Έλνταρ

Οι Eldar (ενικός Elda) ήταν το όνομα που δόθηκε στα Ξωτικά από τον Vala Oromë, όταν εκείνος τα πρωτοβρήκε κάτω από το αστρόφως στην Cuiviénen. Στην αρχή, το όνομα χρησιμοποιούταν για όλα τα Ξωτικά, στην πορεία όμως, μετά το κάλεσμα των Valar, χρησιμοποιούταν μόνο για τα Ξωτικά που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και ξεκίνησαν το Μεγάλο Ταξίδι.

Τα τρία γένη των Έλνταρ ήταν οι Βάνυαρ, οι Νόλντορ και οι Τελέρι. Όλοι οι Βάνυαρ και οι Νόλντορ πήγαν στο Άμαν, αν και πολλοί από τους Νόλντορ επέστρεψαν αργότερα στη Μέση-Γη με τον Φέανορ. Πολλοί από τους Τελέρι πήγαν επίσης στο Βάλινορ, ενώ οι υπόλοιποι εγκατέλειψαν το Ταξίδι όσο ακόμα βρίσκονταν στη Μέση-Γη. Από τους Τελέρι βγήκαν δύο φυλές. Αυτοί λοιπόν λέγονταν Ουμάνυαρ, οι Έλνταρ που δεν πήγαν στο Άμαν. Οι πρώτοι από αυτούς ήταν οι Νάντορ που έφυγαν ανατολικά των Ομιχλιασμένων Βουνών και ταξίδεψαν στον Ποταμό Άντουιν. Οι δεύτεροι, οι Σίνταρ, καθυστέρησαν στο Μπελέριαντ ψάχνοντας για τον αρχηγό τους, τον Έλγουε Σίνγκολλο.

Νάντορ

Οι Nandor (ενικός Nando), στους οποίους περιλαμβάνονταν οι Silvan (ή "Ξωτικά του Δάσους") και τα Πράσινα Ξωτικά, ήταν μία από τις Telerin φυλές των Ξωτικών. Όπως και οι Sindar, ήταν Úmanyar, δηλαδή οι Teleri εκείνοι που ξεκίνησαν το Μεγάλο Ταξίδι από την Cuiviénen για το Valinor, αλλά εγκατέλειψαν όταν τα Ξωτικά έφτασαν στα Ομιχλιασμένα Βουνά και δεν το ολοκλήρωσαν ποτέ. Nandor στην Quenya σημαίνει "Εκείνοι που Γυρίζουν Πίσω".

Οι Νάντορ ξεκίνησαν κάτω από την ηγεσία του Τελέρι Ξωτικού Λένγουε, ή Νταν όπως λεγόταν στη γλώσσα τους, ο οποίος οδήγησε μια ομάδα που στράφηκε νότια κατά μήκος του Ποταμού Άντουιν κι έπειτα εξαφανίστηκε από την γραπτή ιστορία. Το Νάντορ ήταν τελικά το όνομα που έδωσαν στον εαυτό τους, και σήμαινε τον Λαό του Νταν στη δική τους γλώσσα. 

Άμροθ

O Amroth ήταν Ξωτικό Βασιλιάς του Lothlórien και ο αγαπημένος της Nimrodel. Ήταν πολύ όμορφος, γενναίος και σοφός και, αν και καταγόταν από τους Sindar, ήταν στην ευχάριστη θέση να υιοθετήσει τα έθιμα των Galadhrim και να ζήσει σε ένα ψηλό σπίτι στον λόφο του Cerin Amroth στο Lothlórien. Το όνομα Amroth είναι στην διάλεκτο Silvan και μεταφράζεται ως "Αναρριχητής".

Ο Άμροθ ήταν ο γιος του Αμντίρ, του Βασιλιά του Λόριεν με καταγωγή από τους Σίνταρ. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 3434 της Δεύτερης Εποχής στη Μάχη του Ντάγκορλαντ, έγινε βασιλιάς των Γκαλάδριμ και ήταν ο τελευταίος από τους Σίνταρ που κυβέρνησαν το Λόριεν. Έζησε για πολύ καιρό ειρηνικά λόγω της αγάπης του για τη Νίμροντελ που είχε καταγωγή από τους Νάντορ, η οποία όμως δεν συμπαθούσε καθόλου τα Ξωτικά που ήρθαν από τη Δύση, τους Σίνταρ και τους Νόλντορ, διότι πίστευε ότι έφερναν μαζί τους πόλεμο και δυστυχία.

