Έλανορ

Το elanor ήταν ένα χρυσό λουλούδι σε σχήμα αστεριού που φυόταν σε αφθονία, μαζί με το niphredil, στο δάσος του Lórien. Μετά τον θάνατο του βασιλιά Elessar, η Arwen αποσύρθηκε στο Cerin Amroth και πέθανε. Μετά από αυτό, το elanor και το niphredil δεν άνθισαν ποτέ ξανά ανατολικά της Θάλασσας. Elanor σημαίνει "Άστρο του Ήλιου" στη Sindarin.

Στη Δεύτερη Εποχή ήταν ένα από τα λουλούδια που έφεραν τα Ξωτικά από το Τολ Ερεσσέα στο Νούμενορ. Στόλιζε τα πλοία στον γάμο του Αλντάριον και της Ερέντις. Στην Τρίτη Εποχή το έλανορ ανθούσε στο Λοθλόριεν, ιδιαίτερα στον λόφο του Κέριν Άμροθ. Η Γκαλάντριελ φορούσε ένα στέμμα από έλανορ και το ανέφερε στο τραγούδι της όταν αποχαιρετούσε τη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού.

Η Φιάλη της Γκαλάντριελ

Η Φιάλη της Galadriel ήταν το δώρο που έδωσε η Galadriel στον Frodo Baggins κατά την αναχώρηση της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού από το Lothlórien, που θα τη χρησιμοποιούσε για να τον φωτίζει "σε μέρη σκοτεινά, όταν όλα τ' άλλα φώτα σβήσουν", και παρέμεινε αχρησιμοποιήτη έως ότου έφτασε στην άκρη της Mordor. Ήταν μια κρυστάλλινη φιάλη γεμισμένη με νερό από την Πηγή της Galadriel και που περιείχε το φως του Άστρου του Eärendil, το αρχαίο φως των Δύο Δέντρων, όπως αυτό διατηρήθηκε μέσα σε ένα Silmaril. 

Καθώς ο Φρόντο, ο Σαμ και το Γκόλουμ πλησίαζαν στις Σκάλες της Κίριθ Ούνγκολ, ο Φρόντο είδε ένα μεγάλο στρατό από ιππείς των οποίων ηγούταν ο Μάγος-Βασιλιάς της Άνγκμαρ, ο Άρχοντας των Νάζγκουλ. Όταν ο Μάγος-Βασιλιάς σταμάτησε, ο Φρόντο φοβήθηκε ότι είχαν γίνει αντιληπτοί. Ενάντια στην θέλησή του, το χέρι του πήγε προς το Δαχτυλίδι, αλλά αντί για αυτό έπιασε την Φιάλη, την οποία ως τότε είχε ξεχάσει, και ο Μάγος-Βασιλιάς συνέχισε το δρόμο του.

Ο Καθρέφτης της Γκαλάντριελ

Ο Καθρέφτης της Galadriel ήταν μια ασημένια λεκάνη γεμάτη με νερό, μέσα στην οποία μπορούσε κάποιος να δει οράματα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, "...πράγματα που ήταν, πράγματα που είναι, και πράγματα που ίσως γίνουν...". Χρησιμοποιήθηκε από την Galadriel, την Κυρά του Lórien, στο Caras Galadhon. Η Φιάλη της Galadriel περιείχε νερό από αυτή τη λεκάνη.

Στο Λοθλόριεν, στο Κάρας Γκάλαδον, υπήρχε ένα χαμηλό βάθρο σκαλισμένο σαν δέντρο με κλαδιά, πάνω στο οποίο στεκόταν μια ασημένια λεκάνη και δίπλα υπήρχε μια ασημένια κανάτα. Η λεκάνη αυτή ήταν πλατιά και ρηχή και γέμιζε με νερό από το ποταμάκι που έτρεχε εκεί κοντά. Η Γκαλάντριελ μπορούσε να διατάξει τον καθρέφτη να αποκαλύψει πολλά πράγματα και σε μερικούς μπορούσε να τους δείξει αυτό που επιθυμούσαν να δουν. Έδειχνε όμως και πράγματα που δεν είχαν ζητηθεί, ενώ η ίδια δεν μπορούσε να προβλέψει ούτε γνώριζε τι θα έδειχνε ο καθρέφτης. Επιπλέον, μερικά πράγματα από όσα έδειχνε ο καθρέφτης δεν γινόντουσαν ποτέ, εκτός κι αν εκείνοι που τον κοίταζαν άφηναν το δρόμο τους και προσπαθούσαν να τα εμποδίσουν.

