Ο Πόλεμος του Δαχτυλιδιού

Ο Πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Sauron και των Ελεύθερων Λαών της Μέσης-Γης, στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Ο Πόλεμος του Δαχτυλιδιού άρχισε στις 20 Ιουνίου 3018 και έληξε στις 3 Νοεμβρίου 3019. Τελικά, ο Sauron ηττήθηκε όχι με στρατιωτικά μέσα, αλλά με την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού.


Οι δυνάμεις του Σάουρον αποτελούνταν από Όρκς, Τρόλς και άλλα πλάσματα μαζί με τους Ανθρώπους από το Ρούν και το Χάραντ. Οι Νάζγκουλ ήταν θανατηφόροι υπηρέτες του Σάουρον. Στους αντιπάλους του Σάουρον περιλαμβάνονται οι Άνθρωποι της Γκόντορ και του Ρόχαν, οι Φύλακες του Βορρά, τα Ξωτικά του Λοθλόριεν και του Μίρκγουντ, οι Νάνοι του Μοναχικού Βουνού, οι Άνθρωποι του Ντέηλ και του Μπρι, και τα Χόμπιτς του Σάιρ. Ο Σάρουμαν ήταν προδότης και στις δύο πλευρές για να προωθήσει τη δική του αναζήτηση για την εξουσία.

Ο Σάουρον είχε από καιρό ετοιμαστεί για να ξεκινήσει έναν ολομέτωπο πόλεμο ώστε να νικήσει τους εχθρούς του. Κλειδί για τα σχέδιά του ήταν η εξεύρεση του Ενός Δαχτυλιδιού το οποίο περιείχε ένα μεγάλο μέρος της δύναμής του. Το έτος 3017 έμαθε από το Γκόλουμ ότι το Δαχτυλίδι ήταν στην κατοχή του Χόμπιτ που ονομάζεται Μπάγκινς στο Σάιρ.

Ο Σάουρον επιτέθηκε στην Οσγκίλιαθ στις 20 Ιουνίου 3018. Αυτή ήταν η πρώτη ενέργεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού. Ο στόχος ήταν διπλός: να δοκιμαστούν οι άμυνες της Γκόντορ και, κυρίως, να παρέχει κάλυψη για τους Νάζγκουλ ώστε να ξεκινήσουν την αναζήτηση για το Ένα Δαχτυλίδι. Ταυτόχρονα, τα Όρκς επιτέθηκαν στο Μίρκγουντ όπου το Γκόλουμ φυλακίστηκε από τα Ξωτικά, αλλά παρόλο που το Γκόλουμ ελευθερώθηκε ξέφυγε από τα Όρκς.


Της επίθεσης στην Οσγκίλιαθ ηγούταν ο Άρχοντας των Nάζγκουλ, και οι δυνάμεις του περιελάμβαναν τους Ανατολίτες και τους Χαράντριμ. Ο Μπόρομιρ και o Φάραμιρ - οι γιοι του Ντένεθορ Β' - υπερασπίστηκαν την πόλη. Η Οσγκίλιαθ ήταν κτισμένη και στις δύο πλευρές του ποταμού Άντουιν και συνδεόταν με μία μεγάλη γέφυρα. Οι δυνάμεις του Σάουρον κατέλαβαν το ανατολικό μισό της πόλης. Οι Άνθρωποι της Γκόντορ κατέστρεψαν τη γέφυρα και κατείχαν το δυτικό μισό της πόλης. Ο Σάουρον διέκοψε την επίθεση και έστειλε τους Νάζγκουλ σε αναζήτηση του Δαχτυλιδιού την 1η Ιουλίου.

Στις 22 Σεπτεμβρίου, οι Νάζγκουλ έφτασαν στο Σαν Φόρντ στο Μπράντιουαιν στα νότια σύνορα του Σάιρ. Φυλασσόταν από Φύλακες, αλλά ο αρχηγός τους ο Άραγκορν δεν ήταν μαζί τους. Οι Φύλακες υπερασπίστηκαν τον ποταμό μέχρι το σούρουπο, αλλά νικήθηκαν από τους Νάζγκουλ και σφαγιάστηκαν ή εκδιώχθηκαν. Οι Νάζγκουλ μπήκαν στο Σάιρ στις 23 Σεπτεμβρίου και ο Φρόντο Μπάγκινς, ο Δαχτυλιδοκουβαλητής, αναχώρησε την ίδια μέρα.

