Η Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών & Ανθρώπων - Ο Πόλεμος της Τελευταίας Συμμαχίας

Ο Πόλεμος της Τελευταίας Συμμαχίας ήταν ο πόλεμος στα τέλη της Δεύτερης Εποχής, κατά την οποία η Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών και Ανθρώπων, η μεγαλύτερη δύναμη που συντάχθηκε ποτέ στη Μέση-Γη μετά τον Στρατό του Βάλινορ στον Πόλεμο της Οργής, και που σχηματίστηκε το 3430 της Δεύτερης Εποχής ως απάντηση στην καταστροφική απειλή του Sauron, προχώρησε εναντίον του Barad-dûr, του φρουρίου του Σκοτεινού Άρχοντα στη Mordor. Εντελώς ανέλπιστα, ήταν νικητές, αλλά όταν το Ένα Δαχτυλίδι δεν καταστράφηκε, ο Sauron ανέκτησε ξανά τις δυνάμεις του στην Τρίτη Εποχή κι επέστρεψε.

Η Τελευταία Συμμαχία ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική συμμαχία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι Ελεύθεροι Λαοί του κόσμου ενωμένοι κάτω από ένα λάβαρο, κι ο μόνος πόλεμος μεγάλης κλίμακας που έγινε ως τις ημέρες της κορύφωσης του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, μια Εποχή αργότερα. Μετά από αυτόν τον Πόλεμο, τα Ξωτικά δεν κατάφεραν ποτέ ξανά να επιφέρουν μια τόσο μεγάλη και ισχυρή επίδειξη δύναμης στον πόλεμο.

Ελοστίριον

Ο Εlostirion ήταν ο ψηλότερος και δυτικότερος απ' τους τρείς Λευκούς Πύργους που βρίσκονταν στα Emyn Beraid, τους Λόφους του Πύργου στο Eriador, και είχε χτιστεί από τον Gil-galad για τον Elendil. Φιλοξενούσε το Palantír της Arnor, το οποίο δεν επικοινωνούσε με τα υπόλοιπα Palantíri, αλλά έβλεπε μόνο δυτικά πέρα από τη Μεγάλη Θάλασσα, στο Tol Eressëa. Ήταν η τελευταία Πέτρα της Arnor, μέχρι που μεταφέρθηκε στο τέλος της Τρίτης Εποχής.

Ο Ελοστίριον και άλλοι δύο ανώνυμοι πύργοι χτίστηκαν από τον Γκιλ-γκάλαντ, τον Υψηλό Βασιλιά των Νόλντορ στη Μέση-Γη, προς τιμήν του Ελέντιλ, ο οποίος έφτασε στη Μέση-Γη με μεγάλη θλίψη και τεράστιες απώλειες. O Ελέντιλ πήγαινε συχνά στους πύργους και σύντομα τοποθέτησε εκεί ένα από τα Παλαντίρι της Άρνορ, έτσι ώστε ο λαός του να μπορεί να δει πέρα από τη Θάλασσα. Ο Πύργος Ελοστίριον υπήρχε για πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του Γκιλ-γκάλαντ και του Ελέντιλ, και σύντομα βρέθηκε υπό την φροντίδα του Κίρνταν και των Ξωτικών του Λίντον. Σύντομα το Παλαντίρ του Ελοστίριον μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε στο Άμαν, τον καιρό που ο Έλροντ και οι υπόλοιποι απέπλευσαν από την Μέση-Γη μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, στο τέλος της Τρίτης Εποχής.

Αέγκλος

Το Aeglos ήταν το φημισμένο δόρυ του Gil-galad το οποίο προκαλούσε μεγάλο φόβο στον εχθρό και χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Τελευταίας Συμμαχίας. Aeglos σημαίνει "Αιχμή Χιονιού" στη Sindarin.