Κέλεμπορν

O Celeborn ήταν ο Άρχοντας του Lothlórien, ο σύζυγος της Galadriel, της Κυράς του Χρυσού Δάσους, ο πατέρας της Celebrían, η οποία παντρεύτηκε τον Elrond τον μισοξωτικό, και ο παππούς των Elladan, Elrohir και Arwen. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού υπερασπίστηκε το Lothlórien και ηγήθηκε της επίθεσης στο Dol Guldur, το κάστρο του Εχθρού. Λέγεται ότι ήταν ένα από τα σοφότερα Ξωτικά στη Μέση-Γη στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Παρέμεινε στη Μέση-Γη για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο ξεκίνημα της Τέταρτης Εποχής, κι εντέλει έσμιξε με την Galadriel στη Δύση.

Ο Κέλεμπορν ήταν ένας Πρίγκηπας του Ντόριαθ και ο εγγονός του Έλμο, του αδερφού του Θίνγκολ. Ο πατέρας του ήταν ο Γκάλαδον και είχε κι έναν αδερφό ονόματι Γκαλάθιλ. Ήταν πολύ έξυπνος, γρήγορος κι ένα από τα σοφότερα Ξωτικά της Μέσης-Γης στην Τρίτη Εποχή. Ήταν επίσης πολεμιστής και οδήγησε τις επιθέσεις εναντίον του Ντολ Γκούλντουρ αλλά και εναντίον άλλων απειλών. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή που αναφέρεται στις Ατέλειωτες Ιστορίες, ο Κέλεμπορν ήταν ένας από τους Τελέρι στο Αλκουαλόντε με καταγωγή από ευγενή τάξη, κι εγγονός του Όλγουε, του Βασιλιά των Φαλμάρι.

Κελεμπρίαν

H Celebrían, γνωστή ως Κυρά του Rivendell, ήταν ένα ευγενές Ξωτικό του Lothlórien. Ήταν η κόρη του Celeborn και της Galadriel, η σύζυγος του Elrond και η μητέρα της Arwen και των διδύμων Elrohir και Elladan. Το όνομα Celebrían σημαίνει "Ασημένια Βασίλισσα" στη Sindarin.

 
Η Κελεμπρίαν ζούσε με τη μητέρα της, την Γκαλάντριελ, στο Ξωτικό Βασίλειο του Ερέγκιον, και αργότερα, μεταξύ του 1350 και του 1400 της Δεύτερης Εποχής έφυγαν για το Λοθλόριεν. Το 1701, οι δυό τους πήγαν στο Ρίβεντελ σε αναζήτηση του Κέλεμπορν, όπου εκεί η Κελεμπρίαν συνάντησε τον Έλροντ. Το 109 της Τρίτης Εποχής, παντρεύτηκε τον Έλροντ και γέννησε δύο δίδυμους γιους, τους Έλλανταν και Ελρόχιρ, το 130 της Τρίτης Εποχής, και στη συνέχεια μια κόρη, την Άργουεν, το 241.

