Η Πτώση της Γκοντόλιν

Η Πτώση της Gondolin ήταν η μάχη μεταξύ των δυνάμεων της Gondolin, υπό τον Βασιλιά Turgon, και του Morgoth, αφότου ο Maeglin πρόδωσε την κρυμμένη θέση της πόλης στον εχθρό, ο οποίος σχεδίαζε την επίθεση για πολλά χρόνια προτού τελικά εξαπολύσει τους στρατούς του στα απροετοίμαστα Ξωτικά. Η μάχη αυτή στοίχισε τις ζωές των περισσότερων Gondolindrim, του Turgon και του στρατού του. Ωστόσο, κάποιοι λίγοι κατάφεραν να ξεφύγουν από ένα μυστικό πέρασμα, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Tuor, η Idril κι ο γιος τους, ο Eärendil. Με την πτώση της Gondolin καταστράφηκε το τελευταίο από τα μεγάλα βασίλεια των Ξωτικών στη Μέση-Γη και μαζί χάθηκε και οποιαδήποτε ελπίδα για χερσαία αντίσταση στον Morgoth.

Όταν οι πόλεις των Νόλντορ στο Μπελέριαντ έπεσαν μία προς μία στα χέρια του Μόργκοθ, η Γκοντόλιν, βαριά οχυρωμένη, αποκομμένη τόσο από τους εχθρούς, όσο και από τους συμμάχους των Νόλντορ και καλά κρυμμένη μέσα στα Κρισσαέγκριμ, παρέμεινε το τελευταίο προπύργιο ελπίδας για όσους τον αντιμάχονταν. Το 551 της Πρώτης Εποχής, ο Μαέγκλιν, ο γιος του Έολ κι ανιψιός του Βασιλιά Τούργκον, επιθυμούσε κρυφά την ξαδέρφη του, την Ίντριλ, αλλά δεν κατάφερνε να έχει την αγάπη της. Μετά από μια διαφωνία, έφυγε από την Γκοντόλιν για να πάει στα βουνά να ψάξει για ορυκτά. Εκεί τα Ορκς τον συνέλαβαν κι εκείνος τα παρακάλεσε  να τον πάνε στον Μόργκοθ, παρά να τον σκοτώσουν ή να τον βασανίσουν. Ο Μόργκοθ αναγνώρισε τον Μαέγκλιν και του είπε ότι θα τον έκανε Βασιλιά της Γκοντόλιν και σύζυγο της Ίντριλ, αν πρόδιδε τους Νόλντορ και του έδινε πληροφορίες για το πώς να αποκτήσει πρόσβαση στην πόλη. Ο Μαέγκλιν συμφώνησε στην προδοσία κι επέστρεψε στην πόλη, αλλά δεν μίλησε σε κανέναν για τη σύλληψή του. Η Ίντριλ όμως παρατήρησε μια αλλαγή σε αυτόν και, διαισθανόμενη τον κίνδυνο, έδωσε εντολή να κατασκευαστεί ένα κρυφό πέρασμα βαθιά κάτω από την Γκοντόλιν που αργότερα θα ενεργούσε ως δρόμος διαφυγής.

Όρκριστ

Το Orcrist, το ταίρι του Glamdring, ήταν ένα ξίφος που έφτιαξαν τα Ξωτικά της Gondolin, το οποίο έγινε το σπαθί του Thorin II Oakenshield κατά τη διάρκεια της Αποστολής του στο Erebor. Όπως και τα Glamdring και Sting, η λεπίδα του μπορούσε να ανιχνεύσει την παρουσία των Orcs και να προειδοποιήσει τον κάτοχό της λάμπωντας με ένα μπλε φως. Τα Goblins των Ομιχλιασμένων Βουνών το φοβόντουσαν και το ονόμαζαν Biter, Δαγκωτήρι. Το όνομα Orcrist σημαίνει "Τελωνιο-σφάχτης" στην Sindarin.

Δημιουργημένο από τους παλιούς Ξωτικο-μεταλλουργούς, το Όρκριστ είχε μια όμορφη και φανταχτερή θήκη και λαβή με πετράδια. Υπήρχαν ρούνοι πάνω στο σπαθί που έγραφαν το όνομά του. Τα Ξωτικά που το δημιούργησαν, όχι μόνο το έκαναν πολύτιμο όπλο, αλλά και φόβο και τρόμο για τους εχθρούς τους, ιδιαίτερα για τα Ορκς και άλλα κακά όντα. Όπως το Γκλάμντρινγκ και το Κεντρί, η λεπίδα του Όρκριστ μπορούσε να ανιχνεύσει την παρουσία των Ορκς και να προειδοποιήσει τον κάτοχό της λάμπωντας με ένα μπλε φως. 

