Η Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών & Ανθρώπων - Ο Πόλεμος της Τελευταίας Συμμαχίας

Ο Πόλεμος της Τελευταίας Συμμαχίας ήταν ο πόλεμος στα τέλη της Δεύτερης Εποχής, κατά την οποία η Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών και Ανθρώπων, η μεγαλύτερη δύναμη που συντάχθηκε ποτέ στη Μέση-Γη μετά τον Στρατό του Βάλινορ στον Πόλεμο της Οργής, και που σχηματίστηκε το 3430 της Δεύτερης Εποχής ως απάντηση στην καταστροφική απειλή του Sauron, προχώρησε εναντίον του Barad-dûr, του φρουρίου του Σκοτεινού Άρχοντα στη Mordor. Εντελώς ανέλπιστα, ήταν νικητές, αλλά όταν το Ένα Δαχτυλίδι δεν καταστράφηκε, ο Sauron ανέκτησε ξανά τις δυνάμεις του στην Τρίτη Εποχή κι επέστρεψε.

Η Τελευταία Συμμαχία ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική συμμαχία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι Ελεύθεροι Λαοί του κόσμου ενωμένοι κάτω από ένα λάβαρο, κι ο μόνος πόλεμος μεγάλης κλίμακας που έγινε ως τις ημέρες της κορύφωσης του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, μια Εποχή αργότερα. Μετά από αυτόν τον Πόλεμο, τα Ξωτικά δεν κατάφεραν ποτέ ξανά να επιφέρουν μια τόσο μεγάλη και ισχυρή επίδειξη δύναμης στον πόλεμο.

Σίλβαν

Οι Silvan, επίσης γνωστοί και ως Ξωτικά του Δάσους, προέρχονται από τους Nandor που ποτέ δεν ήρθαν στα δυτικά των Ομιχλιασμένων Βουνών, αλλά έμειναν στην Κοιλάδα του Anduin και στο Μεγάλο Πράσινο Δάσος. Ήταν απομονωμένοι από τα υπόλοιπα Ξωτικά της Μέσης-Γης και κατοικούσαν στα δάση, ενώ είχαν το λιγότερο ενδιαφέρον για την αναζήτηση γνώσης σε σχέση με τους άλλους Eldar, όπως οι Noldor. Μερικοί απ' αυτούς μπερδεύονται λανθασμένα με τους Avari, εκείνους που αρνήθηκαν να κάνουν το Μεγάλο Ταξίδι από την Cuiviénen στο Aman. Στα τέλη της Τρίτης Εποχής, οι Silvan ανήκαν κυρίως στους Galadhrim ή στα Ξωτικά του Mirkwood. Στην Sindarin οι Silvan ονομάζονταν Tawarwaith, που σημαίνει "Λαός του Δάσους".

Τα Ξωτικά Σίλβαν ήταν απόγονοι των Νάντορ (και επομένως είχαν καταγωγή από τους Τελέρι), που είχαν παραμείνει στην Κοιλάδα του Άντουιν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Ταξιδιού των Έλνταρ στις Αρχαίες Ημέρες. Οι Σίλβαν κρύφτηκαν στα δάση πέρα ​​από τα Ομιχλιασμένα Βουνά και έγιναν διάσπαρτος λαός που δύσκολα διακρίνονταν από τους Αβάρι. Ενώ μερικοί από τους Νάντορ συνέχισαν ως το Ερίαντορ και αργότερα εισήλθαν στην Οσσίριαντ, μερικοί παρέμειναν στην Κοιλάδα του Άντουιν, και από αυτούς αργότερα προήλθαν τα Ξωτικά του Δάσους.

Ορόφερ

O Oropher ήταν ένα Sindarin Ξωτικό του Doriath, ο πατέρας του Thranduil, ο παππούς του Legolas, του μοναδικού Ξωτικού της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού, και ο Βασιλιάς του Μεγάλου Πράσινου Δάσους (που αργότερα μετονομάστηκε σε Mirkwood) στην Δεύτερη Εποχή. Σκοτώθηκε στην Μάχη του Dagorlad και στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του, ο Thranduil. 

Ο Ορόφερ ήταν ένας από τους Σίνταρ του Ντόριαθ. Μετά τον Πόλεμο της Οργής και την καταστροφή του Μπελέριαντ, οι περισσότεροι από τους εξόριστους Νόλντορ και τα απομεινάρια των Σίνταρ υποχώρησαν στο Λίντον. Οι Βάλαρ κάλεσαν ξανά αυτά τα Ξωτικά στο Άμαν, ο Ορόφερ όμως, μεταξύ πολλών άλλων, ήταν απρόθυμος να πάει και παρέμεινε στο Λίντον.

Θράντουιλ

O Thranduil ήταν Sinda και ο βασιλιάς των Ξωτικών Silvan του Mirkwood στο Βασίλειο του Δάσους στη Δεύτερη και Τρίτη Εποχή. Ήταν ο γιος του Oropher και ο πατέρας του πρίγκηπα Legolas, ο οποίος ήταν μέλος της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού.
 

Ο Θράντουιλ ήταν ο μόνος γιος του Ορόφερ, του Βασιλιά του Βασιλείου του Δάσους. Γεννήθηκε κάποια στιγμή προς τα τέλη της Πρώτης Εποχής στο Ντόριαθ πριν την πτώση του. Στην αρχή της Δεύτερης Εποχής, οι Σίνταρ ταξίδεψαν ανατολικά και ο Ορόφερ τελικά ίδρυσε το Μεγάλο Πράσινο Δάσος.