Κελεμπρίμπορ

Ο Celebrimbor, ο γιος του Curufin, του πέμπτου γιου του Fëanor, ήταν ένας πρίγκηπας των Ñoldor, ο τελευταίος της γραμμής του Οίκου του Fëanor που έζησε στη Μέση-Γη, και κυβερνήτης του Βασιλείου του Eregion στη Δεύτερη Εποχή. Εκτός από τον παππού του, ο Celebrimbor ήταν ο μεγαλύτερος τεχνίτης στην ιστορία της Μέσης-Γης, και η σφυρηλάτηση των Δαχτυλιδιών της Δύναμης οδήγησε στην κυριαρχία και την επερχόμενη πτώση του Sauron στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Σπουδαία και γνωστά έργα του ήταν η δημιουργία των Δαχτυλιδιών της Δύναμης, οι Πόρτες του Durin και το Elessar.

 
Τα πρώτα χρόνια του Κελεμπρίμπορ δεν είναι γνωστά, και δεν γνωρίζουμε αν ο ίδιος γεννήθηκε στο Βάλινορ (και ακολούθησε τον παππού του στην εξορία) ή στην Μέση-Γη. Η μητέρα του επίσης δεν είναι γνωστή.

Τα Γκρίζα Λιμάνια (Μίθλοντ)

Τα Γκρίζα Λιμάνια, επίσης γνωστά ως Mithlond, ήταν ένα λιμάνι στον κόλπο του Lune στις εκβολές του ποταμού Lhûn στο δυτικό Eriador στο Lindon. Το Mithlond μεταφράζεται στη Sindarin ως "Γκρίζα Λιμάνια" (mith «γκρίζος» και lond "λιμάνι").

Τα Γκρίζα Λιμάνια ιδρύθηκαν στις αρχές της Δεύτερης Εποχής από τα Ξωτικά που επέζησαν της Καταστροφής του Μπελέριαντ, εκείνα που επέλεξαν να παραμείνουν στην Μέση-Γη μετά τους πολέμους εναντίον του Μόργκοθ, και χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από οποιοδήποτε από τα Ξωτικά (είτε Νόλντορ, Σίνταρ ή Σίλβαν) ώστε να φύγουν από τη Μέση-Γη και να πάνε στο Βάλινορ. Ο Κίρνταν ο Ναυπηγός ήταν ο Άρχοντας των Λιμανιών, αλλά σε ολόκληρη την Δεύτερη Εποχή ο Ερέινιον Γκιλ-γκάλαντ, ο Υψηλός Βασιλιάς των Νόλντορ, κυβέρνησε όλο το Λίντον από τα Γκρίζα Λιμάνια.

Λοθλόριεν (Λόριεν)

To Lothlórien (σε Sindarin "Λουλούδι του Ονείρου") ήταν ένα δάσος και βασίλειο των Ξωτικών Silvan στην ανατολική πλευρά των Hithaeglir (Ομιχλιασμένα Βουνά). Πρωτοκατοικήθηκε από τα Ξωτικά Nandor, αλλά αργότερα εμπλουτίστηκε με Noldor και Sindar, υπό τον Celeborn του Doriath και την Galadriel των Noldor, κόρη του Finarfin. Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Celebrant, νοτιοανατολικά του Khazad-Dum. Θεωρήθηκε ένα από τα πιο όμορφα μέρη στην Μέση-Γη κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής, και είχε τα μόνα δέντρα Μallorn ανατολικά της θάλασσας. Ονομαζόταν συχνά εν συντομία Lórien, ή το Χρυσό Δάσος (αναφορικά με τα χρυσά δέντρα Μallorn).

Οι πρώτοι κάτοικοι της δασικής έκτασης που αργότερα έγινε γνωστή ως Λόριεν, ήταν μια ομάδα Νάντορ που αρνήθηκαν να διασχίσουν τα Ομιχλιασμένα Βουνά. Το Λόριεν ήταν ίσως μία από τις διάσπαρτες κατοικίες τους στην περιοχή. Αργότερα, ωστόσο, καθώς η δύναμη των Νάνων Μακρυγένηδων στη Μόρια μεγάλωνε, μεταφέρθηκαν στην ανατολική πλευρά του Άντουιν. Η γη στην οποία κατοικούσαν (το δάσος ανατολικά των Ομιχλιασμένων Βουνών, πάνω από το Φάνγκορν και κάτω απ' το Μίρκγουντ) έγινε γνωστή στη γλώσσα των Σίλβαν ως Lórinand ("Χρυσή Κοιλάδα"), ή Laurelindórenan ("Κοιλάδα τoυ Χρυσού που Τραγουδάει"). Μετονομάστηκε σε Lothlórien (Λοθλόριεν, το Λόριεν που Ανθίζει) - στη μνήμη του Λόριεν που οι Νόλντορ άφησαν πίσω - και το όνομα συχνά συντομευόταν σε Λόριεν ("Γη του Χρυσού", αν και περιλαμβάνεται μέσα σε αυτό η έννοια του "ονείρου"). Άλλες ονομασίες που του δόθηκαν είναι: Laurenandë, Glornan, Nan Laur, Lindórinand.

