Κεντρί

Το Sting, το Κεντρί, ήταν ένα κοντό σπαθί που κατασκευάστηκε από τα Ξωτικά στην Gondolin την Πρώτη Εποχή. Ο κατασκευαστής και ο αρχικός κάτοχός του είναι άγνωστοι. Ενδέχεται να είχε χαθεί στην Πτώση της Gondolin, την ίδια μάχη κατά την οποία έπεσε ο Turgon και χάθηκε το Glamdring. Ο Bilbo Baggins ανακάλυψε το Κεντρί το 2941 της Τρίτης Εποχής στον θησαυρό των Trolls και το χρησιμοποίησε στην Αποστολή για το Erebor. Αργότερα το έδωσε στον κληρονόμο του Frodo Baggins. 

Το Κεντρί μιας και ήταν πολύ μικρό, ήταν το ιδανικό σπαθί για ένα Χόμπιτ. Ο Μπίλμπο επέλεξε αρχικά να το φορέσει μέσα από τα παντελόνια του και ήταν σε θέση να ταξιδέψει, ακόμη και να τρέξει χωρίς ενόχληση. Ήταν κατασκευασμένο σαν το Γκλάμντρινγκ και το Όρκριστ, κι έλαμπε κι εκείνο με ένα κρύο γαλάζιο φως αν υπήρχε κοντά κάποιο Ορκ.   

 

Οι Λεπίδες της Μόργκουλ

Οι Λεπίδες της Morgul, ήταν μαγικά και δηλητηριώδη στιλέτα που χρησιμοποιήθηκαν από τα Δαχτυλιδοφαντάσματα κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής. Το στιλέτο, αφού γευτεί τη σάρκα, σπάει, αφήνοντας ένα θραύσμα της λεπίδας στο θύμα του. Η εναπομείνουσα λεπίδα μετατρέπεται σύντομα σε σκόνη και το θραύσμα προχωράει μέσα στο σώμα προς την καρδιά. Εάν το θραύσμα της λεπίδας παραμείνει στο σώμα για πολύ καιρό, το θύμα γίνεται φάντασμα. Morgul σημαίνει "Μαύρη Μαγεία" στη Sindarin.

 
Ένα θύμα αυτής της λεπίδας ήταν ο Φρόντο, ο οποίος μαχαιρώθηκε από τον ίδιο τον Μάγο-Βασιλιά στο Άμον Σούλ. Ένα κομμάτι της λεπίδας παρέμεινε μέσα στην πληγή του, προχωρώντας προς την καρδιά του και απειλώντας να τον μετατρέψει σε φάντασμα. Ο Έλροντ μπόρεσε να απομακρύνει το θραύσμα και να θεραπεύσει την πληγή, αλλά κάθε χρόνο ανήμερα του τραυματισμού του, ο Φρόντο αρρώσταινε βαριά. Τελικά, μόνο η αναχώρησή του για το Έλνταμαρ του πρόσφερε μόνιμη θεραπεία.

Κίριθ Ούνγκολ

Η Cirith Ungol ήταν ένα πέρασμα ή σχισμή μέσα από τα Ephel Dúath κοντά στη Minas Morgul. Ήταν επίσης το όνομα του φρουρίου των Orcs που βρισκόταν στο πέρασμα αυτό, ενώ κοντά στα βουνά βρισκόταν το Άντρο της Shelob. Cirith Ungol σημαίνει "Η Χαράδρα της Αράχνης" στη Sindarin.

Η Κίριθ Ούνγκολ περνούσε μέσα από τα δυτικά βουνά της Μόρντορ και μέχρι ένα σημείο ερχόταν παράλληλα με τον δρόμο της Μόργκουλ ως τη Γκόντορ. Φρουρούταν από τον Πύργο της Κίριθ Ούνγκολ, ο οποίος χτίστηκε από τους Ανθρώπους της Γκόντορ μετά τον Πόλεμο της Τελευταίας Συμμαχίας των Ξωτικών και των Ανθρώπων. Δεν είναι γνωστό αν το πέρασμα και ο Πύργος ονομάζονταν Κίριθ Ούνγκολ όταν το είχαν οι Άνθρωποι της Γκόντορ, αν και πιθανότατα ονομαζόταν έτσι, διότι η Σέλομπ ήταν εκεί πριν από τον Σάουρον και προτού τοποθετηθεί η πρώτη πέτρα του Μπαράντ-ντούρ.