Οι Νάζγκουλ καταδίωξαν τον Φρόντο στην Κορυφή των Καιρών όπου ο Άρχοντας των Νάζγκουλ τον μαχαίρωσε με τη Λεπίδα της Μόργκουλ στις 6 Οκτωβρίου, ο Φρόντο απέφυγε τη σύλληψη και κατέφυγε στις Διαβάσεις του Μπρούινεν με τους Νάζγκουλ από πίσω του. Εκεί, οι Νάζγκουλ παρασύρθηκαν σε μια πλημμύρα που δημιουργήθηκε από τον Έλροντ και τον Γκάνταλφ. Έχασαν τα άλογά τους και τους μανδύες που τους έδιναν μορφές, αλλά δεν καταστράφηκαν και επέστρεψαν στην Μόρντορ, όπου και απέκτησαν φτερωτά θηρία για να ιππεύουν.


Στις 25 Δεκεμβρίου ο Φρόντο έφυγε από το Ρίβεντελ στην αναζήτησή του να καταστρέψει το Ένα Δαχτυλίδι στις φωτιές του Βουνού του Χαμού. Στην αναζήτησή του αυτή θα τον βοηθούσαν οκτώ σύντροφοι. Τότε συστάθηκε η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού που αποτελούταν από τους: Γκάνταλφ, Άραγκορν, Μπόρομιρ, Λέγκολας, Γκίμλι, Σαμ Γκάμτζι, Μέρρυ Μπράντιμπακ και Πίππιν Τούκ. Εν τω μεταξύ, ο Σάρουμαν ξεκίνησε τα δικά του σχέδια για να επεκτείνει την εξουσία του. Ο Σάρουμαν ήταν ο επικεφαλής του Τάγματος των Μάγων που είχε σταλεί στη Μέση-Γη για να βοηθήσει τους Ελεύθερους Λαούς να αντισταθούν στον Σάουρον, αλλά είχε διεφθείρει το πνεύμα του από την επιθυμία για το Ένα Δαχτυλίδι και είχε επίσης παγιδευτεί από τον Σάουρον με τον οποίο ήρθε σε επαφή μέσω του Πάλαντιρ.

Στις 15 Ιανουαρίου 3019, η Συντροφιά πέρασε από την Μόρια όπου αντιμετώπισαν Όρκς στην Αίθουσα του Μαζαρμπούλ. Από τη Γέφυρα του Καζάντ-ντούμ, ο Γκάνταλφ αντιμετωπίζει τον Μπάλρογκ - έναν δαίμονα της φωτιάς που είχε υπηρετήσει τον Μόργκοθ στην αρχαιότητα. Ο Γκάνταλφ και ο Μπάλρογκ έπεσαν στην άβυσσο και στη συνέχεια ανέβηκαν στην κορυφή του Κελέμπντιλ όπου πάλεψαν από τις 23 Ιανουαρίου έως τις 25 Ιανουαρίου. Ο Γκάνταλφ αν και συνέτριψε τον Μπάλρογκ, πέθανε και επέστρεψε στη ζωή ως Γκάνταλφ ο Λευκός.


Πλέοντας κατά μήκος του Άντουιν στις 23 Φεβρουαρίου, η Συντροφιά έπεσε σε ενέδρα από Όρκς με επικεφαλής τον Γκρίσνακ - ένα Όρκ από τη Μόρντορ - και έναν από τους Νάζγκουλ. Ο Λέγκολας σκόπευσε τον Νάζγκουλ ο οποίος έπεσε από το φτερωτό θηρίο και η Συντροφιά διέφυγε.

Στο Ρόχαν, η πρώτη μάχη των διαβάσεων του Ίσεν διεξήχθη στις 25 Φεβρουαρίου, όπου οι δυνάμεις του Σάρουμαν επιτέθηκαν στους Ροχίρριμ με σκοπό τη δολοφονία του Θέοντρεντ, τον διάδοχο του βασιλιά Θέοντεν του Ρόχαν, και το πέτυχαν. Ο Έλφχελμ και ο Γκρίμπολντ προέβαλαν ισχυρή αντίσταση και ο Σάρουμαν δεν προχώρησε αμέσως με το σχέδιό του να εισβάλει στο Ρόχαν.