Νίμροντελ

H Nimrodel ήταν ένα Ξωτικό του Lothlórien με καταγωγή από τους Nandor και η αγαπημένη του Amroth. Ταξίδεψε στα νότια εδάφη της Μέσης-Γης και χάθηκε στα Λευκά Βουνά το 1981 της Τρίτης Εποχής. Το όνομα Nimrodel σημαίνει "Η Κυρά της Λευκής Σπηλιάς" στη Sindarin.

 
Η Νίμροντελ είχε ζήσει στο Λοθλόριεν πολύ πριν έρθουν οι Σίνταρ και οι Νόλντορ. Ήταν δυσαρεστημένη με τα Ξωτικά από τη Δύση, καθώς πίστευε ότι μαζί τους κουβαλούσαν πολέμους και αναταραχές και κατέστρεψαν την παλιά ειρήνη. Ζούσε μόνη της πλάι στους καταρράκτες του ποταμού που αργότερα πήρε το όνομά της, και μιλούσε μόνο τη γλώσσα του Δάσους, ακόμη κι όταν εκείνη ήταν αχρηστεμένη πλέον στο Λόριεν. Το μόνο καλό πράγμα που είδε στο Χρυσό Δάσος ήταν ο Σίντα Άμροθ, ο οποίος ήταν πανέμορφος, ακόμη και για τα μέτρα των Έλνταρ, γενναίος και σοφός. Τον αγαπούσε και αυτός αγαπούσε εκείνη, αλλά αρνούταν να τον παντρευτεί.

Όσσε

O Ossë ήταν Maia στις υπηρεσίες του Vala Ulmo, του Άρχοντα των Υδάτων, με τον οποίο μπήκανε μαζί στα νερά της Arda, και φρουρούσε τα ύδατα γύρω απ' τη Μέση-Γη. Ήταν σύζυγος της Maia Uinen και φίλος των Teleri και των Sindar. Ossë σημαίνει "Τρόμος" στην Quenya, ενώ το όνομά του στην Sindarin ήταν Gaerys.

O Όσσε ήταν ένας Μάια στις υπηρεσίες του Ούλμο. Ποτέ δεν τέθηκε στα βάθη των θαλασσών, όπως έκανε ο κύριός του, αλλά ήταν λάτρης της αγριότητας και της παλίρροιας κατά μήκος των ακτών της γης. Η Ούινεν ήταν η σύζυγός του και ήταν κι εκείνη στις υπηρεσίες του Ούλμο. Ο Όσσε ήταν φίλος του Κίρνταν του Ναυπηγού, των Τελέρι και των Σίνταρ της Μέσης-Γης, και εκείνοι του απέδιδαν τιμές ισάξιες με των Βάλαρ. Η φιλική σχέση αυτή ξεκίνησε όταν οι Σίνταρ βρίσκονταν ακόμη στις ακτές της Μέσης-Γης, περιμένοντας τον αρχηγό τους.

Ντάερον

O Daeron (που επίσης προφέρεται "Dairon") ήταν ένα Sindarin Ξωτικό του Doriath, o κυριότερος λαογράφος του Βασιλιά Thingol και ο μεγαλύτερος μουσικός στη Μέση-Γη. Ήταν επίσης εξειδικευμένος γλωσσολόγος και εφηύρε το αλφάβητο Cirth, το 1300 των Χρόνων των Δέντρων. Λόγω της αγάπης του για τη Luthien ζήλευε τον Beren τον Μονόχειρα και την πρόδωσε δύο φορές. Το όνομα Daeron ενδεχομένως σημαίνει «Σκιά των Δέντρων», ενώ Dairon ήταν το όνομά του στη Doriathrin, μια διάλεκτο της Sindarin.

 
Ο Ντάερον γεννήθηκε στη Μέση-Γη σε χρόνο που δεν μας είναι γνωστός. Ακολουθώντας την ομάδα του Έλγουε, έγινε σημαντικός κοντά στο Βασιλιά Θίνγκολ, υπηρετώντας ως λαογράφος και αοιδός του. Επινόησε τα Κιρθ, τα οποία αργότερα έγιναν σημαντική μορφή γραφής. Αναφέρεται ως ένας από τους μεγαλύτερους αοιδούς από όλα τα Παιδιά του Ιλούβαταρ, και μόνο ο Μάγκλορ, ο Γιος του Φέανορ, λέγεται ότι πλησίαζε την ικανότητά του.