Η Φιάλη της Γκαλάντριελ

Η Φιάλη της Galadriel ήταν το δώρο που έδωσε η Galadriel στον Frodo Baggins κατά την αναχώρηση της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού από το Lothlórien, που θα τη χρησιμοποιούσε για να τον φωτίζει "σε μέρη σκοτεινά, όταν όλα τ' άλλα φώτα σβήσουν", και παρέμεινε αχρησιμοποιήτη έως ότου έφτασε στην άκρη της Mordor. Ήταν μια κρυστάλλινη φιάλη γεμισμένη με νερό από την Πηγή της Galadriel και που περιείχε το φως του Άστρου του Eärendil, το αρχαίο φως των Δύο Δέντρων, όπως αυτό διατηρήθηκε μέσα σε ένα Silmaril. 

Καθώς ο Φρόντο, ο Σαμ και το Γκόλουμ πλησίαζαν στις Σκάλες της Κίριθ Ούνγκολ, ο Φρόντο είδε ένα μεγάλο στρατό από ιππείς των οποίων ηγούταν ο Μάγος-Βασιλιάς της Άνγκμαρ, ο Άρχοντας των Νάζγκουλ. Όταν ο Μάγος-Βασιλιάς σταμάτησε, ο Φρόντο φοβήθηκε ότι είχαν γίνει αντιληπτοί. Ενάντια στην θέλησή του, το χέρι του πήγε προς το Δαχτυλίδι, αλλά αντί για αυτό έπιασε την Φιάλη, την οποία ως τότε είχε ξεχάσει, και ο Μάγος-Βασιλιάς συνέχισε το δρόμο του.

Γκίλντορ Ινγκλόριον

Ο Gildor Inglorion ήταν Ñoldo του Οίκου του Finrod κι έζησε στο Rivendell στην Τρίτη Εποχή. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 3018, ο Gildor και μια ομάδα Ξωτικών περνούσαν από το Shire, τραγουδώντας καθώς περπατούσαν και, χωρίς να το καταλάβουν, έκαναν έναν Nazgûl που καταδίωκε τον Frodo να τραπεί σε φυγή. Ο Gildor αναγνώρισε τον Frodo, αν και δεν είχαν συναντηθεί ποτέ, διότι ήξερε τον Bilbo. Κάλεσε τον Frodo, μαζί με τους Sam Gamgee και Pippin Took, να περάσουν τη νύχτα με την συντροφιά των Ξωτικών.

 

Στα μάτια των Χόμπιτς, ο Γκίλντορ και τα Ξωτικά έμοιαζαν να λάμπουν καθώς περπατούσαν τη νύχτα, ενώ το αστρόφως έφεγγε στα μαλλιά και στα μάτια τους. Κατασκήνωσαν σε ένα ξέφωτο στο Γούντι Εντ, κοντά στο Γούντχολ, και τα Ξωτικά προμήθευσαν τα Χόμπιτς με ψωμί, φρούτα και ένα αρωματικό ποτό. Ο Φρόντο παρέμεινε ως αργά συζητώντας με τον Γκίλντορ για τους πολλούς κινδύνους που θα αντιμετώπιζαν σύντομα τα Χόμπιτς. Ο Φρόντο είχε χαιρετήσει τον Γκίλντορ λέγοντας "Elen síla lúmenn' omentielvo" ("Ένα άστρο λάμπει από την ώρα που συναντηθήκαμε"), κι εκείνος εντυπωσιασμένος με τη γνώση της αρχαίας γλώσσας και των παραδόσεων, επαίνεσε τον Φρόντο και τον ονόμασε Φίλο των Ξωτικών. Ο Γκίλντορ αντιλήφθηκε ότι ο Εχθρός έψαχνε το Χόμπιτ, αν και δεν ήξερε γιατί. Ήταν απρόθυμος να δώσει στον Φρόντο οποιαδήποτε συμβουλή εν απουσία του Γκάνταλφ.