Ο Σάρουμαν έστειλε ένα στράτευμα των Ουρούκ-Χάι με επικεφαλής τον Ούγκλουκ να παρακολουθήσει τον Δαχτυλιδοκουβαλητή. Οι Ουρούκ-Χάι του Ίσενγκαρντ ενώθηκαν με τα Όρκς της Μόρντορ με επικεφαλής τον Γκρίσνακ. Στο Άμον Χεν στις 26 Φεβρουαρίου συνέλαβαν τον Μέρρυ Μπράντιμπακ και τον Πίππιν Τούκ. Ο Μπόρομιρ σκοτώθηκε κατά την υπεράσπιση των Χόμπιτς. Οι Ουρούκ-Χάι προσπάθησαν να πάνε τα Χόμπιτς ως το Ίσενγκαρντ αλλά δέχθηκαν επίθεση από τους Ροχίρριμ με επικεφαλής τον Έομερ στην άκρη του Δάσους Φάνγκορν τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου. Ο Μέρρυ και ο Πίππιν διέφυγαν στο δάσος.

Οι δυνάμεις του Σάρουμαν εισέβαλλαν πλήρως στο Ρόχαν στις 2 Μαρτίου. Οι Ροχίρριμ με επικεφαλής τον Γκρίμπολντ και τον Έλφχελμ προσπάθησαν να τους σταματήσουν αλλά ήταν καταβεβλημένοι. Ο στρατός του Σάρουμαν προχώρησε στο Φαράγγι του Χελμ.


Η μάχη στο Φαράγγι του Χελμ έγινε το βράδυ στις 3 Μαρτίου. Ο βασιλιάς Θέοντεν είχε οδηγήσει τις δυνάμεις του στο Φαράγγι του Χελμ συνοδεία των Έομερ, Άραγκορν, Λέγκολας και Γκίμλι. Οι Ροχίρριμ αριθμούσαν περίπου 2.000, ενώ ο στρατός του Σάρουμαν αποτελούταν από 10.000 Όρκς και Ουρούκ-Χάι, καθώς και Ανθρώπους από τη Ντούνλαντ.

Οι Ροχίρριμ υπερασπίστηκαν το φρούριο τη νύχτα και την αυγή ο Θέοντεν οδήγησε μια επίθεση από το Χόρνμπεργκ. Ταυτόχρονα, ο Γκάνταλφ και ο Έρκενμπραντ έφτασαν με 1.000 περισσότερους στρατιώτες. Οι Άνθρωποι της Ντούνλαντ παραδόθηκαν και τα Όρκς έφυγαν, αλλά το Φαράγγι του Χελμ είχε περικυκλωθεί κατά τη διάρκεια της νύχτας από ένα δάσος από Έντς από το Φάνγκορν και τα Όρκς σκοτώθηκαν όλα.

Οι Έντς είχαν σταλεί στο Φαράγγι του Χελμ από τον Δεντρογένη, τον μεγαλύτερο από τους Έντς του Φάνγκορν. Ο Δεντρογένης ήθελε να σταματήσει τον Σάρουμαν επειδή είχε περικόψει πολλά δέντρα μέσα στο Φάνγκορν. Οι Έντς βάδισαν προς το Ίσενγκαρντ, και στις 3 και 4 Μαρτίου κατέστρεψαν τα τείχη του φρουρίου και πλημμύρισαν τα εδάφη. Ο Σάρουμαν φυλακίστηκε στον Πύργο του Όρθανκ.


Ο Άραγκορν αποκάλυψε τον εαυτό του στον Σάουρον χρησιμοποιώντας το Πάλαντιρ του Όρθανκ στις 6 Μαρτίου. Ο Σάουρον συνειδητοποίησε ότι ο Άραγκορν ήταν ο απόγονος του Ελέντιλ, ο οποίος είχε νικήσει τον Σάουρον στον Πόλεμο της Τελευταίας Συμμαχίας, και του Ισίλντουρ που του είχε πάρει το Δαχτυλίδι. Έτσι επιτάχυνε το σχέδιό του για να επιτεθεί στη Γκόντορ. Μέσω του Πάλαντιρ, ο Άραγκορν έμαθε ότι οι Κουρσάροι κινούνταν προς την κατεύθυνση της Γκόντορ. Στις 8 Μαρτίου, ο Άραγκορν πήρε τα Μονοπάτια των Νεκρών και κάλεσε τους νεκρούς για να εκπληρώσουν τον όρκο τους για την καταπολέμηση του Σάουρον.