Έολ

O Eöl, γνωστός ως Σκοτεινό Ξωτικό, ήταν ένας Sinda του Beleriand και μεταλλουργός υψηλών δεξιοτήτων στην Πρώτη Εποχή. Ήταν σύζυγος της Aredhel, της αδελφής του Turgon, και πατέρας του Maeglin. Συγγενεύοντας με τον Thingol, έφυγε από το Doriath για το δάσος του Nan Elmoth. Έγινε φίλος των Νάνων του Nogrod και του Belegost και δημιούργησε δύο μεγάλα μαύρα σπαθιά, τα  Anguirel και Anglachel. Το Anglachel, το οποίο αργότερα έγινε το Gurthang, το σπαθί του Turin, το έδωσε στον Thingol. Σκότωσε την Aredhel και ο ίδιος σκοτώθηκε στην Gondolin.

Ο Έολ γεννήθηκε στα Χρόνια των Δέντρων με καταγωγή από τους Αβάρι και τους Σίνταρ. Έγινε μεταλλουργός εξαιρετικών δεξιοτήτων και δημιούργησε το Γκάλβορν, ένα μαύρο, λαμπερό μέταλλο, από το οποίο σφυρηλάτησε μια πανοπλία την οποία φορούσε στα ταξίδια του. Από τα πολλά ξίφη που είχε σφυρηλατήσει, το Ανγκουίρελ ήταν ένα από τα μαύρα σπαθιά που κράτησε για τον εαυτό του, ενώ το άλλο μεγάλο σπαθί, το Άνγκλαχελ, δόθηκε στον Θίνγκολ, τον Υψηλό Βασιλιά των Σίνταρ κατά την Πρώτη Εποχή.
 

Έλου Θίνγκολ

O Thingol, επίσης γνωστός ως Elu, ήταν ένα Ξωτικό με καταγωγή από τους Teleri κατά την Πρώτη Εποχή. Ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος Βασιλιάς του βορείου Βασιλείου του Doriath, Υψηλός Βασιλιάς των Sindar, σύζυγος της Maia Melian και πατέρας της Luthien. Γνωστός ως Elwë κατά τα πρώτα χρόνια των Eldar, ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Olwë, του Άρχοντα του Alqualondë, του Tol Eressëa και Υψηλού Βασιλιά των Teleri στο Aman. Ήταν επίσης καλός φίλος του Finwë, του πρώτου Υψηλού Βασιλιά των Noldor, τον καιρό προτού τα Ξωτικά φτάσουν στο Aman. Ως ο δεδομένος Άρχοντας του Beleriand, ο Thingol έγινε ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της Πρώτης Εποχής, υποκινώντας την Αποστολή για το Silmaril, τη μεγαλύτερη νίκη του καιρού εκείνου, αλλά και την αιτία του δικού του χαμού. Το Εlu Thingol είναι η Sindarin εκδοχή του Quenya ονόματoς Elwë Singollo (Φαιοχίτων ή Γκριζοντυμένος).

Ο Θίνγκολ γεννήθηκε στην Κουιβιένεν σε καιρό πριν από τον Ήλιο και τη Σελήνη, όταν η Μέση-Γη φωτιζόταν μόνο από το φως των άστρων. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Όλγουε, ενώ στις Ατέλειωτες Ιστορίες αναφέρεται ότι υπήρχε και ένας τρίτος αδερφός, ο Έλμο, απ' τον οποίο κατάγεται ο Κέλεμπορν. Τα μαλλιά του ήταν ασημένια και ήταν ο ψηλότερος όλων των Ξωτικών και των Ανθρώπων.

Θράντουιλ

O Thranduil ήταν Sinda και ο βασιλιάς των Ξωτικών Silvan του Mirkwood στο Βασίλειο του Δάσους στη Δεύτερη και Τρίτη Εποχή. Ήταν ο γιος του Oropher και ο πατέρας του πρίγκηπα Legolas, ο οποίος ήταν μέλος της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού.
 

