Η Ζώνη της Μέλιαν

Η Ζώνη της Melian, γνωστή και ως το Πέπλο της Melian, ή απλώς το Πέπλο, ήταν ένας μαγικός φράχτης που περιέβαλλε το βασίλειο του Βασιλιά Thingol, το Doriath, καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του, δημιουργημένος από τη Βασίλισσά του, την Maia Melian, εμποδίζοντας την είσοδο στη γη του χωρίς τη θέλησή του και τη συγκατάθεσή του. Ο Beren ήταν o μοναδικός που πέρασε μέσα από τη Ζώνη χωρίς τη γνώση του Βασιλιά και της Βασίλισσας του Doriath. Η προστασία της Ζώνης περιλάμβανε τα τρία δάση του Neldoreth και του Region. Doriath σημαίνει "Περιφραγμένη Γη" ή "Γη της Ζώνης". Κατά συνέπεια, οι Sindar που κατοικούσαν στο Doriath ονομάστηκαν Iathrim, ο "Λαός του Φράχτη".

 
Η Ζώνη της Μέλιαν δημιουργήθηκε από την Μέλιαν λίγο μετά την Πρώτη Μάχη του Μπελέριαντ, ώστε να εξασφαλίσει ότι το Ντόριαθ θα παρέμενε άθικτο από τις δυνάμεις του εχθρού, προστατεύοντάς το από τη σκοτεινή επιρροή και τα αδιάκριτα μάτια του Μόργκοθ, παρόμοια με τον τρόπο που η Γκαλάντριελ χρησιμοποίησε το Νένυα για να προστατέψει το Λοθλόριεν από τον Σάουρον. Περιέκλειε τα τρία δάση του Νέλντορεθ, του Ρέγκιον, του Νίβριμ και μέρους της γης του Αέλιν-ούιαλ. Όλοι όσοι προσπαθούσαν να περάσουν από αυτή, συγχύστηκαν και περιπλανήθηκαν άσκοπα σαν να χάθηκαν σε έναν ατέλειωτο λαβύρινθο δέντρων, φτάνοντας σε μια κατάσταση όπου το φαγητό τους θα τελείωνε κάποια στιγμή και θα πέθαιναν. Μόνο εκείνοι που είχαν την άδεια του Θίνγκολ ή της Μέλιαν, ή εκείνοι με δύναμη μεγαλύτερη από την Μέλιαν, θα μπορούσαν να περάσουν επιτυχώς μέσα από αυτή. Οι μόνοι καταγεγραμμένοι δύο που έχουν περάσει ενάντια στη θέλησή της ήταν ο Μπέρεν και ο Κάρχαροθ.

Μένεγκροθ

To Menegroth, γνωστό επίσης ως "Χίλια Σπήλαια" και "Οι Σπηλιές του Menegroth", ήταν η πρωτεύουσα της γης του Doriath, το οποίο ήταν το σπίτι του Βασιλιά Thingol των Sindar και της Βασίλισσας Maia Melian κατά την Πρώτη Εποχή. Εκεί ήταν η υπέροχα διακοσμημένη Αίθουσα του Thingol όπου βρισκόταν ο θρόνος του, αλλά κι εκεί όπου δολοφονήθηκε ο ίδιος απ' τους Νάνους του Nogrod. Επιπλέον, η Αποστολή του Beren για το Silmaril ξεκινά στο Menegroth. Αργότερα λεηλατήθηκε απ' τους Γιούς του Fëanor στην αναζήτησή τους ενός από τα Silmarils, το οποίο κλάπηκε από το στέμμα του Morgoth, πριν τον Πόλεμο της Οργής.

Στους χρόνους μετά τον Πόλεμο για την Σωτηρία των Ξωτικών, οι Τελέρι είχαν σκορπιστεί σε όλο το Μπελέριαντ σε λιμάνια όπως το Φαλάς, ή στις δασώδεις εκτάσεις του Ρέγκιον και του Νέλντορεθ. Ο αρχηγός τους, ο Έλγουε, χάθηκε για πολύ καιρό στα δάση με την Μάια Μέλιαν, την αγαπημένη του. Έπειτα εμφανίστηκαν ξανά και οι δύο, κι εκείνος, ονομαζόμενος πλέον Θίνγκολ, βιαζόταν να φτιάξει ένα σπίτι για το λαό του. Έτσι, ζήτησε απ' τους Νάνους του Μπέλεγκοστ να βοηθήσουν στην κατασκευή του νέου φρουρίου, το οποίο σκάφτηκε μέσα στον δυτικό τοίχο του φαραγγιού πάνω από τον ποταμό Εσγκάλντουιν, και είχε μόνο μια είσοδο, ψηλά πάνω από τον ποταμό, προσβάσιμη από μία μεγάλη πέτρινη γέφυρα. Ονομάστηκε Μένεγκροθ, τα Χίλια Σπήλαια, λόγω του μεγάλου αριθμού σπηλαίων και αιθουσών του, όλα λαξευμένα σε πέτρα και υπέροχα διακοσμημένα από σκαλίσματα οξιών και πουλιών. Τα πολλά αυτά διαφορετικά δωμάτια περιλάμβαναν οπλοστάσια, θησαυροφυλάκια, σιδηρουργεία και κατοικίες για τα Ξωτικά και τους Νάνους.