Εάργουεν

H Eärwen ήταν η κόρη του Olwë, αδελφού του Thingol και Βασιλιά των Teleri του Aman, σύζυγος του Finarfin και μητέρα των Orodreth, Finrod, Angrod, Aegnor και Galadriel. Μέσω της ίδιας τα παιδιά της είχαν αίμα των Teleri και γι' αυτό τους επιτρεπόταν η είσοδος στο Doriath.

Κατά τη διάρκεια των Χρόνων των Δέντρων γύρω στο 1280, παντρεύτηκε τον Φινάρφιν, πρίγκηπα των Νόλντορ από τον Οίκο του Φίνγουε. Έγινε η μητέρα του Φίνροντ, του Ορόντρεθ, του Άνγκροντ, του Αέγκνορ και της Γκαλάντριελ. Λέγεται ότι ήταν φίλη με την Ανάιρε, τη σύζυγο του Φινγκόλφιν, τον μεγαλύτερο αδερφό του Φινάρφιν. Η Εάργουεν έμεινε στο Άμαν μετά την Φυγή των Νόλντορ, και πιθανώς ακόμη ζει εκεί με τον Φινάρφιν.

Άραγκορν

O Aragorn II, επίσης γνωστός ως Elessar, ήταν γιος του Arathorn II και της Gilraen. Ήταν ο 16ος και τελευταίος Αρχηγός των Dunedain του Βορρά και ο απευθείας διάδοχος του Isildur μετά από πολλές γενιές. Στέφθηκε Βασιλιάς Elessar Telcontar, και ήταν ο 26ος Βασιλιάς της Arnor και ο 35ος Βασιλιάς της Gondor, καθώς και ο πρώτος Υψηλός Βασιλέας της Arnor και της Gondor μετά τη σύντομη βασιλεία του Isildur. Έγινε ο σπουδαιότερος Άνθρωπος της εποχής του, οδηγώντας τους Ανθρώπους της Δύσης ενάντια στις δυνάμεις του Sauron, βοηθώντας να καταστραφεί το Ένα Δαχτυλίδι και επανενώνοντας τα Βασίλεια της Arnor και της Gondor. Ήταν εξαιρετικός πολεμιστής και, ως Κληρονόμος του Isildur, έφερε τα θραύσματα του Narsil, το οποίο ξανασφυρηλατήθηκε και μετονομάστηκε σε Anduril στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Παντρεύτηκε την Arwen, την κόρη του Elrond, και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Eldarion, και πολλές κόρες.

Ο γιος του Άραθορν γεννήθηκε το 2931 της Τρίτης Εποχής και πήρε το όνομα Άραγκορν. Η γιαγιά του όμως, η Ιβόργουεν, προέβλεψε ότι ο Άραγκορν μια μέρα θα φορούσε στο στήθος του μια πράσινη πέτρα από την οποία θα βγει το πραγματικό του όνομα και η φήμη του.

Το Λευκό Συμβούλιο

Το Λευκό Συμβούλιο, γνωστό επίσης ως το Συμβούλιο των Σοφών, ήταν μια ομάδα των σοφών της Μέσης-Γης που συνεδρίαζε τακτικά. Ο σκοπός του ήταν να ενώσει και να κατευθύνει τις δυνάμεις της Δύσης ως αντίσταση στη Σκιά. Απαρτιζόταν από τους Saruman (ο αρχηγός του Συμβουλίου), Gandalf, Galadriel, Elrond, Cirdan.