Ο Θράντουιλ ήταν ο μόνος γιος του Ορόφερ, του Βασιλιά του Βασιλείου του Δάσους. Γεννήθηκε κάποια στιγμή προς τα τέλη της Πρώτης Εποχής στο Ντόριαθ πριν την πτώση του. Στην αρχή της Δεύτερης Εποχής, οι Σίνταρ ταξίδεψαν ανατολικά και ο Ορόφερ τελικά ίδρυσε το Μεγάλο Πράσινο Δάσος.

Η Μάχη του Ντάγκορλαντ

Η Μάχη του Dagorlad συνέβη το έτος 3434 της Δεύτερης Εποχής, μεταξύ του στρατού της Τελευταίας Συμμαχίας με ηγέτες τους Gil-galad και Elendil, και ενός στρατού από Orcs και άλλων πλασμάτων αφοσιωμένα στον Sauron. Η μάχη έλαβε χώρα στη μεγάλη, άδεντρη, ανοιχτή πεδιάδα μεταξύ των Βάλτων των Νεκρών και του Cirith Gorgor.

Ο συνδυασμένος στρατός Ξωτικών και Ανθρώπων διέσχισε τα Ομιχλιασμένα Βουνά και προχώρησε νότια μέσα απ' την κοιλάδα του Άντουιν, όπου εκεί ενώθηκαν με τα Ξωτικά Σίλβαν των οποίων ηγούνταν οι Άμντιρ και Ορόφερ, με ένα στρατό απ' το Καζάντ-ντούμ.

Σίνταρ

Οι Sindar (που σημαίνει "Οι Γκρίζοι" και που στον ενικό είναι Sinda) ήταν Ξωτικά με καταγωγή από τους Τeleri. Ήταν μια υπο-ομάδα των Eldar και μετέπειτα μια υπο-ομάδα των Τeleri, και τα Ξωτικά εκείνα που επέλεξαν να παραμείνουν στο Beleriand και να μην συνεχίσουν το Μεγάλο Ταξίδι. Ήταν επίσης γνωστοί ως Γκρίζα Ξωτικά. 

Σίνταρ ήταν το όνομα που δόθηκε απ' τους εξόριστους Νόλντορ σε εκείνους τους Τελέρι που ζούσαν στο Μπελέριαντ και δεν ολοκλήρωσαν το Μεγάλο Ταξίδι. Οι αρχικοί Σίνταρ ήταν φίλοι του Έλγουε Σίνγκολλο, οι οποίοι τον περίμεναν όταν εκείνος είχε χαθεί στο Ναν Έλμοθ. Αργότερα οι Λαϊκουέντι και οι υπόλοιποι Νάντορ που εισήλθαν στο Μπελέριαντ συχνά υπολογίζονταν ανάμεσα στους Σίνταρ.

Τελέρι

Οι Teleri ήταν η τρίτη από τις φυλές των Ξωτικών που έκαναν το Μεγάλο Ταξίδι για το Valinor. Σε αυτούς άνηκαν οι Teleri του Valinor (γνωστοί ως Falmari), καθώς και οι Sindar, οι Laiquendi και οι Nándor της Μέσης-Γης. Στην αρχή ήταν γνωστοί ως Nelyar ("Οι Τρίτοι"), και αποτελούσαν τον μεγαλύτερο από τους τρεις οίκους των Πρωτογέννητων. Σύμφωνα με τον μύθο, κατάγονται από τον Enel, το τρίτο Ξωτικό που ξύπνησε στην Cuiviénen, τη σύζυγό του Enelyë και τους εβδομήντα δύο συντρόφους του. Οι περισσότεροι από τους Avari αρχικά ανήκαν σε αυτή τη γενιά. Κατά την αρχαία εποχή ονόμασαν τον εαυτό τους Lindar, ή "Τραγουδιστές", επειδή ήταν γνωστοί για την ωραία φωνή τους.

 
Όταν οι Βάλαρ αποφάσισαν να φέρουν τα Ξωτικά στο Άμαν, επέλεξαν τρεις πρεσβευτές. Οι Ίνγκουε, Φίνγουε και Έλγουε ταξίδεψαν εκεί και προσπάθησαν να πείσουν τους λαούς τους ώστε να κάνουν το ταξίδι. Πολλοί από αυτούς, ιδιαίτερα της φυλής των Νέλυαρ, αρνήθηκαν, και ονομάστηκαν Αβάρι, "Οι Απρόθυμοι".