Το Στέμμα του Κρυμμένου Βασιλείου

Το Στέμμα του Κρυμμένου Βασιλείου, ήταν το Μεγάλο Κράνος του Turgon, ιδρυτή και Βασιλιά της Gondolin, που το φορούσε ο ίδιος ως βασιλικό στέμμα. Δεν περιγράφεται με λεπτομέρεια, αλλά επειδή αναφέρεται και ως το Βασιλικό Κράνος του Turgon, φαίνεται ότι βασιζόταν σε ένα στρατιωτικό κράνος, σε παράδοση παρόμοια με αυτή της Gondor, πολύ καιρό μετά την Πτώση της Gondolin. Ένα ομοίωμα του Στέμματος, φτιαγμένο από διαμάντια, στεκόταν πάνω από την Τελευταία από τις Επτά Πύλες της Gondolin, την Πύλη του Ατσαλιού, στο τέλος του Orfalch Echor.

Οι Επτά Πύλες της Γκοντόλιν

Οι Eπτά Πύλες της Gondolin ήταν επτά πανίσχυρες πύλες που φύλαγαν το Orfalch Echor. Χτίστηκαν από τον βασιλιά Turgon για να προστατεύσουν την Gondolin από την εισβολή, ωστόσο, δεν ήταν μέσω αυτών που ο στρατός του Morgoth επέφερε την πτώση της Gondolin. Μέσα από αυτές πέρασαν οι Tuor και Voronwë για να μπουν στο Tumladen. Κάθε μία από τις πύλες είχε τη δική της μορφή και ειδική φρουρά.

 

Η Πύλη του Ξύλου
Η Πύλη του Ξύλου ήταν η πρώτη από τις Επτά Πύλες της Γκοντόλιν. Τοποθετήθηκε στο τέλος του μυστικού περάσματος και στην αρχή του Όρφαλχ Έχορ, σε μια αψίδα που περιβαλλόταν από κολώνες. Ήταν ουσιαστικά μια ξύλινη κρεμαστή πύλη που σηκωνόταν όταν κάποιος την άγγιζε σε ένα συγκεκριμένο μέρος, ένα χαρακτηριστικό που μπορούσε να ακυρωθεί σε περίπτωση πολιορκίας. Την ακολούθησε η Πύλη της Πέτρας.

Χούορ

O Huor ήταν ένας από τους Edain και ήρωας των Ανθρώπων κατά την Πρώτη Εποχή. Ήταν ο νεότερος γιος του Galdor, του Άρχοντα του Dor-lómin, ο αδερφός του Húrin Thalion, ο εγγονός του Hador Lórindol, ο πατέρας του Tuor και ο παππούς του Eärendil. Είχε ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια από τον Οίκο του παππού του, και θεωρούταν ένας από τους ψηλότερους των Edain. Σκοτώθηκε στη Nirnaeth Arnoediad. Οι Númenóreans τον μνημόνευαν ως τον ηρωικό παππού του Eärendil του Ευλογημένου.

 
Ακολουθώντας το έθιμο των Ανθρώπων εκείνων των ημερών, ο Χούορ και ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Χούριν, αναθρεύονταν από το θείο τους τον Χάλντιρ, τον Αρχηγό των Χαλάντιν του Μπρέθιλ, και κατοικούσαν σε αυτό το δάσος τον καιρό της Μάχης της Ξαφνικής Φλόγας το 455 της Πρώτης Εποχής.

Ίντριλ

H Idril, που ονομαζόταν επίσης Celebrindal, ήταν ένα Ñoldorin Ξωτικό της Gondolin και η κόρη του Turgon και της Elenwë. Ήταν η σύζυγος του Ανθρώπου Tuor και η μητέρα του Eärendil του Ναυτικού, του Μισο-Ξωτικού. Το όνομα Idril είναι η Sindarin μορφή του Quenya ονόματος Itarildë (ή Itarillë), που σημαίνει "Λαμπρότητα". Το όνομα Celebrindal είναι και αυτό στη Sindarin, σημαίνει "Ασημοπόδαρη" και της δόθηκε επειδή κυκλοφορούσε πάντα ξυπόλητη.

 
Η Ίντριλ Κελεμπρίνταλ ήταν το μόνο παιδί του Τούργκον, του Βασιλιά της Γκοντόλιν. Συμμετείχε στη Φυγή των Νόλντορ και, καθώς διέσχιζαν το παγωμένο Χελκαράξε, η μητέρα της, η Ελένγουε, πέθανε. Στην Γκοντόλιν, την αγαπούσε μυστικά ο ξάδελφός της, ο Μαέγκλιν, ο γιος του Έολ του Σκοτεινού Ξωτικού και της Αρέδελ, της αδελφής του Τούργκον. Δεν υπήρχε όμως καμία ελπίδα γι' αυτόν, καθότι οι Έλνταρ δεν παντρεύονταν με τόσο στενούς συγγενείς. Επιπλέον, η Ίντριλ (ορθώς) διαισθανόταν ότι υπήρχε μέσα του κάτι παράξενο και στραβό και τον απέφευγε για όσο χρονικό διάστημα υπήρχε η Γκοντόλιν.

Μαέγκλιν

O Maeglin ήταν ο γιος του Eöl του "Σκοτεινού Ξωτικού" και της Aredhel, της κόρης του Fingolfin, κατά την Πρώτη Εποχή. Ήταν πρίγκηπας του Κρυφού Βασιλείου της Gondolin αλλά και ο μεγαλύτερος προδότης των Αρχαίων Ημερών, καθότι αποκάλυψε τη θέση της Κρυμμένης Πόλης στον Σκοτεινό Άρχοντα Morgoth, ο οποίος αργότερα την λεηλάτησε και την κατέστρεψε. Maeglin σημαίνει «Aιχμηρή Mατιά» στη Sindarin.

Η Αρέδελ είχε αφήσει την Γκοντόλιν για να περιπλανηθεί στο Μπελέριαντ. Στο δάσος του Ναν Έλμοθ γνώρισε τον Έολ, ο οποίος έκανε ένα μαγικό ξόρκι ώστε εκείνη να χάνεται στο δάσος και να καταλήγει κοντά στο σπίτι του, έμεινε μαζί του και γέννησε τον Μαέγκλιν. Το παιδί μεγάλωσε ακούγοντας ιστορίες για την Γκοντόλιν, την Κρυμμένη Πόλη, και για τον θείο του, τον Τούργκον, ο οποίος δεν είχε διάδοχο για τον θρόνο, ώστε γεννήθηκε σιγά σιγά στο μυαλό του η ιδέα να αφήσει πίσω του τα σκοτεινά μέρη του Ναν Έλμοθ.

Έολ

O Eöl, γνωστός ως Σκοτεινό Ξωτικό, ήταν ένας Sinda του Beleriand και μεταλλουργός υψηλών δεξιοτήτων στην Πρώτη Εποχή. Ήταν σύζυγος της Aredhel, της αδελφής του Turgon, και πατέρας του Maeglin. Συγγενεύοντας με τον Thingol, έφυγε από το Doriath για το δάσος του Nan Elmoth. Έγινε φίλος των Νάνων του Nogrod και του Belegost και δημιούργησε δύο μεγάλα μαύρα σπαθιά, τα  Anguirel και Anglachel. Το Anglachel, το οποίο αργότερα έγινε το Gurthang, το σπαθί του Turin, το έδωσε στον Thingol. Σκότωσε την Aredhel και ο ίδιος σκοτώθηκε στην Gondolin.

Ο Έολ γεννήθηκε στα Χρόνια των Δέντρων με καταγωγή από τους Αβάρι και τους Σίνταρ. Έγινε μεταλλουργός εξαιρετικών δεξιοτήτων και δημιούργησε το Γκάλβορν, ένα μαύρο, λαμπερό μέταλλο, από το οποίο σφυρηλάτησε μια πανοπλία την οποία φορούσε στα ταξίδια του. Από τα πολλά ξίφη που είχε σφυρηλατήσει, το Ανγκουίρελ ήταν ένα από τα μαύρα σπαθιά που κράτησε για τον εαυτό του, ενώ το άλλο μεγάλο σπαθί, το Άνγκλαχελ, δόθηκε στον Θίνγκολ, τον Υψηλό Βασιλιά των Σίνταρ κατά την Πρώτη Εποχή.
 

Αρέδελ

H Aredhel, που ονομαζόταν επίσης Ar-Feiniel, η Λευκή Κυρά των Noldor, ήταν το τρίτο παιδί και η μοναχοκόρη του Fingolfin, του Υψηλού Βασιλιά των Noldor, και της Anairë που ήταν επίσης Noldo. Τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Fingon και ο Turgon, ενώ είχε και ένα νεότερο αδελφό, τον Argon, ο οποίος δεν αναφέρεται στο δημοσιευμένο Silmarillion, αλλά σε παλαιότερες σημειώσεις. Ήταν η μητέρα του Maeglin και η σύζυγος του Eöl, του Σκοτεινού Ξωτικού. Ήταν, επίσης, λάτρης των Γιών του Fëanor, ειδικά του Celegorm και του Curufin. Το όνομα Aredhel σημαίνει "Ευγενές Ξωτικό" στη Sindarin.

 
Η Αρέδελ γεννήθηκε στο Βάλινορ και πιθανότατα στην Τίριον, την πόλη των Νόλντορ στο Άμαν. Ήταν ψηλή και δυνατή και αγαπούσε το κυνήγι και την ιππασία στα δάση. Το δέρμα της ήταν χλωμό, τα μαλλιά της σκούρα, και πάντα ήταν ντυμένη σε ασημί και λευκό. Στην φυγή των Νόλντορ από το Άμαν, ακολούθησε τον πατέρα της, τον Φινγκόλφιν, και τα αδέλφια της στην πορεία τους από το παγωμένο Χελκαράξε στη Μέση-Γη. Η μητέρα της όμως, η Ανάιρε, δεν πήγε μαζί, αν κι όλα τα παιδιά της ακολούθησαν τον πατέρα τους.

Φίνγκον

O Fingon, που ονομαζόταν επίσης «Γενναίος», ήταν Noldo, ο πρωτότοκος γιος του Fingolfin και ο μεγαλύτερος αδελφός του Turgon, της Aredhel και του Argon (ο οποίος δεν παρουσιάζεται καθόλου στο δημοσιευμένο Silmarillion αλλά σε παλαιότερες σημειώσεις). Ήταν Υψηλός Βασιλιάς των Noldor στο Beleriand κατά την Πρώτη Εποχή μετά το θάνατο του πατέρα του, ενώ φημίστηκε για την τόλμη του να διασώσει τον Maedhros από τα Thangorodrim. Στο δημοσιευμένο Silmarillion, o Fingon ήταν ο πατέρας του Gil-galad, αλλά πρόκειται για ανακρίβεια, καθώς ο Tolkien σε μεταγενέστερες σημειώσεις του αναφέρει ότι ο Gil-galad ήταν γιος του Orodreth, και λέγεται ότι o Fingon "δεν είχε γυναίκα ή παιδιά». 

O Φίνγκον γεννήθηκε στο Άμαν, κατά πάσα πιθανότητα στην Τίριον όπου βρισκόταν ο Οίκος του Φίνγουε. Όταν οι Νόλντορ αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Μέση-Γη, ο Φίνγκον ακολούθησε τον πατέρα του και τους δικούς του, αν και οι ίδιοι ελκύονταν περισσότερο από την διακυβέρνηση των δικών τους βασιλείων και την περιπέτεια, παρά για την εκδίκηση και την ανάκτηση των Σίλμαριλς, όπως επιζητούσαν ο Φέανορ και οι γιοι του. 

Ούλμο

O Ulmo (στην Quenya - "Αυτός που ρίχνει" ή "ο Βροχοποιός") ήταν ένας Ainu, ένας από τους Aratar και o Vala ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τον έλεγχο των ωκεανών της Arda. Ήταν ο Άρχοντας των Υδάτων και ο Βασιλιάς της Θάλασσας. Ήταν ένας από τους επικεφαλής αρχιτέκτονες της Arda και είχε πάντα στενή φιλία με τον Manwe. Ονομαζόταν επίσης Ulubôz ή Ullubôz και ήταν πάντα δύσπιστος με τον Melkor, και ο Σκοτεινός Άρχοντας φοβόταν τη Θάλασσα σχεδόν όσο φοβόταν και τη Varda, διότι η θάλασσα δεν τιθασεύεται. Ο Ulmo δεν είχε κατοικία στο Valinor ή οποιαδήποτε μόνιμη κατοικία στην ξηρά, καθότι προτιμούσε τα βάθη των θαλασσών και τα ποτάμια. Το παλάτι του, στο κάτω μέρος της Vaiya, ονομαζόταν Ulmonan, από όπου επινοούσε τη μουσική του και κυβερνούσε όλα τα ύδατα, τους κόλπους και τα ποτάμια. Λέγεται ότι οι Eldar ακούνε στο νερό την ηχώ της Μουσικής των Ainur.

Ο Ούλμο ήταν μοναδικός μεταξύ των Βάλαρ με διάφορους τρόπους. Κατ' αρχάς ήταν μόνος του, χωρίς να έχει σύζυγο μεταξύ των Βάλιερ. Επιπλέον δεν είχε κατοικήσει ποτέ στο Βάλινορ αλλά από την αρχή ήταν στην Εκκάια, καθώς προτιμούσε τα βάθη των θαλασσών, γύρω και κάτω από το Άμπαρ, και τα ποτάμια. Όλα τα ύδατα ήταν υπό την διακυβέρνησή του: κόλποι, ποτάμια, ακόμη και τα νερά κάτω από τη γη. Σπάνια παρουσιαζόταν στα συμβούλια των αδελφών του, εκτός αν αφορούσαν θέματα μεγάλης σημασίας. Όποτε εμφανιζόταν λέγεται ότι ήταν τρομακτικός στην όψη, ψηλός σαν ένα γιγαντιαίο κύμα και ντυμένος με λαμπερή πράσινη πανοπλία, φυσώντας τα μεγάλα βούκινά του, τα Ουλουμούρι. Μιλούσε με τον ήχο του νερού και η φωνή του ήταν βαθιά σαν τον ωκεανό.

Τούργκον

O Turgon ήταν Ξωτικό βασιλιάς των Νoldor, δεύτερος γιος του Fingolfin, αδελφός του Fingon, της Αredhel και του Argon, και πατέρας της Idril. Ήταν άρχοντας των Ξωτικών του Nevrast, και αργότερα της κρυμμένης πόλης της Gondolin. Περιγράφεται ως ψηλός, φορώντας λευκά με χρυσή ζώνη, κορόνα με πετράδια και κρατώντας το Ραβδί της Μοίρας. Συχνά ονομαζόταν "ο Σοφός".

Παρόλο που ο Τούργκον ήταν αρχικά εναντίον της φυγής των Νόλντορ από το Άμαν, εντέλει ξεκίνησε και εκείνος για το μεγάλο ταξίδι. Αφότου ο Φέανορ και οι γιοί του αναχώρησαν χρησιμοποιώντας τα μοναδικά πλοία, πήγε τους δικούς του για να διασχίσουν το επικίνδυνο Χελκαράξε μαζί με τον πατέρα του τον Φινγκόλφιν. Καθώς το διέσχιζαν έχασε τη σύζυγό του, την Ελένγουε, και εγκαταστάθηκε στη Βίνυαμαρ στο Νέβραστ.

Γκοντόλιν

H Gondolin ήταν μια μυστική πόλη στα βόρεια του Beleriand. Όπως αναφέρεται στο Silmarillion, ο Vala Ulmo, ο Άρχοντας των Υδάτων, αποκάλυψε την τοποθεσία της κοιλάδας του Tumladen στο όνειρο του Turgon, Βασιλιά των Noldor. Υπό αυτή την θεϊκή καθοδήγηση, ο Turgon ταξίδεψε από το βασίλειό του στο Nevrast και βρήκε την κοιλάδα. 

Ανάμεσα στο Εκόριαθ (Echoriath - Τα Κυκλωτικά Βουνά), δυτικά του Ντορθόνιον και ανατολικά του Ποταμού Σίριον, υπήρχε ένας στρογγυλός επίπεδος κάμπος με κατακόρυφους τοίχους σε όλες τις πλευρές, μια χαράδρα και ένα τούνελ που οδηγούσε έξω στα νοτιοδυτικά, γνωστό ως η Κρυφή Οδός. Στο μέσον της κοιλάδας ήταν ένας απότομος λόφος που ονομαζόταν Άμον Γκουάρεθ. Εκεί ο Τούργκον αποφάσισε να ιδρύσει τη μεγάλη πόλη - σχεδιασμένη όπως η πόλη της Τίριον στο Βάλινορ, την οποία εγκατέλειψαν οι Νόλντορ όταν έφυγαν εξόριστοι - η οποία θα ήταν προστατευμένη από τα βουνά και κρυφή από τον Μόργκοθ.