Οι δυνάμεις του Σάουρον συνέχισαν να συσσωρεύονται. Ο Φάραμιρ και οι Φύλακες του Ιθίλιεν αψιμάχησαν με μια στρατιά από Χαράντριμ κατευθυνόμενοι προς τη Μαύρη Πύλη στις Μαρτίου 7. Εκείνη τη νύχτα μαθεύτηκε ότι ο στόλος των Κουρσάρων έφτασε στη Μίνας Τίριθ. Οι Φάροι της Γκόντορ άναψαν το βράδυ για να καλέσουν τους Ροχίρριμ. Στρατεύματα από τις επαρχίες της Γκόντορ έφτασαν στη Μίνας Τίριθ στις 9 Μαρτίου.

10 Μαρτίου ήταν η Ημέρα Χωρίς Αυγή. Ο Σάουρον έστειλε ένα τεράστιο σύννεφο σκότους από τη Μόρντορ για να προκαλέσει φόβο στους αντιπάλους του και να βοηθήσει τα Όρκς και τους Νάζγκουλ, οι οποίοι ήταν πιο δυνατοί στο σκοτάδι. Ένας στρατός από Όρκς και Ανατολίτες κατέλαβε το νησί του Κάιρ Άντρος στον Άντουιν και μπηκε στην επαρχία Ανόριεν βόρεια της Μίνας Τίριθ. Μπλόκαραν τη Μεγάλη Δυτική Οδό προκειμένου να σταματήσουν τους Ροχίρριμ, οι οποίοι ξεκίνησαν από το Ρόχαν εκείνη την ημέρα. Εκείνο το βράδυ, ένας μεγάλος στρατός υπό την ηγεσία του Άρχοντα των Νάζγκουλ ξεκίνησε από τη Μίνας Μόργκουλ.


Στις 11 Μαρτίου, ο Φάραμιρ στάλθηκε για να υπερασπιστεί τη διάβαση του ποταμού εναντία στον στρατό της Μίνας Μόργκουλ. Στη νότια Γκόντορ, οι Άνθρωποι του Λάμεντον αγωνίστηκαν ενάντια στα στρατεύματα από το Ούμπαρ και το Χάραντ. Οι εχθρικές δυνάμεις τράπηκαν σε φυγή όταν ο Άραγκορν πλησίασε με τους Νεκρούς. Επίσης, στις 11 Μαρτίου, το Λοθλόριεν δέχθηκε επίθεση από Όρκς του Ντολ Γκούλντουρ. Τα Όρκς απωθήθηκαν από τα Ξωτικά και από τη δύναμη της Γκαλάντριελ, κάτοχος του Δαχτυλιδιου Νένυα

Στις 13 Μαρτίου, ο στρατός της Μόργκουλ παραβίασε το εξωτερικό τοίχωμα της Μίνας Τίριθ και πέρασε στα Πεδία του Πέλεννορ. Η Μίνας Τίριθ πολιορκήθηκε. Ο Άραγκορν και οι Νεκροί κατέλαβαν τον στόλο των Κουρσάρων στο Πελάργκιρ. Η Μάχη στα Πεδία του Πέλεννορ διεξήχθη στις 15 Μαρτίου. Οι Ροχίρριμ έφτασαν στο πεδίο της μάχης τα ξημερώματα. Ο βασιλιάς Θέοντεν σκοτώθηκε και ο Άρχοντας των Νάζγκουλ κατατροπώθηκε από την Έογουιν και τον Μέρρυ Μπράντιμπακ. Ο Ντένεθορ αυτοκτόνησε επειδή είχε δει, μέσω του Πάλαντιρ, τα πλοία κουρσάρων να πλησιάζουν τη Μίνας Τίριθ. Αλλά τα πλοία αυτά τα είχε επιτάξει ο Άραγκορν που έφερνε ενισχύσεις για να βοηθήσει με τη σειρά του την παλίρροια της μάχης. Ο στρατός του Σάουρον νικήθηκε, αν και είχε ακόμα πολλά περισσότερα στρατεύματα στην Μόρντορ.

Τα Ξωτικά του Λοθλόριεν και του Μίρκγουντ δέχτηκαν επίθεση στις 15 Μαρτίου από Όρκς από το Ντολ Γκούλντουρ. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησε η Μάχη του Ντέηλ, καθώς και μεταξύ των συνδυασμένων δυνάμεων των Ανθρώπων του Ντέηλ και των Νάνων του Μοναχικού Βουνού ενάντια σε έναν στρατό από Ανατολίτες. Η μάχη διήρκεσε τρεις ημέρες. Στις 17 Μαρτίου, ο βασιλιάς Μπράντ και ο βασιλιάς Ντάιν ο Σιδηρόπους σκοτώθηκαν, ενώ οι Άνθρωποι και οι Νάνοι πολιορκήθηκαν στο Μοναχικό Βουνό.