Μπρέθιλ

To Brethil ήταν ένα σύμπλεγμα δασών και το βασίλειο των Haladin κατά την Πρώτη Εποχή της Μέσης-Γης. Το δάσος συνόρευε με το Dorthonion και αποτελούσε το βορειοδυτικό σύνορο του Βασιλείου του Doriath, ευρισκόμενο μεταξύ των ποταμών Teiglin στα δυτικά, και Sirion στα ανατολικά. Αρχικά ήταν μερος του Doriath αλλά βρισκόταν εκτός της Ζώνης της Melian. Το κύριο χαρακτηριστικό του Δάσους ήταν ο λόφος του Amon Obel.

Το Μπρέθιλ ήταν αρχικά μέρος του Ντόριαθ για το μεγαλύτερο μέρος των Χρόνων των Δέντρων. Όταν τέθηκε σε ισχύ η Ζώνη της Μέλιαν, το Δάσος του Μπρέθιλ δεν συμπεριλήφθηκε εντός της και το μεγαλύτερο μέρος του ήταν άστατο. Ο Βασιλιάς Θίνγκολ του Ντόριαθ, ωστόσο, εξακολουθούσε να έχει εκεί την κυριαρχία. Όταν οι Άνθρωποι ήρθαν στο Μπελέριαντ, ο Θίνγκολ έδωσε την άδεια σε μερικούς από εκείνους να μείνουν εκεί με την προϋπόθεση να προστάτευαν τα Περάσματα του Τέιγκλιν. Ήταν στο Μπρέθιλ όπου μετακόμισε ο Οίκος της Χάλεθ αφότου έφυγαν απ' την κατοικία τους ανατολικά του ποταμού Γκέλιον, κατοικώντας κυρίως στον Λόφο του Άμον Όμπελ όπου βρισκόταν το Έφελ Μπράντιρ, το κύριο χαρακτηριστικό του δάσους. Το προστάτευσαν απ' τα Ορκς ως τα τέλη του 5ου αιώνα της Πρώτης Εποχής, όπου μεγάλος αριθμός του πληθυσμού τους χάθηκε, συμπεριλαμβανομένου και του Άρχοντά τους, του Χάντιρ, σε μια επιδρομή του εχθρού. Επιπλέον, κάποιοι Ντρουεντάιν κατοίκησαν επίσης εκεί.

Νέλντορεθ

To Neldoreth, ή το Δάσος του Neldoreth, ήταν ένα δάσος στο Doriath. Βρισκόταν μεταξύ των ποταμών Esgalduin και Mindeb στο βόρειο σημείο του Βασιλείου. Σε αυτό το Δάσος γεννήθηκε η Lúthien, ενώ αργότερα αποτέλεσε μέρος της "Ζώνης της Melian".

Μετά την Πρώτη Μάχη του Μπελέριαντ, το Νέλντορεθ συμπεριλήφθηκε μέσα στη Ζώνη της Μέλιαν. Εκεί στο Νέλντορεθ, ο Βασιλιάς Θίνγκολ του Ντόριαθ και η Μάια Μέλιαν έκαναν μια κόρη, την Λούθιεν, και ήταν εκει όπου ο Μπέρεν είδε για πρώτη φορά την Λούθιεν να χορεύει στο σεληνόφως και την ερωτεύτηκε. Αφότου ο Μπέρεν πιάστηκε αιχμάλωτος απ' τον Σάουρον, ο Θίνγκολ γνώριζε ότι η Λούθιεν θα προσπαθούσε να τον σώσει, έτσι έβαλε να την φυλακίσουν σε ένα δεντρόσπιτο στην πιο ψηλή οξιά, την οποία οι Σίνταρ του Ντόριαθ ονόμαζαν Χίριλορν. Ο Δεντρογένης, όντας πολύ μεγάλος και έχοντας δει την Πρώτη Εποχή, θυμήθηκε ότι κάποτε του άρεσε να επισκέπτεται το Τάουρ-να-Νέλντορ (ένα άλλο όνομα για το Νέλντορεθ) κατά τους φθινοπωρινούς μήνες, τότε που τα φύλλα ήταν χρυσά και κόκκινα.

