Η Φιάλη της Γκαλάντριελ

Η Φιάλη της Galadriel ήταν το δώρο που έδωσε η Galadriel στον Frodo Baggins κατά την αναχώρηση της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού από το Lothlórien, που θα τη χρησιμοποιούσε για να τον φωτίζει "σε μέρη σκοτεινά, όταν όλα τ' άλλα φώτα σβήσουν", και παρέμεινε αχρησιμοποιήτη έως ότου έφτασε στην άκρη της Mordor. Ήταν μια κρυστάλλινη φιάλη γεμισμένη με νερό από την Πηγή της Galadriel και που περιείχε το φως του Άστρου του Eärendil, το αρχαίο φως των Δύο Δέντρων, όπως αυτό διατηρήθηκε μέσα σε ένα Silmaril. 

Καθώς ο Φρόντο, ο Σαμ και το Γκόλουμ πλησίαζαν στις Σκάλες της Κίριθ Ούνγκολ, ο Φρόντο είδε ένα μεγάλο στρατό από ιππείς των οποίων ηγούταν ο Μάγος-Βασιλιάς της Άνγκμαρ, ο Άρχοντας των Νάζγκουλ. Όταν ο Μάγος-Βασιλιάς σταμάτησε, ο Φρόντο φοβήθηκε ότι είχαν γίνει αντιληπτοί. Ενάντια στην θέλησή του, το χέρι του πήγε προς το Δαχτυλίδι, αλλά αντί για αυτό έπιασε την Φιάλη, την οποία ως τότε είχε ξεχάσει, και ο Μάγος-Βασιλιάς συνέχισε το δρόμο του.

Γκίλντορ Ινγκλόριον

Ο Gildor Inglorion ήταν Ñoldo του Οίκου του Finrod κι έζησε στο Rivendell στην Τρίτη Εποχή. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 3018, ο Gildor και μια ομάδα Ξωτικών περνούσαν από το Shire, τραγουδώντας καθώς περπατούσαν και, χωρίς να το καταλάβουν, έκαναν έναν Nazgûl που καταδίωκε τον Frodo να τραπεί σε φυγή. Ο Gildor αναγνώρισε τον Frodo, αν και δεν είχαν συναντηθεί ποτέ, διότι ήξερε τον Bilbo. Κάλεσε τον Frodo, μαζί με τους Sam Gamgee και Pippin Took, να περάσουν τη νύχτα με την συντροφιά των Ξωτικών.

 

Στα μάτια των Χόμπιτς, ο Γκίλντορ και τα Ξωτικά έμοιαζαν να λάμπουν καθώς περπατούσαν τη νύχτα, ενώ το αστρόφως έφεγγε στα μαλλιά και στα μάτια τους. Κατασκήνωσαν σε ένα ξέφωτο στο Γούντι Εντ, κοντά στο Γούντχολ, και τα Ξωτικά προμήθευσαν τα Χόμπιτς με ψωμί, φρούτα και ένα αρωματικό ποτό. Ο Φρόντο παρέμεινε ως αργά συζητώντας με τον Γκίλντορ για τους πολλούς κινδύνους που θα αντιμετώπιζαν σύντομα τα Χόμπιτς. Ο Φρόντο είχε χαιρετήσει τον Γκίλντορ λέγοντας "Elen síla lúmenn' omentielvo" ("Ένα άστρο λάμπει από την ώρα που συναντηθήκαμε"), κι εκείνος εντυπωσιασμένος με τη γνώση της αρχαίας γλώσσας και των παραδόσεων, επαίνεσε τον Φρόντο και τον ονόμασε Φίλο των Ξωτικών. Ο Γκίλντορ αντιλήφθηκε ότι ο Εχθρός έψαχνε το Χόμπιτ, αν και δεν ήξερε γιατί. Ήταν απρόθυμος να δώσει στον Φρόντο οποιαδήποτε συμβουλή εν απουσία του Γκάνταλφ.

Χρυσομουριά

Η Goldberry, που ονομάζεται επίσης η Κόρη της Ποταμιάς, ήταν η σύζυγος του Tom Bombadil στο Παλιό Δάσος στην άκρη του Buckland. Περιγράφεται πολύ όμορφη και νέα, με χρυσά μαλλιά, ενώ υποθέτεται ότι πρόκειται για κάποιο πνεύμα του ποταμού.

Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών δεν αναφέρεται ρητά ποια ήταν η Χρυσομουριά και μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Ο Τομ Μπομπαντίλ, ο οποίος παραμένει κι εκείνος ένα αίνιγμα ως προς το ποιος είναι, την ανέφερε συχνά ως την Κόρη της Ποταμιάς κι έλεγε ότι την πρωτοσυνάντησε στην λιμνούλα όπου μάζευε κρινάκια από τον Ελικοπόταμο. Είχε μακριά ξανθά μαλλιά και η φωνή της ήταν όμορφη "...τόσο νεαρή και αρχαία όσο η άνοιξη, σαν το τραγούδι ενός χαρούμενου νερού που ρέει κάτω από τη νύχτα από ένα φωτεινό πρωινό στους λόφους...".