Το Αέγκλος ήταν το όπλο του Γκιλ-γκάλαντ, του τελευταίου Υψηλού Βασιλέα των Νόλντορ, αλλά η τύχη του μετά τον θάνατό του το 3431 της Δεύτερης Εποχής είναι άγνωστη, καθότι ο Τόλκιν δεν έγραψε ποτέ εάν σώθηκε ή αν καταστράφηκε. Στις εκδόσεις του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών πριν από το 2005, το δόρυ γράφεται Aiglos, o συγγραφέας, ωστόσο, σχολίασε σε ένα χειρόγραφο ότι η σωστότερη Σίνταριν ορθογραφία είναι στην πραγματικότητα αυτή της λέξης Aeglos.

Ορόφερ

O Oropher ήταν ένα Sindarin Ξωτικό του Doriath, ο πατέρας του Thranduil, ο παππούς του Legolas, του μοναδικού Ξωτικού της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού, και ο Βασιλιάς του Μεγάλου Πράσινου Δάσους (που αργότερα μετονομάστηκε σε Mirkwood) στην Δεύτερη Εποχή. Σκοτώθηκε στην Μάχη του Dagorlad και στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του, ο Thranduil. 

Ο Ορόφερ ήταν ένας από τους Σίνταρ του Ντόριαθ. Μετά τον Πόλεμο της Οργής και την καταστροφή του Μπελέριαντ, οι περισσότεροι από τους εξόριστους Νόλντορ και τα απομεινάρια των Σίνταρ υποχώρησαν στο Λίντον. Οι Βάλαρ κάλεσαν ξανά αυτά τα Ξωτικά στο Άμαν, ο Ορόφερ όμως, μεταξύ πολλών άλλων, ήταν απρόθυμος να πάει και παρέμεινε στο Λίντον.

Ορόντρεθ

O Orodreth, σύμφωνα με τo δημοσιευμένο Silmarillion, ήταν ένας Ñoldo της Πρώτης Εποχής. Γεννημένος στην Tirion κατά τη διάρκεια των Χρόνων των Δέντρων, ήταν ο γιος του Ñoldo Finarfin και της πριγκίπισσας των Teleri Eärwen, ο αδερφός των Finrod Felagund, Angrod, Aegnor και Galadriel, καθώς και ο δεύτερος Βασιλιάς της υπόγειας πόλης της Nargothrond στο δυτικό Beleriand. Είχε μόνο μία κόρη, την Finduilas. Ο ίδιος σκοτώθηκε στη Μάχη του Tumhalad. Το όνομα Orodreth σημαίνει "Ορειβάτης" στη Sindarin. Το όνομά του στην Quenya ήταν Artaresto και έχει την ίδια σημασία.

 
(Σε άλλες σημειώσεις του Tolkien, ο Orodreth ήταν ο γιος του Angrod, του γιου του Finarfin, και της Eldalótë. Κατά συνέπεια αυτό τον κάνει εγγονό του Finarfin και της Eärwen και ανιψιό των Finrod Felagund, Aegnor και Galadriel. Η σύζυγός του ήταν ένα Sindarin Ξωτικό του Βορρά, και απέκτησαν δύο παιδιά, την Finduilas και τον Gil-galad.)
 

Λίντον

To Lindon (σε Quenya "Η Γη των Τραγουδιστών") ήταν ένα Βασίλειο των Ξωτικών που ιδρύθηκε από τον Gil-galad στην αρχή της Δεύτερης Εποχής. Ήταν το παλαιότερο Βασίλειο των Eldar στην ιστορία της Μέσης-Γης, και το ισχυρότερο σε ολόκληρη την Δεύτερη Εποχή. Διοικούταν από τον ιδρυτή του, τον Gil-galad, τον Υψηλό Βασιλιά των Ñoldor, ο οποίος ήταν ο δυνατότερος και ο πιο ισχυρός εχθρός του Sauron στη Μέση-Γη κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Εποχής. Το Βασίλειο επέζησε και στην Τρίτη Εποχή, και εκεί βρίσκονταν τα Γκρίζα Λιμάνια, όπου τα Ξωτικά, όπως επίσης και οι Δαχτυλιδοκουβαλητές, έπλευσαν για το Valinor.

