Ελοστίριον

Ο Εlostirion ήταν ο ψηλότερος και δυτικότερος απ' τους τρείς Λευκούς Πύργους που βρίσκονταν στα Emyn Beraid, τους Λόφους του Πύργου στο Eriador, και είχε χτιστεί από τον Gil-galad για τον Elendil. Φιλοξενούσε το Palantír της Arnor, το οποίο δεν επικοινωνούσε με τα υπόλοιπα Palantíri, αλλά έβλεπε μόνο δυτικά πέρα από τη Μεγάλη Θάλασσα, στο Tol Eressëa. Ήταν η τελευταία Πέτρα της Arnor, μέχρι που μεταφέρθηκε στο τέλος της Τρίτης Εποχής.

Ο Ελοστίριον και άλλοι δύο ανώνυμοι πύργοι χτίστηκαν από τον Γκιλ-γκάλαντ, τον Υψηλό Βασιλιά των Νόλντορ στη Μέση-Γη, προς τιμήν του Ελέντιλ, ο οποίος έφτασε στη Μέση-Γη με μεγάλη θλίψη και τεράστιες απώλειες. O Ελέντιλ πήγαινε συχνά στους πύργους και σύντομα τοποθέτησε εκεί ένα από τα Παλαντίρι της Άρνορ, έτσι ώστε ο λαός του να μπορεί να δει πέρα από τη Θάλασσα. Ο Πύργος Ελοστίριον υπήρχε για πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του Γκιλ-γκάλαντ και του Ελέντιλ, και σύντομα βρέθηκε υπό την φροντίδα του Κίρνταν και των Ξωτικών του Λίντον. Σύντομα το Παλαντίρ του Ελοστίριον μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε στο Άμαν, τον καιρό που ο Έλροντ και οι υπόλοιποι απέπλευσαν από την Μέση-Γη μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, στο τέλος της Τρίτης Εποχής.

Τα Γκρίζα Λιμάνια (Μίθλοντ)

Τα Γκρίζα Λιμάνια, επίσης γνωστά ως Mithlond, ήταν ένα λιμάνι στον κόλπο του Lune στις εκβολές του ποταμού Lhûn στο δυτικό Eriador στο Lindon. Το Mithlond μεταφράζεται στη Sindarin ως "Γκρίζα Λιμάνια" (mith «γκρίζος» και lond "λιμάνι").

Τα Γκρίζα Λιμάνια ιδρύθηκαν στις αρχές της Δεύτερης Εποχής από τα Ξωτικά που επέζησαν της Καταστροφής του Μπελέριαντ, εκείνα που επέλεξαν να παραμείνουν στην Μέση-Γη μετά τους πολέμους εναντίον του Μόργκοθ, και χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από οποιοδήποτε από τα Ξωτικά (είτε Νόλντορ, Σίνταρ ή Σίλβαν) ώστε να φύγουν από τη Μέση-Γη και να πάνε στο Βάλινορ. Ο Κίρνταν ο Ναυπηγός ήταν ο Άρχοντας των Λιμανιών, αλλά σε ολόκληρη την Δεύτερη Εποχή ο Ερέινιον Γκιλ-γκάλαντ, ο Υψηλός Βασιλιάς των Νόλντορ, κυβέρνησε όλο το Λίντον από τα Γκρίζα Λιμάνια.

Ρίβεντελ

To Rivendell, ή αλλιώς Imladris, ήταν μια πόλη των Ξωτικών και το σπίτι του Elrond στα Ομιχλιασμένα Βουνά στο ανατολικό άκρο του Eriador. Εξαιτίας της θέσης του, ονομαζόταν "Το Τελευταίο Φιλόξενο Σπίτι Ανατολικά της Θάλασσας", αναφορικά με το Valinor το οποίο βρισκόταν δυτικά της Μεγάλης Θάλασσας στο Aman.

Το Ρίβεντελ βρισκόταν στην άκρη ενός στενού φαραγγιού του Ποταμού Μπρούινεν, και ήταν πολύ καλά κρυμμένο στους χερσότοπους και στους πρόποδες των Ομιχλιασμένων Βουνών.

Ερίαντορ

To Eriador, που σημαίνει στη Sindarin "Μοναχική Γη", ήταν η μεγάλη περιοχή στα βορειοδυτικά της Μέσης-Γης, οριζόμενη μεταξύ του Lindon και των Γαλάζιων Βουνών στα δυτικά, και του Rhovanion και των Ομιχλιασμένων Βουνών στα ανατολικά. Κατοικούταν από όλους τους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης, και ήταν η περιοχή πολλών εκ των πιο σημαντικών γεγονότων της Δεύτερης και Τρίτης Εποχής. Μέχρι το τέλος της Τρίτης Εποχής οι κύριοι κάτοικοί του ήταν Hobbits του Shire και Άνθρωποι των γύρω περιοχών.

Το Ερίαντορ ήταν μια μεγάλη κατοικημένη, εύκρατη περιοχή στα βορειοδυτικά της Μέσης-Γης, με πολύ ζεστά καλοκαίρια και εξαιρετικά παγωμένους χειμώνες. Είχε πολλούς ποταμούς, εκ των οποίων οι πιο σημαντικοί ήταν ο Λούν (Sindarin Lhûn) που έρρεε από τα Γαλάζια Βουνά και σχημάτιζε τον Κόλπο του Λούν, ο Μπραντιγουάιν (Sindarin Baranduin) που έρρεε απ' τη Λίμνη Έβεντιμ και σχημάτιζε το ανατολικό όριο του Σάιρ, και ο Γκουάθιρ που σχημάτιζε το νότιο σύνορο του Ερίαντορ. Άλλοι ποταμοί που περιλαμβάνονται είναι ο Γκλάντουιν που έρρεε απ' το Χόλλιν (Ερέγκιον) και χυνόταν στον Γκουάθιρ, ο Μπρούινεν που περνούσε απ' το Ίμλαντρις στο Πέρασμα του Μπρούινεν, και ο Ελικοπόταμος στο Παλιό Δάσος.