Αθέλας

Το Athelas, επίσης γνωστό και ως Βασιλόχορτο, ήταν ένα γλυκό, μυρωδάτο βότανο που φύτρωνε σε όλη τη Μέση-Γη. Είχε θεραπευτικές ιδιότητες απέναντι σε τραύματα και δηλητηριάσεις, ενώ εξουδετέρωνε τις κακές επιρροές, όπως η Μαύρη Ανάσα. Μερικοί Άνθρωποι της Gondor χρησιμοποιούσαν ένα εκχύλισμα του βοτάνου για τους πονοκεφάλους. Athelas σημαίνει "Ευεργετικό Φύλλο" στη Sindarin.

Το Αθέλας μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη Μέση-Γη από τους Νουμενόριανς, αλλά μέχρι το τέλος της Τρίτης Εποχής η γνώση των θεραπευτικών ιδιοτήτων του χάθηκε από όλους εκτός από τους Φύλακες του Βορρά και τα Ξωτικά, και συνήθως θεωρούταν από τους περισσότερους Ανθρώπους και τα Χόμπιτς ένα άχρηστο αγριόχορτο. Κατά την Πρώτη Εποχή είναι πιθανό να φύτρωνε στο Μπελέριαντ, καθότι στην Ωδή της Λέιθιαν αναφέρεται ότι ο Χούαν βρήκε Αθέλας για να θεραπεύσει τον Μπέρεν από τις πληγές του. Όταν ξεραινόταν και συνθλιβόταν με ζεστό νερό, αναζωογονούσε, καθάριζε, καταπράυνε το νού και δυνάμωνε εκείνους που μύριζαν το άρωμά του, το οποίο ήταν ιδιαίτερο και ξεχωριστό για εκείνον που μύριζε το βότανο.

Πέρεγκριν "Πίππιν" Τούκ

O Peregrin Took, περισσότερο γνωστός ως Pippin, ήταν ένα από τα Hobbits του Shire κι ένας από τους στενούς φίλους του Frodo Baggins. Ήταν το νεότερο Hobbit της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού, αποδείχθηκε πιστός και θαρραλέος φίλος και τελικά έγινε Ιππότης της Gondor, αν και ο Elrond, τουλάχιστον, φάνηκε αρχικά να αμφιβάλλει για την ικανότητα του να συμμετέχει στην Αποστολή για το Δαχτυλίδι.

 
Ο Πίππιν γεννήθηκε την άνοιξη του 2990 της Τρίτης Εποχής και οι γονείς του ήταν ο Πάλαντιν Τούκ Β' και η Έγκλαντιν Μπανκς. Ήταν το νεότερο από τα τέσσερα παιδιά και είχε τρεις μεγαλύτερες αδελφές, την Περλ, την Πίμπερνελ και την Περβίνκα. Η αδελφή του πατέρα του, η Εσμεράλντα Τούκ, ήταν η μητέρα του Μερίαντοκ Μπράντιμπακ, καθιστώντας έτσι τον Πίππιν και τον Μέρρυ πρώτα ξαδέρφια.

Ο Καθρέφτης της Γκαλάντριελ

Ο Καθρέφτης της Galadriel ήταν μια ασημένια λεκάνη γεμάτη με νερό, μέσα στην οποία μπορούσε κάποιος να δει οράματα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, "...πράγματα που ήταν, πράγματα που είναι, και πράγματα που ίσως γίνουν...". Χρησιμοποιήθηκε από την Galadriel, την Κυρά του Lórien, στο Caras Galadhon. Η Φιάλη της Galadriel περιείχε νερό από αυτή τη λεκάνη.

Στο Λοθλόριεν, στο Κάρας Γκάλαδον, υπήρχε ένα χαμηλό βάθρο σκαλισμένο σαν δέντρο με κλαδιά, πάνω στο οποίο στεκόταν μια ασημένια λεκάνη και δίπλα υπήρχε μια ασημένια κανάτα. Η λεκάνη αυτή ήταν πλατιά και ρηχή και γέμιζε με νερό από το ποταμάκι που έτρεχε εκεί κοντά. Η Γκαλάντριελ μπορούσε να διατάξει τον καθρέφτη να αποκαλύψει πολλά πράγματα και σε μερικούς μπορούσε να τους δείξει αυτό που επιθυμούσαν να δουν. Έδειχνε όμως και πράγματα που δεν είχαν ζητηθεί, ενώ η ίδια δεν μπορούσε να προβλέψει ούτε γνώριζε τι θα έδειχνε ο καθρέφτης. Επιπλέον, μερικά πράγματα από όσα έδειχνε ο καθρέφτης δεν γινόντουσαν ποτέ, εκτός κι αν εκείνοι που τον κοίταζαν άφηναν το δρόμο τους και προσπαθούσαν να τα εμποδίσουν.