Το όνομα Λίντον χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους εξόριστους Νόλντορ για την περιοχή του Οσσίριαντ. Το Λίντον ήταν το μόνο μέρος του Μπελέριαντ που επέζησε του Πολέμου της Οργής, καθώς το υπόλοιπο της γης έσπασε ή βυθίστηκε. Η Μπελέγκαερ, ωστόσο, η Μεγάλη Θάλασσα, έσπασε μέσα από την οροσειρά, δημιουργώντας έτσι τον Κόλπο του Λούν. Πολλά από τα σωζόμενα Ξωτικά του καταποντισμένου Μπελέριαντ, ιδιαίτερα οι εξόριστοι Νόλντορ, μεταφέρθηκαν στο Λίντον από την έναρξη της Δεύτερης Εποχής, όπου διοικούσε ο Γκιλ-γκάλαντ.

Τα Γκρίζα Λιμάνια (Μίθλοντ)

Τα Γκρίζα Λιμάνια, επίσης γνωστά ως Mithlond, ήταν ένα λιμάνι στον κόλπο του Lune στις εκβολές του ποταμού Lhûn στο δυτικό Eriador στο Lindon. Το Mithlond μεταφράζεται στη Sindarin ως "Γκρίζα Λιμάνια" (mith «γκρίζος» και lond "λιμάνι").

Τα Γκρίζα Λιμάνια ιδρύθηκαν στις αρχές της Δεύτερης Εποχής από τα Ξωτικά που επέζησαν της Καταστροφής του Μπελέριαντ, εκείνα που επέλεξαν να παραμείνουν στην Μέση-Γη μετά τους πολέμους εναντίον του Μόργκοθ, και χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από οποιοδήποτε από τα Ξωτικά (είτε Νόλντορ, Σίνταρ ή Σίλβαν) ώστε να φύγουν από τη Μέση-Γη και να πάνε στο Βάλινορ. Ο Κίρνταν ο Ναυπηγός ήταν ο Άρχοντας των Λιμανιών, αλλά σε ολόκληρη την Δεύτερη Εποχή ο Ερέινιον Γκιλ-γκάλαντ, ο Υψηλός Βασιλιάς των Νόλντορ, κυβέρνησε όλο το Λίντον από τα Γκρίζα Λιμάνια.

Η Μάχη του Ντάγκορλαντ

Η Μάχη του Dagorlad συνέβη το έτος 3434 της Δεύτερης Εποχής, μεταξύ του στρατού της Τελευταίας Συμμαχίας με ηγέτες τους Gil-galad και Elendil, και ενός στρατού από Orcs και άλλων πλασμάτων αφοσιωμένα στον Sauron. Η μάχη έλαβε χώρα στη μεγάλη, άδεντρη, ανοιχτή πεδιάδα μεταξύ των Βάλτων των Νεκρών και του Cirith Gorgor.

Ο συνδυασμένος στρατός Ξωτικών και Ανθρώπων διέσχισε τα Ομιχλιασμένα Βουνά και προχώρησε νότια μέσα απ' την κοιλάδα του Άντουιν, όπου εκεί ενώθηκαν με τα Ξωτικά Σίλβαν των οποίων ηγούνταν οι Άμντιρ και Ορόφερ, με ένα στρατό απ' το Καζάντ-ντούμ.

Ρίβεντελ

To Rivendell, ή αλλιώς Imladris, ήταν μια πόλη των Ξωτικών και το σπίτι του Elrond στα Ομιχλιασμένα Βουνά στο ανατολικό άκρο του Eriador. Εξαιτίας της θέσης του, ονομαζόταν "Το Τελευταίο Φιλόξενο Σπίτι Ανατολικά της Θάλασσας", αναφορικά με το Valinor το οποίο βρισκόταν δυτικά της Μεγάλης Θάλασσας στο Aman.

Το Ρίβεντελ βρισκόταν στην άκρη ενός στενού φαραγγιού του Ποταμού Μπρούινεν, και ήταν πολύ καλά κρυμμένο στους χερσότοπους και στους πρόποδες των Ομιχλιασμένων Βουνών.