Μπόρομιρ

O Boromir ήταν ο πρωτότοκος γιος του Denethor II, του Επιτρόπου της Gondor, και της Finduilas. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Faramir και ο αγαπημένος του πατέρα του και του έμοιαζε στο πρόσωπο και στην υπερηφάνεια. Δεν είχε σύζυγο και ενδιαφερόταν περισσότερο για τα όπλα και τον πόλεμο. Λίγο νοιαζόταν για γνώση, εκτός από τις ιστορίες που λέγανε για τις παλιές μάχες. O Boromir ήταν άνθρωπος με μεγάλη δύναμη και ανδρεία. Είχε όμορφο και ευγενές πρόσωπο, σκούρα μαλλιά, γκρίζα μάτια και υπερήφανο βλέμμα. Ήταν ένας από τα Εννέα Μέλη της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού.

Ο Μπόρομιρ γεννήθηκε το 2978 της Τρίτης Εποχής. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Ντένεθορ Β' (ο προτελευταίος Επίτροπος της Γκόντορ) και της Φιντούιλας. Η μητέρα του πέθανε όταν εκείνος ήταν μόνο δέκα ετών, κατά συνέπεια, ο πατέρας του έγινε πολύ αυστηρός και εμφανώς προτιμούσε τον ίδιο περισσότερο από τον αδελφό του, τον Φάραμιρ. Παρά το γεγονός αυτό, ο Μπόρομιρ φρόντιζε τον μικρότερο αδελφό του και οι δυό τους ήταν πολύ κοντά. 

Φρόντο Μπάγκινς

O Frodo Baggins, γιος του Drogo Baggins και της Primula Brundyback, ήταν ένα Hobbit από το Shire που έζησε κατά την Τρίτη Εποχή. Ήταν, και εξακολουθεί να είναι, o πιο ξακουστός και περίφημος για τον καθοριστικό του ρόλο στην Αποστολή του Δαχτυλιδιού, κατά την οποία κουβάλησε το Ένα Δαχτυλίδι ως το Βουνό του Χαμού στη Mordor, όπου και καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Ήταν ένας Δαχτυλιδοκουβαλητής, ο καλύτερος φίλος του Samwise Gamgee και ένα από τα τρία Hobbits που σάλπαραν απ΄τη Μέση-Γη για την Δύση στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Άλλα ονόματα του Frodo ήταν: Frodo με τα Εννέα Δάχτυλα, Εννιαδάχτυλος Frodo, Κος Κατωλοφίτης, Φίλος των Ξωτικών, Δαχτυλιδοκουβαλητής, Ανθρωπάκι.

Ο Φρόντο γεννήθηκε στο Σάιρ στις 22 Σεπτεμβρίου 2968 της Τρίτης Εποχής. Σύμφωνα με περιγραφές του Γκάνταλφ, ήταν ψηλότερος και ομορφότερος από πολλούς, με ένα λακάκι στο πηγούνι του, και είχε πλούσια, σγουρά, καστανά μαλλιά όπως τα περισσότερα Χόμπιτς. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των νεανικών του χρόνων στο Μπράντι Χολ στο Μπάκλαντ, το προγονικό σπίτι της οικογένειας Μπράντιμπακ. Ήταν γνωστός κατεργάρης και φίλος με τον Μέριαντοκ (Μέρρυ) Μπράντιμπακ και τον Πέρεγκριν (Πίππιν) Τούκ, και προκαλούσαν μπελάδες οπουδήποτε πήγαιναν.

Σάουρον

O Sauron (σε Quenya "o Μισητός", "ο Απεχθής") ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο έμπιστος υπηρέτης του Μorgoth πριν και κατά τη διάρκεια της Πρώτης Εποχής. Αρχικά ήταν Maia του Aule και ονομαζόταν Μairon, στη συνέχεια όμως δελεάστηκε απ'τον Melkor και - ως Gorthaur - έγινε υπολοχαγός του στους Πολέμους του Beleriand. Είχε την ικανότητα να παίρνει τη μορφή λύκου, φιδιού και νυχτερίδας. Μετά την πτώση του Μorgoth, συνέχιζε να πασχίζει να κατακτήσει τη Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη Εποχή, οπότε και εξαπάτησε υπό τη μορφή του Annatar τα Ξωτικά του Εregion, τα οποία υπό την καθοδήγησή του δημιούργησαν τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, ενώ εκείνος σφυρηλάτησε παράλληλα στα κρυφά το Ένα Δαχτυλίδι στο Mount Doom στη Mordor. Έτσι ο Sauron έγινε ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Όσο εκείνος έκανε τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού ενάντια στους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης, ο Frodo Baggins, ο Samwise Gamgee και το Gollum έφτασαν στο Βουνό του Χαμού και στις 25 Μαρτίου του 3019 της Τρίτης Εποχής κατέστρεψαν το Δαχτυλίδι. Η καταστροφή του Δαχτυλιδιού επέφερε την ολοκληρωτική ήττα του Sauron και σήμανε την έναρξη της Τέταρτης Εποχής και της Κυριαρχίας των Ανθρώπων.