Δεύτερη Εποχή

Το Λευκό Συμβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά το 1701 της Δεύτερης Εποχής. Σε αυτή τη συνάντηση αποφασίστηκε ότι το Ίμλαντρις θα έπρεπε να γίνει το φρούριο των Ξωτικών του Ερίαντορ, αντί για το Ερέγκιον. Δεν αναφέρονται ρητώς τα μέλη του, αλλά υπονοείται ότι τουλάχιστον ο Γκιλ-γκάλαντ και ο Έλροντ ήταν μέλη, επειδή ο Γκιλ-γκάλαντ έδωσε το Δαχτυλίδι Βίλυα στον Έλροντ. Φαίνεται ότι το Λευκό Συμβούλιο της Τρίτης Εποχής ήταν απόηχος του Λευκού Συμβουλίου της Δεύτερης Εποχής.  

Φίνροντ Φέλαγκουντ

Ο Finrod, ονομαζόμενος επίσης Felagund, ήταν Noldo ο οποίος γεννήθηκε στο Aman, κατά πάσα πιθανότητα στην Tirion. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Finarfin και της Eärwen, και ο αδελφός των Orodreth, Angrod, Aegnor και Galadriel. Ήταν ο Βασιλιάς της Nargothrond στο Beleriand, ενώ υπήρξε φίλος των Ανθρώπων και ένα από τα πιο ευγενή Ξωτικά του Οίκου του Finarfin. Η αρχοντιά του και ο θάνατός του για να σώσει τον Beren, αλλά και η αντίθεσή του στον Όρκο του Fëanor, έδρασαν καταλυτικά για την επιστροφή του στη ζωή στο Valinor, κάνοντάς τον έτσι το πρώτο Ξωτικό που μετενσαρκώθηκε στους Αθάνατους Τόπους πριν από το τέλος της Πρώτης Εποχής. 
  

Ο Φίνροντ ήταν σαν τον πατέρα του στο πρόσωπο και στα μαλλιά που ήταν χρυσά, όπως και στην ευγενή και γενναιόδωρη καρδιά του. Ήταν σοφός, δίκαιος, ισχυρός και μεγάλος ταξιδιώτης. Αντιτάχθηκε στον Φέανορ και τον Όρκο του όταν εκείνος θέλησε να επιστρέψει στη Μέση-Γη για να ανακτήσει τα Σίλμαριλς από τον Μόργκοθ. Τελικά επέλεξε να μην χωριστεί από τους δικούς του και έτσι ακολούθησε τον πατέρα του και τον Οίκο του, αλλά και τον Οίκο του Φινγκόλφιν. 

Φινάρφιν

O Finarfin ήταν Noldo του Valinor, το νεότερο παιδί του Finwë και της Indis, σύζυγος της Eärwen, αδελφός του Fingolfin και πατέρας των Finrod, Orodreth, Angrod, Aegnor και Galadriel. Μετά την Φυγή των Noldor παρέμεινε στην Tirion και κυβέρνησε τους υπόλoιπους της φυλής του που παρέμειναν στο Aman.

Ο Φινάρφιν γεννήθηκε στο Βάλινορ το 1230 των Χρόνων των Δέντρων. Ήταν το μικρότερο παιδί του Φίνγουε με τη δεύτερη σύζυγό του, την Ίντις των Βάνυαρ, και ο νεότερος αδελφός του Φινγκόλφιν. Από όλους τους γιους του Φίνγουε, ο Φινάρφιν λέγεται ότι ήταν ο πιο δίκαιος και ο πιο σοφός, και όπως όλοι οι γιοι του Φίνγουε, έτσι και εκείνος ίδρυσε τον δικό του Οίκο. Ο ίδιος (όπως και οι απόγονοί του) είχε ολόχρυσα μαλλιά που τα κληρονόμησε από τη μητέρα του, για αυτό και ο Οίκος του μερικές φορές ονομάζεται "Ο Χρυσός Οίκος του Φινάρφιν". Το 1280 των Χρόνων των Δέντρων, παντρεύτηκε την Εάργουεν, μια πριγκίπισσα των Τελέρι, και μαζί έκαναν πέντε παιδιά: τον Φίνροντ Φέλαγκουντ, τον Ορόντρεθ, τον Άνγκροντ, τον Αέγκνορ και την Γκαλάντριελ. 

