Οι Άχρονες Αίθουσες

Οι Άχρονες Αίθουσες ήταν ο τόπος όπου ζούσε ο Eru. Ήταν ξεχωριστές από το Κενό και υπήρχαν πριν και έξω από τα όρια του κόσμου. Στις απεικονίσεις του Tolkien, οι Άχρονες Αίθουσες είναι παρόμοιες με την ιδέα του Παραδείσου, υπό την έννοια ότι υπάρχουν έξω από τα όρια του σύμπαντος και ότι δεν έχουν φυσική μορφή. 
  

Στις Άχρονες Αίθουσες συνθέθηκε η Μουσική των Άινουρ, όπως περιγράφεται στην Αϊνουλιντάλη, πριν από τη δημιουργία του κόσμου. Ήταν επίσης το σπίτι των Άινουρ που επέλεξαν να μην κατέβουν στην Έα, αλλά αντ' αυτού επέλεξαν να παραμείνουν με τον Έρου. Είναι άγνωστο εάν ήταν ή όχι ο τελικός προορισμός των ψυχών των Ανθρώπων. Επιπλέον, στο τραγούδι του Μπίλμπο για τον Εαρέντιλ, οι Αίθουσες του Μάνγουε και της Βάρντα αναφέρονταν ως "Οι Άχρονες Αίθουσες."

Κενό

Το Κενό, επίσης γνωστό ως Εξώτερο Κενό, Άχρονο Κενό, Αιώνιο Σκοτάδι και Αρχαίο Σκοτάδι, βρισκόταν πέρα ​​από την Arda και τον κόσμο, και πιθανότατα ισοδυναμoύσε με το διάστημα. Η Eä ήταν δημιουργημένη ανάμεσα στο Κενό, αλλά δεν αποτελούσε μέρος του. Στην Quenya ονομαζόταν Avakúma, Oiakúma and Kúma.

 
Σύμφωνα με την Αϊνουλιντάλη, ο Ιλούβαταρ κατοίκησε στις Άχρονες Αίθουσες οι οποίες ήταν ξεχωριστές από το Κενό. Πριν από τη δημιουργία της Έα, ο Μέλκορ περιπλανιόταν στο Κενό ψάχνοντας για τη Άφθαρτη Φλόγα, την πηγή της δημιουργικής δύναμης του Έρου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Ντούριν

O Durin Ι, επίσης γνωστός ως Durin the Deathless λόγω της μακροζωίας του, ήταν ο πρώτος που δημιούργησε ο Vala Aulë, ο μεγαλύτερος από τους Επτά Πατέρες των Νάνων, ο ιδρυτής της πόλης του Khazad-Dum και ο πρώτος βασιλιάς των Μακρυγένηδων. Τοποθετήθηκε να κοιμηθεί μόνος του κάτω από τα βουνά της Μέσης-Γης μέχρι το Ξύπνημα των Ξωτικών.

 
Πολύ πριν τo Ξύπνημα των Ξωτικών, λέγεται ότι ο Άουλε, λαχταρώντας τα Παιδιά του Ιλούβαταρ, έπλασε τους Επτά Πατέρες των Νάνων σε μια αίθουσα κάτω από τα βουνά στην Μέση-Γη. Ευχαριστημένος με τη δουλειά του, ο Άουλε έδινε οδηγίες στις δημιουργίες του στην γλώσσα που είχε επινοήσει για αυτούς, όταν ο Ιλούβαταρ τον επέπληξε, επισημαίνοντάς του ότι δεν ήταν τίποτα άλλο από απομιμήσεις που θα έμεναν αδρανείς χωρίς τη θέλησή του Άουλε. Ο Άουλε ταπεινώθηκε μπροστά στον Ιλούβαταρ και ήταν έτοιμος να καταστρέψει τους Νάνους, αλλά εκείνη τη στιγμή ο Έρου τους έδωσε ανεξάρτητη ζωή. Ωστόσο, ο Ιλούβαταρ δεν θα ανεχόταν την άφιξή τους στον κόσμο πριν τους Πρωτογέννητους, οπότε οι Επτά Πατέρες έπεσαν σε ύπνο έως τον ερχομό των Ξωτικών.

 

Η Μυστική Φλόγα

Η Μυστική Φλόγα, επίσης γνωστή ως Άφθαρτη Φλόγα, 
ήταν η μυστηριώδης δύναμη του Eru Iluvatar για την δημιουργία της Arda.