Ως ένας από τους Μάιαρ, ο Σάουρον δημιουργήθηκε από τον Έρου Ιλούβαταρ πριν την Μουσική των Άινουρ. Στο ξεκίνημα του Χρόνου, ήταν ανάμεσα στους Άινουρ που εισήλθαν στην Έα. Εκεί έγινε ένας από τους Μάιαρ του Άουλε και ήταν γνωστός ως Μάιρον (Mairon, σε Quenya "ο Αξιοθαύμαστος"), ωστόσο, σύντομα δελεάστηκε απ' τον Μέλκορ και έγινε ο πιο πιστός του υπηρέτης. Έτσι, ονομάστηκε Γκορθάουρ (Gorthaur=Τρομερός Φόβος) από τους Σίνταρ του Μπελέριαντ της Πρώτης Εποχής, και Σάουρον (σε Quenya Sauron=Ο Μισητός, ο Απεχθής) από άλλους. Άλλα ονόματα του Σάουρον ήταν Νεκρομάντης, Μισητός Φόβος, Ανώνυμος Εχθρός, Σκληρός, Σκοτεινός Άρχοντας της Μόρντορ, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, Άνναταρ (Annatar, Ο Άρχοντας των Δώρων). Οι Ντουνεντάιν τον αποκαλούσαν "Σάουρον ο Απατεώνας" εξαιτίας του ύπουλου ρόλου που έπαιξε στον Καταποντισμό του Νούμενορ και στη Σφυρηλάτηση των Δαχτυλιδιών της Δύναμης.

Τομ Μπομπαντίλ

O Tom Bombadil ήταν μια αινιγματική φιγούρα που έζησε καθ' όλη την ιστορία της Αrda. Ζώντας στα βάθη του Παλιού Δάσους μαζί με την σύζυγό του την Goldberry, ο ίδιος φαινόταν ότι κατείχε μοναδική δύναμη στη γη γύρω από την κατοικία του. Αν και έδειχνε καλοκάγαθος, δεν ήταν σύμμαχος με τους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης, και πιθανότατα θα χαρακτηριζόταν ουδέτερος. Η ύπαρξή του πέρασε μέσα απ' την ιστορία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και αναφέρθηκε σε ποιήματα όπως "Οι Περιπέτειες του Τοm Bombadil".

Η προέλευση και η φύση του Τομ Μπομπαντίλ είναι άγνωστες, ωστόσο υπήρχε ήδη όταν ο Σκοτεινός Άρχοντας έφτασε στην Άρντα, αν και δεν είναι ξεκάθαρο αν ήρθε στην Άρντα με τους Βάλαρ ή αν ήρθε αργότερα. Ο ρόλος του στις Παλαιές Ημέρες είναι άγνωστος, αλλά σίγουρα θα πρέπει να είδε την πλειοψηφία των μεγάλων γεγονότων και μαχών. 

Φάραμιρ

O Faramir ήταν ο δεύτερος γιος του Denethor II και ο νεότερος αδερφός του Boromir. Ήταν ο αρχηγός των Φυλάκων της Ithilien και ο Αρχηγός του Λευκού Πύργου μετά τον θάνατο του αδερφού του. Mετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού ο Faramir έγινε ο Πρίγκηπας της Ithilien και παντρεύτηκε την Eowyn του Rohan. Όπως και με άλλα ονόματα των Βασιλέων της Gondor και των απογόνων τους, είναι πιθανό το όνομα Faramir να είναι από την Quenya.

Ο Φάραμιρ γεννήθηκε το έτος 2983 της Τρίτης Εποχής. Οι γονείς του ήταν ο Ντένεθορ Β' και η Φιντούιλας, κόρη του Αντράχιλ του Ντολ Άμροθ. Τον επόμενο χρόνο, ο παππούς του ο Εκθέλιον Β' πέθανε και ο πατέρας του, ο Ντένεθορ, τον διαδέχτηκε ως ο Κυρίαρχος Επίτροπος της Γκόντορ.

Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης

Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης ήταν μαγικά Δαχτυλίδια που δημιουργήθηκαν την Δεύτερη Εποχή και ήταν προμελετημένα από τον Sauron ώστε να υποτάξει τους κατόχους τους στη θέλησή του. 

Τα Δεκαεννέα Μεγάλα Δαχτυλίδια, και αρκετά μικρότερα, δημιουργήθηκαν από τα Ξωτικά μεταλλουργούς του Eregion με αρχηγό τον Celebrimbor, υπό την καθοδήγηση και τις γνώσεις που τους έδωσε ο Sauron, ο οποίος είχε εμφανιστεί ως Annatar, ο Άρχοντας των Δώρων. O Sauron δημιούργησε το εικοστό Μεγάλο Δαχτυλίδι, που ονομάζεται Ένα Δαχτυλίδι ή Κυρίαρχο Δαχτυλίδι, κρυφά στις φωτιές του Βουνού του Χαμού. Τα δεκαεννέα χωρίζονταν σε: Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών, Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων και Εννέα Δαχτυλίδια των Ανθρώπων. Τα δεκαεννέα ήταν κατά κάποιο τρόπο συνδεδεμένα με το Ένα και εξαρτιόντουσαν από αυτό. Οι κάτοχοί τους ελέγχονταν από τον κάτοχο του Ενός, και εάν το Ένα καταστρεφόταν, οι δυνάμεις τους θα χάνονταν.

Για λεπτομέρειες δες:

Το Ένα Δαχτυλίδι

Τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών

Τα Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων

Τα Εννέα Δαχτυλίδια των Ανθρώπων

   

Γκαλάντριελ

Η Galadriel ήταν μια Noldo, μια από τους Calaquendi, και αναμφισβήτητα το πιο διάσημο και ισχυρό Ξωτικό της Τρίτης Εποχής. Ήταν μία από τους κατόχους των Τριών Δαχτυλιδιών, του Nenya, και - μαζί με τον σύζυγό της, τον Celeborn - κράτησαν με αυτό το βασίλειο του Lothlorien καθαρό από το κακό. Ήταν μοναχοκόρη και το νεότερο παιδί του Finarfin, πρίγκιπα των Noldor, και της  Eärwen, πριγκίπισσα των Teleri, ξαδέρφη της οποίας ήταν η Luthien, καθώς και ανηψιά του Feanor. Οι μεγαλύτεροι αδερφοί της ήταν οι Orodreth, Finrod Felagund, Angrod και Aegnor. Ήταν από τους μεγαλύτερους Eldar της Μέσης-Γης και τους ξεπερνούσε όλους σε ομορφιά, γνώση και δύναμη. Ο Tolkien την φανταζόταν, μαζί με τον βασιλιά Gil-galad, ως το δυνατότερο και πιο δίκαιο από ολα τα Ξωτικά που είχαν μείνει στη Μέση-Γη.

Η Γκαλάντριελ γεννήθηκε στο Βάλινορ τα Χρόνια των Δέντρων, πριν καν αρχίσει η Πρώτη Εποχή. Ήταν το τέταρτο παιδί του Φινάρφιν, πρίγκιπα των Νόλντορ, και της Εάργουεν, πριγκίπισσα των Τελέρι. Ο πατέρας της την ονόμασε Artanis που σημαίνει "ευγενής γυναίκα", και καθώς μεγάλωνε ήταν ασυνήθιστα ψηλή και δυνατή. Ήταν πολύ όμορφη και τα μαλλιά της ήταν το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της. Λέγεται μεταξύ των Έλνταρ ότι μέσα στα μαλλιά της είχε παγιδευτεί το φως των Δύο Δέντρων του Βάλινορ, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουν ένα μοναδικό και εκθαμβωτικό χρώμα, ένας συνδυασμός από χρυσό και ασημί. Σύμφωνα με τον μύθο, αυτό ενέπνευσε τον Φέανορ στην δημιουργία των Σίλμαριλς. Παρά το γεγονός ότι καταγόταν από δύο φυλές, αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα των Νόλντορ, καθότι ο πατέρας της ήταν ο τρίτος γιος του Φίνγουε, Υψηλός Βασιλέας των Νόλντορ. Ήταν η ψηλότερη από τις γυναίκες Ξωτικά, και τουλάχιστον στα νιάτα της, ήταν κάπως περήφανη και επαναστατική φύση. Ήταν ελεύθερο πνεύμα, και κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Άμαν ονειρευόταν μεγάλες ανεξερεύνητες περιοχές. Στην Τρίτη Εποχή όμως φαίνεται να ενεργεί με σοφία και ευγένεια, ενώ παρουσιάζεται πολύ ήπια και σταθερή.