Νάζγκουλ

Οι Nazgûl, γνωστοί και ως Ringwraiths, Ulairi, Εννέα Καβαλάρηδες, Μαύροι Καβαλάρηδες ή απλά οι Εννιά, ήταν οι φοβεροί υπηρέτες του Σκοτεινού Άρχοντα Sauron στην Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη και Τρίτη Εποχή και γέμιζαν με τρόμο τις καρδιές όσων τους συναντούσαν. Στα τελευταία χρόνια της Τρίτης Εποχής κατοικούσαν στη Minas Morgul και στο Dol Guldur. Μόνο δύο από τους Εννέα κατονομάζονται, ο Μάγος-Βασιλιάς της Angmar και ο Khamûl ο Ανατολίτης. Το όνομα Nazgûl είναι στην Μαύρη Ομιλία και σημαίνει "Δαχτυλιδοφάντασμα"

Οι Νάζγκουλ ήταν κάποτε εννέα μεγάλοι βασιλιάδες των Ανθρώπων, τρεις από τους οποίους λέγεται ότι ήταν Άνθρωποι του Νούμενορ, στους οποίους δόθηκαν από τον Σάουρον τα Εννέα από τα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Οι Εννέα τα πήραν και τα χρησιμοποίησαν για να επιτύχουν μεγάλη δύναμη, πλούτο και κύρος στη ζωή, αλλά καθώς περνούσε ο καιρός, τα Δαχτυλίδια ασκούσαν πάνω τους την επιρροή τους, παρατείνοντας τόσο τη ζωή τους, μέχρι που η διαβίωση τους έγινε αφόρητη, κάνοντάς τους τελικά φαντάσματα, αόρατους σε όλους - εκτός από εκείνους που μπορούσαν να δουν στον κόσμο των Φαντασμάτων - και δούλους στη θέληση του Σάουρον. Μέσω του Ενός Δαχτυλιδιού η ζωή και η εξουσία τους δέθηκε με τη δική του και ήταν ανίκανοι να τον παρακούσουν, ενώ όταν εκείνος αύξανε ή μείωνε την δύναμή του, το ίδιο έκαναν και οι Νάζγκουλ.

Μερίαντοκ "Μέρρυ" Μπράντιμπακ

O Meriadoc "Merry" Brandybuck, που ονομάζεται επίσης "ο Μεγαλοπρεπής", ήταν Hobbit, ο γιος του Saradoc Brandybuck και της Esmeralda Took, ξάδερφος του Frodo Baggins και ένας απ' τους στενότερους φίλους του. Ήταν ο κληρονόμος των Brandybucks στο Brandy Hall και, μετά τη συμμετοχή του στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, έγινε τελικά Κύριος εκεί. Αγαπούσε τα σκάφη και τα πόνι και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τους χάρτες της Μέσης-Γης. Ήταν ένα από τα εννέα μέλη της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού.

Ο Μέρρυ γεννήθηκε το 2982 της Τρίτης Εποχής στο Μπάκλαντ. Ήταν το μόνο παιδί του Σάραντοκ Μπράντιμπακ, του Κύριου του Μπάκλαντ, και της Εσμεράλντα Τούκ, της μικρότερης αδελφής του Πάλαντιν Τούκ Β'. Ήταν πρώτος ξάδελφος με τον γιο του Πάλαντιν, τον Πίππιν, και ο καλύτερός του φίλος.

Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού

Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού αποτελούταν από εννέα μέλη που εκπροσωπούσαν τους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης. Ο σκοπός τους ήταν να πάνε το Ένα Δαχτυλίδι στη Mordor ώστε να ριχτεί στις φωτιές του Mount Doom, εκεί όπου δημιουργήθηκε, και να καταστραφεί, κάτι που θα ανέτρεπε ολοκληρωτικά τον Σκοτεινό Άρχοντα Sauron. Τα μέλη της ονομαστικά ήταν οι Gandalf, Aragorn, Boromir, Legolas, Gimli, Frodo Baggins, Samwise Gamgee, Meriadoc Brandybuck και Peregrin Took.

Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού δημιουργήθηκε από τον Έλροντ στο Ρίβεντελ μετά το Συμβούλιο του Έλροντ και τα μέλη της Συντροφιάς ήταν εκπρόσωποι των αντίστοιχων φυλών τους. Ο Λέγκολας ήταν το μοναδικό Ξωτικό που επιλέχθηκε, κάτι που ίσχυσε και για τον Γκίμλι από την φυλή των Νάνων. Συγκροτημένη μετά από το Συμβούλιο του Έλροντ, η Συντροφιά αποτελούταν από εννέα μέλη: τέσσερα Χόμπιτς, δύο Ανθρώπους, ένα Ξωτικό, ένα Νάνο και ένα Μάγο. Συγκεκριμένα:

Μπόρομιρ

O Boromir ήταν ο πρωτότοκος γιος του Denethor II, του Επιτρόπου της Gondor, και της Finduilas. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Faramir και ο αγαπημένος του πατέρα του και του έμοιαζε στο πρόσωπο και στην υπερηφάνεια. Δεν είχε σύζυγο και ενδιαφερόταν περισσότερο για τα όπλα και τον πόλεμο. Λίγο νοιαζόταν για γνώση, εκτός από τις ιστορίες που λέγανε για τις παλιές μάχες. O Boromir ήταν άνθρωπος με μεγάλη δύναμη και ανδρεία. Είχε όμορφο και ευγενές πρόσωπο, σκούρα μαλλιά, γκρίζα μάτια και υπερήφανο βλέμμα. Ήταν ένας από τα Εννέα Μέλη της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού.

Ο Μπόρομιρ γεννήθηκε το 2978 της Τρίτης Εποχής. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Ντένεθορ Β' (ο προτελευταίος Επίτροπος της Γκόντορ) και της Φιντούιλας. Η μητέρα του πέθανε όταν εκείνος ήταν μόνο δέκα ετών, κατά συνέπεια, ο πατέρας του έγινε πολύ αυστηρός και εμφανώς προτιμούσε τον ίδιο περισσότερο από τον αδελφό του, τον Φάραμιρ. Παρά το γεγονός αυτό, ο Μπόρομιρ φρόντιζε τον μικρότερο αδελφό του και οι δυό τους ήταν πολύ κοντά. 

Σαμ Γκάμτζι

O Samwise "Sam" Gamgee ήταν ένα Hobbit του Shire. Ήταν κηπουρός του Frodo Baggins και ο καλύτερος του φίλος. Ο Sam, ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ιστορίας, αποδείχθηκε ότι ήταν ο πιο κοντινός και αξιόπιστος σύντροφος του Frodo, ο πιο πιστός της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού και το μόνο μέλος της που παρέμεινε μαζί του μέχρι το τέλος της αποστολής στο Βουνό του Χαμού, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην προστασία του Δαχτυλιδοκουβαλητή και στην καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού.

Ο Σαμ ήταν ο νεότερος γιος του Χάμφαστ και της Μπελ Γκάμτζι, και είχε πέντε αδέρφια, τους Χάμσον, Χάλφρεντ, Ντέιζη, Μέι και Μάριγκολντ. Ζούσε με τον πατέρα του στο Μπάγκσοτ Ρόου στο Σάιρ, κοντά στο Μπαγκ Εντ. Όντας κηπουρός, ο Σαμ φαινόταν να είναι ένα απλό Χόμπιτ, ωστόσο, η αγάπη του για τα Ξωτικά, το χάρισμά του για την ποίηση και η πεποίθησή του ότι ο κόσμος περιέχει μεγαλύτερα θαύματα από όσα γνώριζαν τα Χόμπιτς (όλα καλλιεργηθήκαν από τον εκπαιδευτή του, Μπίλμπο Μπάγκινς), τον έκαναν να ξεχωρίσει από την αρχή.