Κέλεμπορν

O Celeborn ήταν ο Άρχοντας του Lothlórien, ο σύζυγος της Galadriel, της Κυράς του Χρυσού Δάσους, ο πατέρας της Celebrían, η οποία παντρεύτηκε τον Elrond τον μισοξωτικό, και ο παππούς των Elladan, Elrohir και Arwen. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού υπερασπίστηκε το Lothlórien και ηγήθηκε της επίθεσης στο Dol Guldur, το κάστρο του Εχθρού. Λέγεται ότι ήταν ένα από τα σοφότερα Ξωτικά στη Μέση-Γη στο τέλος της Τρίτης Εποχής. Παρέμεινε στη Μέση-Γη για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο ξεκίνημα της Τέταρτης Εποχής, κι εντέλει έσμιξε με την Galadriel στη Δύση.

Ο Κέλεμπορν ήταν ένας Πρίγκηπας του Ντόριαθ και ο εγγονός του Έλμο, του αδερφού του Θίνγκολ. Ο πατέρας του ήταν ο Γκάλαδον και είχε κι έναν αδερφό ονόματι Γκαλάθιλ. Ήταν πολύ έξυπνος, γρήγορος κι ένα από τα σοφότερα Ξωτικά της Μέσης-Γης στην Τρίτη Εποχή. Ήταν επίσης πολεμιστής και οδήγησε τις επιθέσεις εναντίον του Ντολ Γκούλντουρ αλλά και εναντίον άλλων απειλών. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή που αναφέρεται στις Ατέλειωτες Ιστορίες, ο Κέλεμπορν ήταν ένας από τους Τελέρι στο Αλκουαλόντε με καταγωγή από ευγενή τάξη, κι εγγονός του Όλγουε, του Βασιλιά των Φαλμάρι.

Μόργουεν

H Morwen, που καταγόταν από τους Edain, ήταν η κόρη του Baragund (ανιψιού του Barahir, του πατέρα του Beren) του Οίκου του Bëor, η σύζυγος του Húrin του Οίκου του Marach και η μητέρα του Túrin Turambar, της Lalaith και της Niënor. Ήταν περήφανη, μελαχροινή, ψηλόλιγνη και όμορφη και οι άνθρωποι την ονόμαζαν Eledhwen. Μιλούσε λίγο και από τα παιδιά της μόνο ο γιος της ο Túrin κληρονόμησε την τάση της να κρατάει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της για τον εαυτό της. Το όνομα Morwen σημαίνει "Σκοτεινή Κυρά", ενώ το επίθετο Eledhwen σημαίνει "Ξωτικόμορφη" στη Sindarin.

Η Μόργουεν γεννήθηκε στο βορειοανατολικό Ντορθόνιον και ήταν η κόρη του Μπάραγκουντ, του Άρχοντα του Λάντρος. Ανήκε στον Οίκο του Μπέορ και παντρεύτηκε τον Χούριν του Οίκου του Χάντορ (Μάραχ) και Άρχοντα του Ντορ-λόμιν. Μετά τη Μάχη της Ξαφνικής Φλόγας, η Μόργουεν και ο λαός της κινήθηκαν βορειοανατολικά μέσω του Έρεντ Γουέθριν και μετά από διαρκείς και μεγάλες απώλειες τελικά έφτασαν στο Ντορ-λόμιν στο Χίθλουμ και έτυχαν καλής υποδοχής από τους ανθρώπους εκεί. Με τον Χούριν έκαναν τρία παιδιά, τον Τούριν, τη Λάλαιθ και τη Νίενορ. Η Λάλαιθ πέθανε από την πανούκλα όταν ήταν τριών ετών.

Χούριν

Ο Húrin, κυρίως γνωστός ως Húrin Thalion αλλά και Úmarth, ήταν ο πρωτότοκος γιος του Galdor και της Hareth, ο μεγαλύτερος αδελφός του Huor, ο σύζυγος της Morwen, ο πατέρας του Túrin Turambar και της Nienor, και ο Άρχοντας του Dor-lómin. Συνελήφθη από τον Morgoth στη Nirnaeth Arnoediad και ο ίδιος και οι συγγενείς του ήταν καταραμένοι από τον Σκοτεινό Άρχοντα. Η κατάρα οδήγησε σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες, αλλά και τραγωδίες, της Πρώτης Εποχής. Λέγεται στο Silmarillion ότι ήταν ο μεγαλύτερος πολεμιστής των Ανθρώπων στην Πρώτη Εποχή. Το όνομα Húrin Thalion σημαίνει "Δυνατός Ήρωας" και το Úmarth σημαίνει "Νοσηρή Μοίρα" στη Sindarin.