Η Μυστική Φλόγα αναφέρεται στην Δύναμη της Δημιουργίας που κατέχει ο Ιλούβαταρ. Είναι η δύναμη που δίνει ζωή και υπόσταση, μέσω της οποίας παρέχεται ελεύθερη βούληση και αληθινή ζωή, δίνοντας πνεύμα στα όντα που δημιουργούσε. Οι Άινουρ και η Έα δημιουργήθηκαν μέσω αυτής.

Άουλε

O Aulë (στην Quenya «εφεύρεση») ήταν ένας Ainu, ένας από τους Aratar και o Vala ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την διαμόρφωση των ουσιών από τις οποίες αποτελούταν η Arda. Ήταν επίσης γνωστός ως Μεταλλουργός και Μεταλλουργός των Valar, Μahal (στην Khuzdul «δημιουργός»), Oli (στη Sindarin "Όνειρο") ή Návatar και ευχαριστιόταν στη φύση των ουσιών και στα έργα των δεξιοτήτων, αλλά δεν ασχολούταν με την κατοχή ή την κυριότητα. Εκτός από τη διαμόρφωση της Arda, τα μεγαλύτερα έργα του Aulë ήταν οι Δύο Λάμπες των Valar, τα σκάφη του Ήλιου και της Σελήνης, και οι Νάνοι, τους οποίους δημιούργησε από την ανυπομονησία του για τα Παιδιά του Ilúvatar. Δημιούργησε επίσης την Angainor, την αλυσίδα με την οποία αλυσοδέθηκε ο Melkor κατά την αιχμαλωσία του. Ήταν ο τρίτος πιο ισχυρός των Aratar και ο σύζυγος της Yavanna, με την οποία κατοίκησε στο κεντρικό Valinor.

Στη Μουσική των Άινουρ ο Άουλε σκέφτηκε το μεγαλύτερο μέρος της ύφανσης της Γης. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας της Άρντα δούλεψε πολύ με τον Μάνγουε και τον Ούλμο, διαμόρφωσε τις ουσίες που αποτελούταν ο κόσμος και είχε τον σημαντικότερο ρόλο στην οικοδόμηση των ηπείρων και των βουνών. Σφυρηλάτησε όλα τα εδάφη και τα βουνά και τις λεκάνες της θάλασσας, έκανε τα βράχια, τα πετράδια και όλα τα μέταλλα. 

Μάντος

O Mandos (στην Quenya "Φυλακή-Φρούριο") ήταν Ainu, ένας από τους Aratar και ο Vala που ήταν υπεύθυνος για την κρίση του νεκρού. Αρχικά ονομαζόταν Namo (στην Quenya "ο Κριτής") και του δόθηκε αυτό το νέο όνομα προς τιμήν των Aιθουσών του Mandos, επί των οποίων προεδρεύει, όπου τα Ξωτικά πάνε μετά το θάνατό τους. Ο Mandos ήταν ο έκτος μεγαλύτερος των Αρχόντων των Valar και ο πέμπτος μεγαλύτερος των Aratar.

Στο μυαλό του Έρου Ιλούβαταρ, ο Μάντος ήταν ο αδελφός του Ίρμο (Λόριεν) και της Νιέννα. Ο ίδιος και ο αδελφός του ο Λόριεν ήταν οι Φεαντούρι, οι Κύριοι των Πνευμάτων. Η σύζυγός του ήταν η Βάλιε Βάιρε η Υφάντρα. Ξέρει και θυμάται σχεδόν όλα τα πράγματα που έχουν γίνει και θα γίνουν. Μόνο ο Ιλούβαταρ ήξερε με απόλυτη βεβαιότητα ποια θα είναι η πλήρης μοίρα της Άρντα, και ο ίδιος δεν θα τα αποκαλύψει όλα, ούτε καν στον Μάντος ή στον Μάνγουε.

Ούλμο

O Ulmo (στην Quenya - "Αυτός που ρίχνει" ή "ο Βροχοποιός") ήταν ένας Ainu, ένας από τους Aratar και o Vala ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τον έλεγχο των ωκεανών της Arda. Ήταν ο Άρχοντας των Υδάτων και ο Βασιλιάς της Θάλασσας. Ήταν ένας από τους επικεφαλής αρχιτέκτονες της Arda και είχε πάντα στενή φιλία με τον Manwe. Ονομαζόταν επίσης Ulubôz ή Ullubôz και ήταν πάντα δύσπιστος με τον Melkor, και ο Σκοτεινός Άρχοντας φοβόταν τη Θάλασσα σχεδόν όσο φοβόταν και τη Varda, διότι η θάλασσα δεν τιθασεύεται. Ο Ulmo δεν είχε κατοικία στο Valinor ή οποιαδήποτε μόνιμη κατοικία στην ξηρά, καθότι προτιμούσε τα βάθη των θαλασσών και τα ποτάμια. Το παλάτι του, στο κάτω μέρος της Vaiya, ονομαζόταν Ulmonan, από όπου επινοούσε τη μουσική του και κυβερνούσε όλα τα ύδατα, τους κόλπους και τα ποτάμια. Λέγεται ότι οι Eldar ακούνε στο νερό την ηχώ της Μουσικής των Ainur.