Φρόντο Μπάγκινς

O Frodo Baggins, γιος του Drogo Baggins και της Primula Brundyback, ήταν ένα Hobbit από το Shire που έζησε κατά την Τρίτη Εποχή. Ήταν, και εξακολουθεί να είναι, o πιο ξακουστός και περίφημος για τον καθοριστικό του ρόλο στην Αποστολή του Δαχτυλιδιού, κατά την οποία κουβάλησε το Ένα Δαχτυλίδι ως το Βουνό του Χαμού στη Mordor, όπου και καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Ήταν ένας Δαχτυλιδοκουβαλητής, ο καλύτερος φίλος του Samwise Gamgee και ένα από τα τρία Hobbits που σάλπαραν απ΄τη Μέση-Γη για την Δύση στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Άλλα ονόματα του Frodo ήταν: Frodo με τα Εννέα Δάχτυλα, Εννιαδάχτυλος Frodo, Κος Κατωλοφίτης, Φίλος των Ξωτικών, Δαχτυλιδοκουβαλητής, Ανθρωπάκι.

Ο Φρόντο γεννήθηκε στο Σάιρ στις 22 Σεπτεμβρίου 2968 της Τρίτης Εποχής. Σύμφωνα με περιγραφές του Γκάνταλφ, ήταν ψηλότερος και ομορφότερος από πολλούς, με ένα λακάκι στο πηγούνι του, και είχε πλούσια, σγουρά, καστανά μαλλιά όπως τα περισσότερα Χόμπιτς. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των νεανικών του χρόνων στο Μπράντι Χολ στο Μπάκλαντ, το προγονικό σπίτι της οικογένειας Μπράντιμπακ. Ήταν γνωστός κατεργάρης και φίλος με τον Μέριαντοκ (Μέρρυ) Μπράντιμπακ και τον Πέρεγκριν (Πίππιν) Τούκ, και προκαλούσαν μπελάδες οπουδήποτε πήγαιναν.

Το Βιβλίο του Θάιν

Το Βιβλίο του Thain ήταν ένα αντίγραφο του Κόκκινου Βιβλίου, που δημιουργήθηκε στο Shire και αργότερα δέχτηκε διάφορες προσθήκες στη Minas Tirith. Η λέξη Thain ήταν τίτλος μεγάλου σεβασμού και δινόταν στον στρατιωτικό ηγέτη των Hobbits του Shire, μετά την πτώση του Fornost και του Arthedain, του Βασιλείου των Dúnedain, στα μέσα της Τρίτης Εποχής.

Τα περιεχόμενα του Βιβλίου του Θάιν είχαν πολλούς συγγραφείς. Το παλαιότερο υλικό προήλθε απ' το ημερολόγιο του Μπίλμπο Μπάγκινς, το οποίο το πήρε μαζί του στο Ρίβεντελ μετά το 3001 της Τρίτης Εποχής. Το 3019, ο Φρόντο Μπάγκινς έφερε τα γραπτά του Μπίλμπο μαζί του πίσω στο Σάιρ, και μεταξύ του 3020 και 3021 πρόσθεσε το κεφάλαιο του Πολέμου του Δαχτυλιδιού. Όλο του το υλικό περιλαμβανόταν σε τέσσερεις μεγάλους κόκκινους δερματόδετους τόμους. Στο Γουέστμαρτς προστέθηκε και πέμπτος τόμος με ερμηνευτικούς σχολιασμούς, γενεαλογίες και άλλα πράγματα που έχουν να κάνουν με τα Χόμπιτς. Αυτά τα γραπτά αναφέρονται ως το Κόκκινο Βιβλίο του Γουέστμαρτς. 

Τομ Μπομπαντίλ

O Tom Bombadil ήταν μια αινιγματική φιγούρα που έζησε καθ' όλη την ιστορία της Αrda. Ζώντας στα βάθη του Παλιού Δάσους μαζί με την σύζυγό του την Goldberry, ο ίδιος φαινόταν ότι κατείχε μοναδική δύναμη στη γη γύρω από την κατοικία του. Αν και έδειχνε καλοκάγαθος, δεν ήταν σύμμαχος με τους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης, και πιθανότατα θα χαρακτηριζόταν ουδέτερος. Η ύπαρξή του πέρασε μέσα απ' την ιστορία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και αναφέρθηκε σε ποιήματα όπως "Οι Περιπέτειες του Τοm Bombadil".

Η προέλευση και η φύση του Τομ Μπομπαντίλ είναι άγνωστες, ωστόσο υπήρχε ήδη όταν ο Σκοτεινός Άρχοντας έφτασε στην Άρντα, αν και δεν είναι ξεκάθαρο αν ήρθε στην Άρντα με τους Βάλαρ ή αν ήρθε αργότερα. Ο ρόλος του στις Παλαιές Ημέρες είναι άγνωστος, αλλά σίγουρα θα πρέπει να είδε την πλειοψηφία των μεγάλων γεγονότων και μαχών. 