 

Γκαλάντριελ

Η Galadriel ήταν μια Noldo, μια από τους Calaquendi, και αναμφισβήτητα το πιο διάσημο και ισχυρό Ξωτικό της Τρίτης Εποχής. Ήταν μία από τους κατόχους των Τριών Δαχτυλιδιών, του Nenya, και - μαζί με τον σύζυγό της, τον Celeborn - κράτησαν με αυτό το βασίλειο του Lothlorien καθαρό από το κακό. Ήταν μοναχοκόρη και το νεότερο παιδί του Finarfin, πρίγκιπα των Noldor, και της  Eärwen, πριγκίπισσα των Teleri, ξαδέρφη της οποίας ήταν η Luthien, καθώς και ανηψιά του Feanor. Οι μεγαλύτεροι αδερφοί της ήταν οι Orodreth, Finrod Felagund, Angrod και Aegnor. Ήταν από τους μεγαλύτερους Eldar της Μέσης-Γης και τους ξεπερνούσε όλους σε ομορφιά, γνώση και δύναμη. Ο Tolkien την φανταζόταν, μαζί με τον βασιλιά Gil-galad, ως το δυνατότερο και πιο δίκαιο από ολα τα Ξωτικά που είχαν μείνει στη Μέση-Γη.

Η Γκαλάντριελ γεννήθηκε στο Βάλινορ τα Χρόνια των Δέντρων, πριν καν αρχίσει η Πρώτη Εποχή. Ήταν το τέταρτο παιδί του Φινάρφιν, πρίγκιπα των Νόλντορ, και της Εάργουεν, πριγκίπισσα των Τελέρι. Ο πατέρας της την ονόμασε Artanis που σημαίνει "ευγενής γυναίκα", και καθώς μεγάλωνε ήταν ασυνήθιστα ψηλή και δυνατή. Ήταν πολύ όμορφη και τα μαλλιά της ήταν το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της. Λέγεται μεταξύ των Έλνταρ ότι μέσα στα μαλλιά της είχε παγιδευτεί το φως των Δύο Δέντρων του Βάλινορ, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουν ένα μοναδικό και εκθαμβωτικό χρώμα, ένας συνδυασμός από χρυσό και ασημί. Σύμφωνα με τον μύθο, αυτό ενέπνευσε τον Φέανορ στην δημιουργία των Σίλμαριλς. Παρά το γεγονός ότι καταγόταν από δύο φυλές, αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα των Νόλντορ, καθότι ο πατέρας της ήταν ο τρίτος γιος του Φίνγουε, Υψηλός Βασιλέας των Νόλντορ. Ήταν η ψηλότερη από τις γυναίκες Ξωτικά, και τουλάχιστον στα νιάτα της, ήταν κάπως περήφανη και επαναστατική φύση. Ήταν ελεύθερο πνεύμα, και κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Άμαν ονειρευόταν μεγάλες ανεξερεύνητες περιοχές. Στην Τρίτη Εποχή όμως φαίνεται να ενεργεί με σοφία και ευγένεια, ενώ παρουσιάζεται πολύ ήπια και σταθερή.  

Ελέσσαρ

To Elessar ήταν ένα πράσινο κόσμημα με θεραπευτικές ιδιότητες και έλαμπε με το φως του Ήλιου που ήταν κλεισμένο μέσα του. Κάποια στιγμή το στολίδι τοποθετήθηκε σε μια ασημένια καρφίτσα σε σχήμα αετού. Έφτασε στα χέρια του Aragorn ο οποίος το φόρεσε και στέφθηκε Βασιλιάς παίρνοντας το όνομα Elessar, όπως και το κόσμημα.

