauron και στη συνέχεια να τον προδώσει, ο Saruman συμμάχησε και συνέταξε το Isengard με τη Mordor στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, στον οποίο όμως νικήθηκε.

Ο Σάρουμαν ήταν ο πρώτος από τους πέντε Μάγους που έφτασαν στη Μέση-Γη, στο τέλος της πρώτης χιλιετίας της Τρίτης Εποχής. Λέγεται ότι ήταν ο μεγαλύτερος της τάξης και αναγνωρίστηκε ως ο επικεφαλής των Ιστάρι. Κατοικούσε στο φρούριο του Όρθανκ στο Ίσενγκαρντ και ήταν ανταγωνιστής των Ελεύθερων Λαών στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού.

Έλροντ

O Elrond (στη Sindarin "Αστροθόλος"), που ήταν Μισός Ξωτικό, Άρχοντας του Rivendell, γιος του Eärendil και της Elwing, αδερφός του Elros, σύζυγος της Celebrian και πατέρας των Elladan, Elrohir και Arwen, ήταν ένα από τα δυνατότερα Ξωτικά Κυβερνήτες που έζησε στη Μέση-Γη από την Πρώτη Εποχή έως το ξεκίνημα της Τέταρτης. Ήταν πολύ καλός φίλος του Gandalf του Γκρίζου, τον οποίο είχαν στείλει οι Valar από τη Δύση, και ο κάτοχος του Vilya, του Δαχτυλιδιού του Αέρα, ένα από τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών. Το όνομά του στην Quenya ήταν Elerondo.

Ο Έλροντ ο μισο-Ξωτικός ήταν ο γιος του Εαρέντιλ και της Έλγουινγκ, και ο δισέγγονος της Λούθιεν. Ο Εαρέντιλ ήταν γιος του Ανθρώπου Τούορ και της πριγκήπισσας των Ξωτικών Ίντριλ, ενώ η Έλγουινγκ ήταν η εγγονή του Μπέρεν (Άνθρωπος) και της Λούθιεν (κόρη του Ξωτικού Βασιλιά Θίνγκολ και της Μάια Μέλιαν). Κατά συνέπεια, ο Έλροντ καταγόταν από τις τρεις φυλές των Ξωτικών (Βάνυαρ και Νόλντορ μέσω της Ίντριλ, και Σίνταρ μέσω της Λούθιεν), από τους Μάιαρ, και τους τρεις Οίκους των Εντάιν (Χάντορ, Χάλεθ και Μπέορ).

Γκίμλι

O Gimli, ο γιος του Glóin, ήταν ένας Νάνος, απευθείας απόγονος της γενιάς του Durin the Deathless, πατέρα του πρώτου Οίκου των Νάνων, και πολύ σεβαστός πολεμιστής της Μέσης-Γης κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Χρόνων. Γεννημένος το 2879 της Τρίτης Εποχής, ήταν μέλος της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού, και ο μοναδικός Νάνος που πολέμησε πρόθυμα στο πλευρό των Ξωτικών στον πόλεμο εναντίον του Sauron στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Μετά την ήττα του Sauron, του δόθηκε η κυριαρχία των Glittering Caves στο Helm's Deep. Ήταν επίσης διάσημος για την θρυλική φιλία του με τον Legolas το Ξωτικό.

Ο Γκίμλι ήταν ο γιος του Γκλόιν και ανηψιός του Όιν, σύντροφοι και οι δύο του Μπίλμπο Μπάγκινς με την Ομάδα του Θόριν Δρύασπι στην Αποστολή για το Έρεμπορ. Γεννήθηκε στα Γαλάζια Βουνά, 109 χρόνια μετά την τραγική καταστροφή του Ντέηλ και της λεηλασίας του Έρεμπορ απ' τον Νοσφιστή τον Χρυσό. Λόγω της πολύ μικρής ηλικίας του (μόλις 62 ετών ήταν τότε), του απαγορεύτηκε να συμμετάσχει στην Αποστολή του Θόριν και της Ομάδας του, γεγονός που τον στεναχώρησε πολύ. 

Λέγκολας

O Legolas ήταν ένα Ξωτικό του Βασιλείου του Δάσους στο Mirkwood. Καταγόταν απ' τους Sindar και ήταν ο μόνος καταγεγραμμένος γιος του Βασιλιά Thranduil. Τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του περιστρέφονται γύρω απ' τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, κατά τη διάρκεια του οποίου ήταν ο εκπρόσωπος των Ξωτικών στη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού. Τα ξωτικίσια χαρακτηριστικά του ήταν σημαντικά προσόντα λόγω της εξαιρετικής ματιάς του, της ακοής του, της ελαφρότητας στο βάδισμα και της ασύγκριτης τοξοβολίας. Ήταν επίσης διάσημος για τη θρυλική φιλία του με τον Gimli το Νάνο. Μια τέτοια φιλία ανάμεσα στις δυό φυλές όχι μόνο ήταν σπάνια σε όλη την ιστορία, αλλά ερχόταν και σε πλήρη αντίθεση με τον σκληρό τρόπο που φέρθηκε ο πατέρας του στον πατέρα του Gimli και τους συντρόφους του.

Ως γιος του Θράντουιλ, του Βασιλιά των Ξωτικών, ο Λέγκολας ήταν πρίγκηπας του Βασιλείου του Δάσους. Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του πριν ή κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής.

Άραγκορν

O Aragorn II, επίσης γνωστός ως Elessar, ήταν γιος του Arathorn II και της Gilraen. Ήταν ο 16ος και τελευταίος Αρχηγός των Dunedain του Βορρά και ο απευθείας διάδοχος του Isildur μετά από πολλές γενιές. Στέφθηκε Βασιλιάς Elessar Telcontar, και ήταν ο 26ος Βασιλιάς της Arnor και ο 35ος Βασιλιάς της Gondor, καθώς και ο πρώτος Υψηλός Βασιλέας της Arnor και της Gondor μετά τη σύντομη βασιλεία του Isildur. Έγινε ο σπουδαιότερος Άνθρωπος της εποχής του, οδηγώντας τους Ανθρώπους της Δύσης ενάντια στις δυνάμεις του Sauron, βοηθώντας να καταστραφεί το Ένα Δαχτυλίδι και επανενώνοντας τα Βασίλεια της Arnor και της Gondor. Ήταν εξαιρετικός πολεμιστής και, ως Κληρονόμος του Isildur, έφερε τα θραύσματα του Narsil, το οποίο ξανασφυρηλατήθηκε και μετονομάστηκε σε Anduril στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Παντρεύτηκε την Arwen, την κόρη του Elrond, και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Eldarion, και πολλές κόρες.

Ο γιος του Άραθορν γεννήθηκε το 2931 της Τρίτης Εποχής και πήρε το όνομα Άραγκορν. Η γιαγιά του όμως, η Ιβόργουεν, προέβλεψε ότι ο Άραγκορν μια μέρα θα φορούσε στο στήθος του μια πράσινη πέτρα από την οποία θα βγει το πραγματικό του όνομα και η φήμη του.