Ο Ούλμο ήταν μοναδικός μεταξύ των Βάλαρ με διάφορους τρόπους. Κατ' αρχάς ήταν μόνος του, χωρίς να έχει σύζυγο μεταξύ των Βάλιερ. Επιπλέον δεν είχε κατοικήσει ποτέ στο Βάλινορ αλλά από την αρχή ήταν στην Εκκάια, καθώς προτιμούσε τα βάθη των θαλασσών, γύρω και κάτω από το Άμπαρ, και τα ποτάμια. Όλα τα ύδατα ήταν υπό την διακυβέρνησή του: κόλποι, ποτάμια, ακόμη και τα νερά κάτω από τη γη. Σπάνια παρουσιαζόταν στα συμβούλια των αδελφών του, εκτός αν αφορούσαν θέματα μεγάλης σημασίας. Όποτε εμφανιζόταν λέγεται ότι ήταν τρομακτικός στην όψη, ψηλός σαν ένα γιγαντιαίο κύμα και ντυμένος με λαμπερή πράσινη πανοπλία, φυσώντας τα μεγάλα βούκινά του, τα Ουλουμούρι. Μιλούσε με τον ήχο του νερού και η φωνή του ήταν βαθιά σαν τον ωκεανό.

Γιαβάννα

Η Yavanna (στην Quenya "Η Δότρια των Καρπών"), ήταν μια Ainu, μια από τους Aratar και η Valie που ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη όλων των καρπών και όλων όσων βλαστούσαν στην Arda, από τα πανύψηλα δέντρα ως τα βρύα των βράχων. Ήταν η μεγαλύτερη αδερφή της Vana και η σύζυγος του Aule, με τον οποίο κατοικούσε στα νότια του Valinor. Ονομαζόταν επίσης Kementari, που στην Quenya σημαίνει "Βασίλισσα της Γης". Η συνηθισμένη μορφή της ήταν αυτή μιας ψηλής γυναίκας ντυμένη στα πράσινα. Η Maia Melian ήταν συγγενής της.

Στη Μουσική των Άινουρ, η Γιαβάννα τραγούδησε για κλαδιά μεγάλων δέντρων που θα λάμβαναν την βροχή του Μάνγουε και του Ούλμο, και μερικά δέντρα τραγούδησαν στον Ιλούβαταρ. Αυτό λέγεται ότι ήταν η σύλληψη της ιδέας των Ποιμένων των Δέντρων. Η σκέψη της συναντήθηκε επιπλέον με αυτή του Μάνγουε, θέτοντας την άφιξη των Μεγάλων Αετών.

Μέλκορ (Μόργκοθ)

O Melkor, επίσης γνωστός αργότερα και ως Morgoth, ήταν ο μεγαλύτερος των Ainur. Έχασε τη δόξα του όταν διατάραξε τη Μουσική των Ainur και αψήφησε τη θέληση του Eru Iluvatar. Ο Melkor διέφθειρε πολλούς από τους Ainur και τους υπέταξε, πολέμησε τους Valar και επέφερε μεγάλο κακό στην Arda. Η κλοπή των Silmarils και οι πόλεμοι εναντίον Ξωτικών και Ανθρώπων περιλαμβάνουν μεγάλο μέρος της ιστορίας της Πρώτης Εποχής. Τελικά, ο Μorgoth νικήθηκε στον Πόλεμο της Οργής, αλυσοδέθηκε από τους Valar και πετάχτηκε στο Αιώνιο Κενό. Melkor σημαίνει "Αυτός που Υψώνεται με Δύναμη", και ήταν ο πρώτος Σκοτεινός Άρχοντας (ονομαζόμενος πλέον Morgoth = Μαύρος Εχθρός) και αφέντης του Sauron. Μια μέρα, σύμφωνα με την προφητεία, ο Morgoth θα επιστρέψει γεμάτος οργή, αλλά θα συντριβεί ολοκληρωτικά στην Dagor Dagorath, την Τελική Μάχη.