Τα πράγματα που ήταν μαραμένα ή φθαρμένα εμφανίζονταν ανανεωμένα και αποκατεστημένα όταν τα έβλεπε κάποιος μέσω του Ελέσσαρ. Λεγόταν ότι εκείνος που το έχει στην κατοχή του θα μπορούσε να θεραπεύσει τις πληγές των άλλων. Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές σχετικά με την προέλευση του Ελέσσαρ, ενώ ενδέχεται να υπήρχαν ακόμη και δύο διαφορετικά κοσμήματα με αυτό το όνομα. Το Ελέσσαρ δημιουργήθηκε αρχικά στο Βασίλειο της Γκοντόλιν κατά την Πρώτη Εποχή. Σύμφωνα με μια ιστορία, δημιουργήθηκε από τον κατασκευαστή κοσμημάτων ονόματι Ενέρδιλ, αλλά σύμφωνα με μια άλλη δημιουργήθηκε από τον Κελεμπρίμπορ.

Άργουεν

Η Arwen ήταν Ξωτικό του Rivendell, κόρη του άρχοντα Elrond και της Celebrian, της κόρης της Galadriel, και αδερφή των διδύμων Elladan και Elrohir. Ήταν όμορφη με σκούρα μαλλιά και γκρίζα μάτια και ονομάστηκε Undomiel, ο Αποσπερίτης του λαού της. Η ομορφιά της Arwen συγκρίθηκε με εκείνη της Luthien, και όπως η Luthien, έτσι και η Arwen επέλεξε να εγκαταλείψει την αθανασία της για την αγάπη της για ένα θνητό. Μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, η Arwen παντρεύτηκε τον Aragorn, τον Βασιλιά Elessar, κι έγινε βασίλισσα του Επανενωμένου Βασιλείου.

Η Άργουεν γεννήθηκε το έτος 241 της Τρίτης Εποχής. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια, τον Έλλανταν και τον Ελρόχιρ. Ο πατέρας τους ο Έλροντ προερχόταν από τη γενιά και των Ξωτικών και των Ανθρώπων, και του είχε δοθεί η δυνατότητα επιλογής μεταξύ της αθάνατης ζωής των Ξωτικών και της θνητής ζωής των Ανθρώπων. Στην Άργουεν και τα αδέλφια της δόθηκε η ίδια επιλογή.

Τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών

Narya, Nenya και Vilya. Τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών ήταν τα πιο ισχυρά από τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, εκτός από το Ένα Δαχτυλίδι. Η δύναμή τους ήταν στην κατανόηση, στην κατασκευή, στη διατήρηση και στη θεραπεία. Δεν ήταν όπλα, αν και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προς υπεράσπιση ενάντια στον Sauron και τους υπηρέτες του. Τα Τρία δεν έκαναν τους κατόχους τους αόρατους.

Τα Τρία Δαχτυλίδια έγιναν από τον μεγάλο τεχνίτη των Ξωτικών, τον Κελεμπρίμπορ, στο Ερέγκιον γύρω στο έτος 1590 της Δεύτερης Εποχής. Ο Κελεμπρίμπορ και τα Ξωτικά μεταλλουργοί του Ερέγκιον είχαν εξαπατηθεί από τον Σάουρον, ο οποίος είχε έρθει σε αυτούς μεταμφιεσμένος προσποιούμενος ότι είναι ένας απεσταλμένος των Βάλαρ, και είχε υποσχεθεί να τους διδάξει νέες δεξιότητες. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Σάουρον, τα Ξωτικά άρχισαν να φτιάχνουν τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, συμπεριλαμβανομένων των Εννέα Δαχτυλιδιών και των Επτά Δαχτυλιδιών. Τα Τρία Δαχτυλίδια τα έφτιαξε ο Κελεμπρίμπορ μόνος του.