Ο Χούριν ήταν ο εγγονός του Χάντορ Λόριντολ, ιδρυτή του Οίκου του Χάντορ, και ανατράφηκε με τον μικρότερο αδελφό του τον Χούορ στο Δάσος του Μπρέθιλ. Το 458 της Πρώτης Εποχής, οι αδελφοί εντάχθηκαν σε μια πολεμική ομάδα, αλλά χωρίστηκαν και παγιδεύτηκαν στην Κοιλάδα του Σίριον. Ο Βάλα Ούλμο προκάλεσε τη δημιουργία ομίχλης και οι δύο τους διέφυγαν στο Ντίμπαρ. Από εκεί, οι Αετοί τους πήγαν στις πύλες της Γκοντόλιν, της Κρυμμένης Πόλης. Ο Βασιλιάς Τούργκον καλωσόρισε τους αδελφούς, ενθυμούμενος μια προφητεία που έλεγε ότι τα παιδιά του Χάντορ θα βοηθούσαν την Γκοντόλιν στην πιο σκοτεινή ώρα της. Έμειναν με τον Τούργκον για ένα χρόνο και, αφού έδωσαν όρκο μυστικότητας, επέστρεψαν στο Ντορ-λόμιν κάποια στιγμή πριν το 462.

Ντίορ Ελουχίλ

Ο Dior, που ονομάζεται επίσης Dior Eluchíl και που ήταν μισός Ξωτικό, ήταν ο γιος του διάσημου Ανθρώπου Beren του Μονόχειρα του Οίκου του Bëor (Πρώτος Οίκος των Edain) και της θρυλικής Πριγκίπισσας των Ξωτικών Luthien του Doriath. Αργότερα έγινε ο βασιλιάς του Doriath καθότι ήταν ο κληρονόμος του βασιλιά Elu Thingol και έγινε επίσης ο Υψηλός Βασιλιάς των Sindar. Το όνομα Dior πιθανότατα σημαίνει "διάδοχος". Ονομαζόταν επίσης Eluchíl που σημαίνει "Κληρονόμος του Elu", Ausir που σημαίνει "πλούσιος" και Aranel που σημαίνει "Ευγενές Ξωτικό" ή "Βασιλιάς των Ξωτικών".

Ο Ντίορ ήταν ένα από τα ομορφότερα όντα που έζησαν ποτέ. Προερχόταν από τρεις διαφορετικές φυλές, των Άινουρ (Μάιαρ), των Ανθρώπων και των Ξωτικών. Ο παππούς του από τη μεριά του πατέρα του ήταν ο Μπάραχιρ (ένας μεγάλος οπλαρχηγός των Εντάιν) και η γιαγιά του ήταν η Εμέλντιρ. Από τη μεριά της μητέρας του, παππούς του ήταν ο βασιλιάς Θίνγκολ και γιαγιά του η βασίλισσα Μέλιαν, η οποία ήταν μια από τους Μάιαρ.

Έλου Θίνγκολ

O Thingol, επίσης γνωστός ως Elu, ήταν ένα Ξωτικό με καταγωγή από τους Teleri κατά την Πρώτη Εποχή. Ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος Βασιλιάς του βορείου Βασιλείου του Doriath, Υψηλός Βασιλιάς των Sindar, σύζυγος της Maia Melian και πατέρας της Luthien. Γνωστός ως Elwë κατά τα πρώτα χρόνια των Eldar, ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Olwë, του Άρχοντα του Alqualondë, του Tol Eressëa και Υψηλού Βασιλιά των Teleri στο Aman. Ήταν επίσης καλός φίλος του Finwë, του πρώτου Υψηλού Βασιλιά των Noldor, τον καιρό προτού τα Ξωτικά φτάσουν στο Aman. Ως ο δεδομένος Άρχοντας του Beleriand, ο Thingol έγινε ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της Πρώτης Εποχής, υποκινώντας την Αποστολή για το Silmaril, τη μεγαλύτερη νίκη του καιρού εκείνου, αλλά και την αιτία του δικού του χαμού. Το Εlu Thingol είναι η Sindarin εκδοχή του Quenya ονόματoς Elwë Singollo (Φαιοχίτων ή Γκριζοντυμένος).