Ο Έλφχελμ και οι 3000 Ροχίρριμ νίκησαν τις δυνάμεις του εχθρού που είχαν εισβάλει στο Ανόριεν στις 17 Μαρτίου. Στις 18 Μαρτίου, ο Άραγκορν ξεκινάει για τη Μαύρη Πύλη με τη Στρατιά της Δύσης που αποτελείται από Ανθρώπους της Γκόντορ και του Ρόχαν. Η πρόθεσή του ήταν να τραβήξει την προσοχή του Σάουρον μακρυά από τον Δαχτυλιδοκουβαλητή, ο οποίος διέσχιζε τη Μόρντορ για να φτάσει στο Βουνό του Χαμού. Το Λοθλόριεν δέχτηκε επίθεση για τρίτη φορά στις 22 Μαρτίου.


Στις 25 Μαρτίου, η Μάχη του Μόραννον διεξήχθη στη Μαύρη Πύλη. Οι 6.000 Άνθρωποι της Στρατιάς της Δύσης ήταν περιτριγυρισμένοι από πάνω από 60.000 εχθρικές δυνάμεις. Ο Σάουρον είχε επικεντρωθεί στην μάχη και δεν είχε καταλάβει ότι ο Φρόντο είχε φέρει το Δαχτυλίδι στο Βουνό του Χαμού, έως ότου ήταν πολύ αργά. Ο Φρόντο αγωνίστηκε με το Γκόλουμ το οποίο πήρε το Δαχτυλίδι και έπεσε μαζί με αυτό μέσα στις φωτιές του Βουνού του Χαμού, όπου και καταστράφηκε. Όταν το Δαχτυλίδι καταστράφηκε, ο Σάουρον νικήθηκε και οι υπόλοιποι οκτώ Νάζγκουλ καταστράφηκαν από την έκρηξη του Βουνού του Χαμού. Οι δυνάμεις του Σάουρον ήταν σε πλήρη σύγχιση και είτε έφυγαν, παραιτήθηκαν ή σκοτώθηκαν.

Τα νέα της ήττας του Σάουρον έφτασαν στο Μοναχικό Βουνό στις 27 Μαρτίου. Στις 28 Μαρτίου, ο Κέλεμπορν και η Γκαλάντριελ κατέστρεψαν το Ντολ Γκούλντουρ. Όμως ο Πόλεμος του Δαχτυλιδιού δεν είχε τελειώσει με την ήττα του Σάουρον. Ο Σάρουμαν δραπέτευσε από το Ίσενγκαρντ, πήγε στο Σάιρ στις 22 Σεπτεμβρίου και το κατέλαβε ως Αρχηγός. Ο Φρόντο, ο Σαμ, ο Μέρρυ και ο Πίππιν επέστρεψαν στο Σάιρ στις 30 Οκτωβρίου. Συσπείρωσαν όλα τα Χόμπιτς για να νικήσουν τους Άνδρες του Αρχηγού στη Μάχη του Μπάιγουοτερ στις 3 Νοεμβρίου. Ο Σάρουμαν σκοτώθηκε από τον υπηρέτη του, τον Γκρίμα Φιδόγλωσσο, ο οποίος με τη σειρά του σκοτώθηκε από Χόμπιτς τοξότες.

Μετά τον πόλεμο, η ειρήνη και η ευημερία επέστρεψαν στη Μέση-Γη. Ο Άραγκορν έγινε βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου της Γκόντορ και της Άρνορ. Το Ρόχαν, το Ντέηλ και το Μοναχικό Βουνό ήταν σύμμαχοι του Επανενωμένου Βασιλείου και το Σάιρ έγινε μια ελεύθερη γη υπό την προστασία του βασιλιά. Πολλοί από τους Χαράντριμ και τους Ανατολίτες ήταν σε ειρήνη με το Επανενωμένο Βασίλειο, και ο Άραγκορν και ο βασιλιάς Έομερ υπέτασσαν εκείνους που εξακολουθούσαν να αποτελούν απειλή. Παρά το ότι το κακό δεν είχε εξαλειφθεί εντελώς, ο Σάουρον δεν ξανασηκώθηκε.