Το Λευκό Συμβούλιο

Το Λευκό Συμβούλιο, γνωστό επίσης ως το Συμβούλιο των Σοφών, ήταν μια ομάδα των σοφών της Μέσης-Γης που συνεδρίαζε τακτικά. Ο σκοπός του ήταν να ενώσει και να κατευθύνει τις δυνάμεις της Δύσης ως αντίσταση στη Σκιά. Απαρτιζόταν από τους Saruman (ο αρχηγός του Συμβουλίου), Gandalf, Galadriel, Elrond, Cirdan.

Δεύτερη Εποχή

Το Λευκό Συμβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά το 1701 της Δεύτερης Εποχής. Σε αυτή τη συνάντηση αποφασίστηκε ότι το Ίμλαντρις θα έπρεπε να γίνει το φρούριο των Ξωτικών του Ερίαντορ, αντί για το Ερέγκιον. Δεν αναφέρονται ρητώς τα μέλη του, αλλά υπονοείται ότι τουλάχιστον ο Γκιλ-γκάλαντ και ο Έλροντ ήταν μέλη, επειδή ο Γκιλ-γκάλαντ έδωσε το Δαχτυλίδι Βίλυα στον Έλροντ. Φαίνεται ότι το Λευκό Συμβούλιο της Τρίτης Εποχής ήταν απόηχος του Λευκού Συμβουλίου της Δεύτερης Εποχής.  

Γκιλ-γκάλαντ

O Gil-galad, που αρχικά ονομαζόταν Ereinion, ήταν ο 6ος και τελευταίος Υψηλός Βασιλέας των Noldor στη Μέση-Γη. Στο Silmarillion ο πατέρας του αναφέρεται ότι είναι ο Fingon, σε μεταγενέστερες όμως σημειώσεις του ο Tolkien αναφέρει τον Gil-galad ως γιο του Orodreth, άρα σε αυτή την περίπτωση ήταν και αδερφός της Finduilas. Eίχε την μεγαλύτερη εξουσία ανάμεσα στα Ξωτικά που κυβερνούσε και είχε τον σεβασμό και των Noldor και των Sindar. Θεωρούταν ως ο Υψηλός Βασιλέας των Ξωτικών της Μέσης-Γης. Σχημάτισε μαζί με τον Elendil την Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών και Ανθρώπων, και οδήγησε τα Ξωτικά - που δεν είχαν χωριστεί - σε πόλεμο εναντίον του Sauron. Ο θάνατός του σηματοδότησε το τέλος των Βασιλείων των Noldor στη Μέση-Γη, αν και πολλοί Noldor εξακολουθούσαν να κατοικούν στο Imladris καθόλη την Τρίτη Εποχή. Gil-galad στη Sindarin σημαίνει "Αστέρι που Λάμπει" (gil=αστέρι, galad=λάμψη). Το όνομά του στην Quenya ήταν Antanaro που σημαίνει "Μεγάλη Φλόγα". Το όνομα Ereinion σημαίνει "Απόγονος Βασιλέων" (erein=βασιλείς, ion=γιος, γόνος). Το όπλο του ήταν το δόρυ Aeglos.

Πρώτη Εποχή

Ο Γκιλ-γκάλαντ πιθανότατα γεννήθηκε τον 5ο αιώνα της Πρώτης Εποχής, αν και η ακριβής ημερομηνία και ο τόπος γέννησής του δεν είναι γνωστά. Ήταν ακόμη παιδί την περίοδο που διεξήχθησαν η Dagor Bragollach και η Nirnaeth Arnoediad, και ο πατέρας του τον έστειλε μαζί με τη μητέρα του στον Κίρνταν στα Λιμάνια του Φαλάς για ασφάλεια. Έζησε στη Νάργκοθροντ μέχρι την πτώση της και ξέφυγε, και εντέλει έφτασε στις Εκβολές του Σίριον. Στη Nirnaeth Arnoediad, ο Φίνγκον, ο Υψηλός Βασιλέας των Νόλντορ σκοτώθηκε, και την βασιλεία ανέλαβε ο αδερφός του, ο Τούργκον, στην Γκοντόλιν. Μετά τον θάνατο του Τούργκον κατά τη διάρκεια της Πτώσης της Γκοντόλιν, ο Γκιλ-γκάλαντ ανέλαβε τη Βασιλεία των Νόλντορ.