Ο Μέλκορ ήταν ο πρώτος και ο πιο δυνατός από τους Άινουρ που δημιούργησε ο Ιλούβαταρ στις Άχρονες Αίθουσες στην αρχή της δημιουργίας. Ο αδερφός του ήταν ο Μάνγουε, όμως ο Μέλκορ ήταν ο πιο δυνατός και είχε την περισσότερη γνώση από οποιονδήποτε άλλον Άινου. Ο Μέλκορ, επειδή περιπλανιόταν στο Κενό στην προσπάθειά του να βρει και να χρησιμοποιήσει την Άφθαρτη Φλόγα, την πηγή της ικανότητας της δημιουργίας του Ιλούβαταρ, ανέπτυξε διαφορετικές ιδέες από εκείνες των υπολοίπων Άινουρ. Μέσα του γεννήθηκαν επαναστατικές διαθέσεις ενάντια στον δημιουργό του, λόγω του ότι επιθυμούσε να δημιουργήσει όντα για να κατοικήσουν στο Κενό, και ήταν δυσαρεστημένος από το γεγονός ότι ο Ιλούβαταρ δεν το είχε κάνει. Παρόλα αυτά ο Μέλκορ δεν μπορούσε να βρει τη Φλόγα, γιατί εκείνη δεν ήταν στο Κενό, αλλά με τον Ιλούβαταρ.

Μάνγουε

O Manwë Sulimo ήταν ο βασιλιάς των Valar, ο σύζυγoς της Varda Elentari, ο αδελφός του Σκοτεινού Άρχοντα Melkor (Morgoth) και ο βασιλιάς της Arda. Οι άνεμοι και τα πουλιά ήταν υπηρέτες του. Ήταν ο μεγαλύτερος των Ainur σε εξουσία, αλλά όχι σε δύναμη, διότι ο Melkor ήταν πιο ισχυρός. Ήταν όμως ο μεγαλύτερος των Aratar, μεταξύ των οποίων ο Melkor δεν μετρήθηκε. Φορούσε μπλε μανδύα, είχε μπλε μάτια και κρατούσε ένα σκήπτρο από ζαφείρι το οποίο έφτιαξαν για εκείνον οι Noldor. Manwë σημαίνει ο Ευλογημένος. Ονομάστηκε επίσης Sulimo (=Άρχων των Ανέμων) και ζει μαζί με την Varda στην κορυφή του όρους Taniquetil στο Valinor, το ψηλότερο βουνό του κόσμου. 

"Ο Μάνγουε και ο Μέλκορ ήταν αδέλφια στη σκέψη του Ιλούβαταρ. Ο πιο μεγάλος από εκείνους τους Άινουρ που ήρθαν στον Κόσμο ήταν στην αρχή του ο Μέλκορ. Ο Μάνγουε όμως είναι ο πιο αγαπητός του Ιλούβαταρ και καταλαβαίνει καλύτερα τους σκοπούς του. Είχε οριστεί να γίνει, στον κατάλληλο χρόνο, ο πρώτος βασιλιάς: άρχοντας του βασιλείου της Άρντα και κυβερνήτης όλων όσων κατοικούσαν εκεί. Στην Άρντα η μεγαλύτερή του απόλαυση είναι οι άνεμοι και τα σύννεφα, από τα ύψη ως τα βάθη, από τα όρια του Πέπλου της Άρντα ως τις αύρες που φυσούν στο γρασίδι. Σούλιμο τον επονομάζουν, Άρχοντα της Πνοής της Άρντα. Αγαπά όλα τα γοργόφτερα πουλιά με τις δυνατές φτερούγες και αυτά έρχονται και φεύγουν στο κάλεσμά του" (Valaquenta, σελ. 43). 

Έρου Ιλούβαταρ

O Eru Ilúvatar είναι η υπέρτατη θεότητα της Arda. Ήταν ο μοναδικός δημιουργός, πάνω από τους Βάλαρ, αλλά έχει αναθέσει πιο άμεση δράση στα πλαίσια της Έα στους Άινουρ, συμπεριλαμβανομένης της διαμόρφωσης της ίδιας της Γης (Arda). 

Ο Eru Ilúvatar ή Ο Ένας είναι ο μοναδικός παντογνώστης και παντοδύναμος δημιουργός. Υπήρχε από πάντα στις Άχρονες Αίθουσες και κατέχει την Άφθαρτη Φλόγα στο πνεύμα του η οποία δίνει ύπαρξη από την ανυπαρξία. Eru σημαίνει "Ο Ένας", και Ilúvatar σημαίνει "Ο Πατέρας Όλων" στην Quenya. Είναι επίσης γνωστός και ως ο Παντοδύναμος. Ο Έρου είναι ένα σημαντικό μέρος από τις ιστορίες του Σιλμαρίλλιον, αλλά δεν αναφέρεται ονομαστικά στο Χόμπιτ και στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.