Το Συμβούλιο του Έλροντ

Το Συμβούλιο του Elrond ήταν ένα μυστικό συμβούλιο το οποίο συγκλήθηκε και καθοδηγήθηκε από τον Elrond και που πραγματοποιήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 3018 της Τρίτης Εποχής στο Rivendell. Ο κύριος σκοπός του Συμβουλίου ήταν να συζητηθεί τι θα έπρεπε να γίνει με το Ένα Δαχτυλίδι, το οποίο μεταφέρθηκε εκεί από τον Δαχτυλιδοκουβαλητή Frodo Baggins.

Αναφέρονται τα ονόματα εκείνων που είναι γνωστό ότι παρακολούθησαν το Συμβούλιο:

Το Ένα Δαχτυλίδι

Ημερομηνία δημιουργίας: Το 1600 της Δεύτερης Εποχής.
Ημερομηνία καταστροφής: 25 Μαρτίου 3019, της Τρίτης Εποχής.
Δημιουργός: Σάουρον.
Τοποθεσία δημιουργίας: Βουνό του Χαμού στη Μόρντορ.
Κάτοχοι: Σάουρον, Ισίλντουρ, Σμήγκολ/Γκόλουμ, Μπίλμπο Μπάγκινς, Φρόντο Μπάγκινς, Σαμ Γκάμτζι.
Εμφάνιση: Ένα απλό χρυσό δαχτυλίδι με μια επιγραφή που αποκαλυπτόταν μόνο μέσω της φωτιάς.
 

Το Ένα Δαχτυλίδι ήταν το μεγαλύτερο από όλα τα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Ο Σάουρον το δημιούργησε για να ελέγχει τα υπόλοιπα, και για να το πράξει αυτό επένδυσε στο Ένα δαχτυλίδι ένα μεγάλο μέρος της δύναμης και της θέλησής του. Έτσι, το Ένα δαχτυλίδι ήταν μια πηγή μεγάλης δύναμης για τον Σάουρον, αλλά ήταν επίσης και η μεγαλύτερη αδυναμία του. Γιατί όταν το Ένα Δαχτυλίδι καταστράφηκε στις φωτιές του Βουνού του Χαμού, καταστράφηκε και ο ίδιος. Το Ένα Δαχτυλίδι ήταν μια χρυσή βέρα χωρίς κοσμήματα επάνω. Το μέγεθος του Δαχτυλιδιού άλλαζε έτσι ώστε να ταιριάζει στον χρήστη του. Το Δαχτυλίδι φαινόταν να είναι εντελώς απλό, χωρίς σημάδια, αλλά όταν θερμαινόταν με τη φωτιά μια επιγραφή αποκαλυπτόταν στο εξωτερικό και στο εσωτερικό του. Η γραφή ήταν των Ξωτικών επειδή η καλλιγραφία ήταν απαραίτητη, αλλά η γλώσσα ήταν αυτή της Μαύρης Γλώσσας. Διαβάζεται ως εξής:

Το Κόκκινο Βιβλίο

Το Κόκκινο Βιβλίο γράφτηκε από τον Bilbo Baggins και τον Frodo Baggins και ολοκληρώθηκε από τον Samwise Gamgee. Aφηγείται τις περιπέτειές τους στην Τρίτη Εποχή της Μέσης-Γης και είναι η κύρια πηγή πληροφοριών για τα Hobbits και τον ρόλο τους στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού.

 

Ο Μπίλμπο άρχισε να γράφει τα απομνημονεύματά του, που ο ίδιος ονόμασε Εκεί και Πάλι Πίσω: Οι Διακοπές ενός Χόμπιτ, κάποια στιγμή μετά την επιστροφή του από το ταξίδι του με τους Νάνους στο Έρεμπορ το 2941 της Τρίτης Εποχής. Δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί όταν έφυγε από το Σάιρ (Shire) το 3001. Πήρε το χειρόγραφο μαζί του με την ελπίδα να βρει ένα ήσυχο μέρος για να το τελειώσει. Σχεδίαζε να τελειώσει το βιβλίο του με τη φράση: "και έζησε ευτυχισμένος μέχρι το τέλος της ζωής του." (Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού)