Το Μονοπάτι των Ονείρων

Το Μονοπάτι των Ονείρων, ήταν ένα μονοπάτι πέρα από το θνητό βασίλειο το οποίο συνέδεε το Valinor και τη Μέση-γη μέσω του ονείρου. To δημιούργησε ο Vala Lorien, ο Κύριος των Ονείρων και των Οραμάτων, κατ' εντολή του Manwe. Mέσω αυτού οι Άνθρωποι μπορούσαν μερικές φορές να πάνε στο Valinor ενώ κοιμούνται. Στην Quenya ονομάζεται Olórë Mallë και σημαίνει ο Δρόμος των Ονείρων.

O Mάνγουε λυπήθηκε πολύ όταν οι Βάλαρ έπρεπε να κρύψουν το Βάλινορ από τον υπόλοιπο κόσμο. Εξαιτίας αυτού και λόγω του ότι ο ερχομός των Ανθρώπων ήταν πολύ κοντά, ζήτησε από τον Ίρμο να δημιουργήσει ένα μονοπάτι από όπου τα πνεύματα των Ξωτικών και των Ανθρώπων θα μπορούσαν να έρχονται στους Κήπους του Λόριεν. Έτσι ο Ίρμο δημιούργησε το Μονοπάτι των Ονείρων, το οποίο ήταν ένας πνευματικός δρόμος στο Βάλινορ, προσβάσιμος μόνο μέσω του μυαλού και των ονείρων. Στο τέλος του υπήρχε μια ψηλή πύλη που έλαμπε χρυσή στο σούρουπο. Η πύλη άνοιγε κι ελικοειδή μονοπάτια οδηγούσαν στο πιο όμορφο μέρος του κόσμου, τους Κήπους του Λόριεν. Ο Ίρμο καθοδηγούσε τα πνεύματά τους μέχρι εκεί, και τα επέστρεφε πίσω στα σώματά τους όταν ερχόταν η ώρα να ξυπνήσουν. Ο ίδιος ωστόσο μπλόκαρε το Μονοπάτι από τους Νόλντορ όταν άφησαν το Βάλινορ, κι ο Mάνγουε διακύρηξε ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να ξαναεπιστρέψουν.

Τολ Ερεσσέα

Το Tol Eressëa, το Μοναχικό Νησί, ήταν ένα μεγάλο νησί που βρισκόταν στην ανατολική ακτή του Aman. Το όνομά του μεταφράζεται στην Quenya ως το "Μοναχικό Νησί", διότι βρισκόταν αρχικά στη μέση της Belegaer, μακριά από οποιαδήποτε άλλη γη.

Το Τολ Ερεσσέα  ήταν αρχικά ένα νησί που βρισκόταν στη μέση της Μπελέγκαερ, μακριά από τις ακτές του Άμαν ή της Μέσης-Γης. Ο Ούλμο το ξερίζωσε και με τη βοήθεια των υπηρετών του το χρησιμοποίησε ως πλωτό νησί για να μεταφέρει τις πρόθυμες τρεις φυλές των Ξωτικών δύο φορές - εμπρός και πίσω - από τη Μέση-Γη έως το Άμαν. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Πορείας των Έλνταρ στο Βάλινορ, ο Όσσε στάλθηκε για να προσεγγίσει τους Λίνταρ, τη γενιά των Έλνταρ που χρονοτριβούσε στις ακτές της Μπελέγκαερ, και έγινε φίλος μαζί τους και τους δίδαξε τη γνώση για τη θάλασσα και τη μουσική της. Όταν ο Ούλμο επέστρεψε με το πλωτό νησί για να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τα δυτικά, ο Όσσε (που αγαπούσε τις ακτές της Μέσης-Γης) δεν επιθυμούσε να χωριστεί με τους φίλους του. Έτσι, έπεισε κάποιους από αυτούς, όπως ο Κίρνταν, να παραμείνουν εκεί, στο Φαλάς και στον Κόλπο του Μπάλαρ.

Πελόρι

Τα Pelóri, γνωστά και ως Βουνά του Aman και Βουνά της Άμυνας, ήταν τα βουνά-φράχτες του Aman. Η ψηλότερη κορυφή τους ήταν το Taniquetil, πάνω στο οποίο ζούσε ο Manwe με την Varda. Τέθηκαν από τους Valar ως άμυνα στα δεινά του Melkor, αφότου εκείνος κατέστρεψε την αρχική τους κατοικία στο Almaren. Το όνομα Pelóri μεταφράζεται στην Quenya ως "Τα Υψώματα-Φράχτες ή τα Αμυντικά Υψώματα".

 
Τα Πελόρι ήταν τα ψηλότερα όλων των βουνών, και το ψηλότερο αυτών ήταν το Τανίκουετιλ, πάνω στο οποίο βρίσκονταν τα υψηλά δώματα του Μάνγουε και της Βάρντα. Πίσω τους προς τη Δύση, έλαμπε το Φως των Δέντρων, αλλά οι στενές ακτές κάτω από τους ανατολικούς πρόποδες ήταν στο σκοτάδι. Το δεύτερο ψηλότερο βουνό των Πελόρι ήταν το Χυαρμέντιρ, πάνω από το Άβαθαρ.

Άραμαν

Το Araman ήταν η στενή βόρεια παραλιακή γραμμή του Aman, βόρεια του Valinor, που βρισκόταν έξω από τα βουνά των Pelóri. Ήταν έρημο και παγωμένο λόγω του ότι γειτόνευε με το Helcaraxë που το ένωνε με το Beleriand. Ήταν σκοτεινό στην Eποχή των Δύο Δέντρων και πιθανώς να ήταν εντελώς έρημο. Araman στην Quenya σημαίνει "Έξω από το Aman".

 
Το Άραμαν ήταν ο δρόμος που πήρε ο Μέλκορ, κι αργότερα οι Νόλντορ μετά την εξορία τους. Ήταν ο τόπος όπου οι επαναστάτες Νόλντορ που έφυγαν άκουσαν την Προφητεία του Βορρά από μια σκοτεινή φιγούρα που στεκόταν πάνω σε ένα βράχο. Αφού άκουσαν τη μοίρα που θα έπεφτε πάνω τους αν συνέχιζαν την επανάστασή τους, ο στρατός χωρίστηκε σε εκείνους που ακολούθησαν τον Φέανορ αποφασισμένοι να επιστρέψουν στην Μέση-Γη σε καταδίωξη του Μόργκοθ για να ανακτήσουν τα Σίλμαριλς, και σε εκείνους που ακολούθησαν τον Φινάρφιν - ο οποίος επέστρεψε στην Τίριον - μετανοώντας για την εξέγερση, επιλέγοντας να ζήσουν για πάντα ειρηνικά στους Αθάνατους Τόπους.

Ορόντρεθ

O Orodreth, σύμφωνα με τo δημοσιευμένο Silmarillion, ήταν ένας Ñoldo της Πρώτης Εποχής. Γεννημένος στην Tirion κατά τη διάρκεια των Χρόνων των Δέντρων, ήταν ο γιος του Ñoldo Finarfin και της πριγκίπισσας των Teleri Eärwen, ο αδερφός των Finrod Felagund, Angrod, Aegnor και Galadriel, καθώς και ο δεύτερος Βασιλιάς της υπόγειας πόλης της Nargothrond στο δυτικό Beleriand. Είχε μόνο μία κόρη, την Finduilas. Ο ίδιος σκοτώθηκε στη Μάχη του Tumhalad. Το όνομα Orodreth σημαίνει "Ορειβάτης" στη Sindarin. Το όνομά του στην Quenya ήταν Artaresto και έχει την ίδια σημασία.

 
(Σε άλλες σημειώσεις του Tolkien, ο Orodreth ήταν ο γιος του Angrod, του γιου του Finarfin, και της Eldalótë. Κατά συνέπεια αυτό τον κάνει εγγονό του Finarfin και της Eärwen και ανιψιό των Finrod Felagund, Aegnor και Galadriel. Η σύζυγός του ήταν ένα Sindarin Ξωτικό του Βορρά, και απέκτησαν δύο παιδιά, την Finduilas και τον Gil-galad.)
 

Άμαν

Το Aman (σε Quenya "Ευλογημένο Βασίλειο") ήταν μια ήπειρος που βρισκόταν δυτικά της Μέσης-Γης, πέρα από τον μεγάλο ωκεανό Belegaer. Περιελάμβανε το Valinor, το σπίτι των Valar και των τριών φυλών των Ξωτικών: των Vanyar, μερικών από τους Noldor και μερικών από τους Teleri. Το Tol Eressëa βρισκόταν ακριβώς έξω από την ανατολική ακτή.

 
Μετά την καταστροφή του Άλμαρεν στους πολύ αρχαίους καιρούς της Άρντα, οι Βάλαρ κατέφυγαν στη μεγάλη ήπειρο του Άμαν, στην μακρινή δύση της Άρντα. Η ήπειρος του Άμαν είχε μεγάλους ωκεανούς και στις δύο πλευρές, την Εκκάια στα δυτικά και τη Μπελέγκαερ προς τα ανατολικά. Επιδιώκοντας να απομονωθούν, αλλά και επειδή χρειάζονταν μια άμυνα εναντίον του Μέλκορ, ύψωσαν στην ανατολική ακτή τα Πελόρι, τα ψηλότερα βουνά στη γη, των οποίων το Τανίκουετιλ ήταν το ψηλότερο όλων. Πάνω στην κορυφή αυτή ήταν οι θρόνοι των Μάνγουε και Βάρντα. Επιπλέον τοποθέτησαν τις Μαγεμένες Νήσους στον ωκεανό για να εμποδίσουν τους ταξιδιώτες να φτάσουν στο Άμαν μέσω θαλάσσης.

Έλνταμαρ

To Eldamar ήταν η γη των Ξωτικών στο Aman που περιέκλειε την παράκτια περιοχή ανατολικά των Pelori και το Tol Eressëa. Οι κύριες εγκαταστάσεις των Ξωτικών σε αυτή την περιοχή ήταν η Tirion, το Alqualondë και το Avallonë. Eldamar σημαίνει στην Quenya "Σπίτι των Ξωτικών". Ένα πρώιμο όνομα για την περιοχή αυτή ήταν Eglamar, έχοντας την ίδια σημασία με το Eldamar.

Μπελέγκαερ

Η Belegaer, η Μεγάλη Θάλασσα, ήταν η θάλασσα της Arda που βρισκόταν δυτικά της Μέσης-Γης. Το όνομα είναι στη Sindarin από τις λέξεις beleg = δυνατός και aer = θάλασσα, ενώ στην Quenya είναι Alatairë και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην κύρια γραφή.

Πριν τη Δεύτερη Εποχή, η Μπελέγκαερ επεκτάθηκε στο Βορρά απ' το Άνοιγμα του Ίλμεν, όπου μια γέφυρα από πάγο, γνωστή ως Χελκαράξε, ένωνε τη Μέση-Γη με το Άμαν. Η Μπελέγκαερ ήταν στενότερη στο βορρά από ό,τι στο νότο, με το φαρδύτερο μέρος της να είναι κοντά στον ισημερινό της Άρντα.

Τίριον

Η Tirion ήταν η πόλη των Noldor στο Valinor, στο Aman. Ήταν εκεί όπου κυβέρνησε ο Finwë και εκεί όπου έζησαν οι γιοι του, Fëanor, Fingolfin και Finarfin. Tirion στην Quenya σημαίνει "παρατηρητήριο".

 
Ο καταπράσινος λόφος του Τούνα βρισκόταν στην κοιλάδα του Καλακίρυα (μεταφράζεται από την Quenya ως «η σχισμή του Φωτός»), το μόνο πέρασμα μέσα από τα βουνά Πελόρι. Πάνω στην κορυφή του λόφου είχαν τα Ξωτικά τη μεγαλύτερη αποικία τους στα δυτικά της θάλασσας. Οι τοίχοι ήταν λευκοί και άσπρες κρυστάλλινες σκάλες ανέβαιναν από την εύφορη γη στις μεγάλες πύλες, ενώ η άμμος στους δρόμους λέγεται ότι ήταν κόκκοι διαμαντιού. Στο κέντρο της πόλης κυριαρχούσε ο πύργος του Ίνγκουε (ο Mindon Eldaliéva), του οποίου τα ασημένια φανάρια έλαμπαν πέρα μακρυά στη θάλασσα. Κάτω από τον πύργο ήταν το σπίτι του Φίνγουε, του πρώτου Υψηλού Βασιλιά των Νόλντορ. Εκεί, επίσης, ήταν η Μεγάλη Πλατεία, όπου άνθισε το λευκό δέντρο Γκαλαθίλιον, και αργότερα το μέρος όπου έδωσε ο Φέανορ τον περίφημο Όρκο του.

Τελέρι

Οι Teleri ήταν η τρίτη από τις φυλές των Ξωτικών που έκαναν το Μεγάλο Ταξίδι για το Valinor. Σε αυτούς άνηκαν οι Teleri του Valinor (γνωστοί ως Falmari), καθώς και οι Sindar, οι Laiquendi και οι Nándor της Μέσης-Γης. Στην αρχή ήταν γνωστοί ως Nelyar ("Οι Τρίτοι"), και αποτελούσαν τον μεγαλύτερο από τους τρεις οίκους των Πρωτογέννητων. Σύμφωνα με τον μύθο, κατάγονται από τον Enel, το τρίτο Ξωτικό που ξύπνησε στην Cuiviénen, τη σύζυγό του Enelyë και τους εβδομήντα δύο συντρόφους του. Οι περισσότεροι από τους Avari αρχικά ανήκαν σε αυτή τη γενιά. Κατά την αρχαία εποχή ονόμασαν τον εαυτό τους Lindar, ή "Τραγουδιστές", επειδή ήταν γνωστοί για την ωραία φωνή τους.

 
Όταν οι Βάλαρ αποφάσισαν να φέρουν τα Ξωτικά στο Άμαν, επέλεξαν τρεις πρεσβευτές. Οι Ίνγκουε, Φίνγουε και Έλγουε ταξίδεψαν εκεί και προσπάθησαν να πείσουν τους λαούς τους ώστε να κάνουν το ταξίδι. Πολλοί από αυτούς, ιδιαίτερα της φυλής των Νέλυαρ, αρνήθηκαν, και ονομάστηκαν Αβάρι, "Οι Απρόθυμοι".