Ο Θίνγκολ γεννήθηκε στην Κουιβιένεν σε καιρό πριν από τον Ήλιο και τη Σελήνη, όταν η Μέση-Γη φωτιζόταν μόνο από το φως των άστρων. Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Όλγουε, ενώ στις Ατέλειωτες Ιστορίες αναφέρεται ότι υπήρχε και ένας τρίτος αδερφός, ο Έλμο, απ' τον οποίο κατάγεται ο Κέλεμπορν. Τα μαλλιά του ήταν ασημένια και ήταν ο ψηλότερος όλων των Ξωτικών και των Ανθρώπων.

Σίνταρ

Οι Sindar (που σημαίνει "Οι Γκρίζοι" και που στον ενικό είναι Sinda) ήταν Ξωτικά με καταγωγή από τους Τeleri. Ήταν μια υπο-ομάδα των Eldar και μετέπειτα μια υπο-ομάδα των Τeleri, και τα Ξωτικά εκείνα που επέλεξαν να παραμείνουν στο Beleriand και να μην συνεχίσουν το Μεγάλο Ταξίδι. Ήταν επίσης γνωστοί ως Γκρίζα Ξωτικά. 

Σίνταρ ήταν το όνομα που δόθηκε απ' τους εξόριστους Νόλντορ σε εκείνους τους Τελέρι που ζούσαν στο Μπελέριαντ και δεν ολοκλήρωσαν το Μεγάλο Ταξίδι. Οι αρχικοί Σίνταρ ήταν φίλοι του Έλγουε Σίνγκολλο, οι οποίοι τον περίμεναν όταν εκείνος είχε χαθεί στο Ναν Έλμοθ. Αργότερα οι Λαϊκουέντι και οι υπόλοιποι Νάντορ που εισήλθαν στο Μπελέριαντ συχνά υπολογίζονταν ανάμεσα στους Σίνταρ.

Ντόριαθ

To Doriath ήταν η γη των Sindar. Ονομαζόταν η Περιφραγμένη Γη, επειδή η βασίλισσά του, η Μelian, το περιέβαλε με μια μαγική Ζώνη, έτσι ώστε κανένας δεν θα μπορούσε να εισέλθει χωρίς την άδεια του βασιλιά Thingol. Το βασίλειο υπήρχε κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού των Χρόνων των Δέντρων και κατά το μεγαλύτερο μέρος της Πρώτης Εποχής των Χρόνων του Ηλίου. Για χιλιάδες χρόνια παρέμεινε χωριστό από τον έξω κόσμο υπό την ηγεσία του βασιλιά Thingol και την προστασία της συζύγου του, της Maia Μelian, μέχρι που συντάχθηκε στον πόλεμο εναντίον του Morgoth και συμμερίστηκε τη μοίρα των Noldor, λόγω του Όρκου του Fëanor.

Το Ντόριαθ ονομάστηκε αρχικά Έγκλαντορ. Βρισκόταν στο μέσον του Μπελέριαντ, ανάμεσα στα Έρεντ Γκόργκοροθ (Τα Βουνά του Τρόμου) στα βόρεια, τους λόφους Άντραμ στα νότια, το Τάλαθ Ντίρνεν στα δυτικά και το Έστολαντ στα ανατολικά. Ήταν ένα βασίλειο από δάση γύρω από τον μεγάλο ποταμό Σίριον, και μέσα σε αυτό ήταν τα δάση Νέλντορεθ (επίσης Taur-na-Neldor), Νίβριμ (το δάσος με τις βελανιδιές) και Ρέγκιον (το κύριο δάσος). Τα δάση του Μπρέθιλ και του Ναν Έλμοθ θεωρούνταν ότι ήταν κάτω από την επιρροή του Θίνγκολ, αν και αυτά δεν ήταν κάτω από τον άμεσο έλεγχό του και επιπλέον βρίσκονταν έξω από τη Ζώνη της Μέλιαν. Ο Βασιλιάς Θίνγκολ του Ντόριαθ, ο Υψηλός Βασιλέας των Σίνταρ, έβλεπε όλο το Μπελέριαντ ως βασίλειό του, από τον Γκέλιον ως τη Μπελέγκαερ. 

Τελέρι

Οι Teleri ήταν η τρίτη από τις φυλές των Ξωτικών που έκαναν το Μεγάλο Ταξίδι για το Valinor. Σε αυτούς άνηκαν οι Teleri του Valinor (γνωστοί ως Falmari), καθώς και οι Sindar, οι Laiquendi και οι Nándor της Μέσης-Γης. Στην αρχή ήταν γνωστοί ως Nelyar ("Οι Τρίτοι"), και αποτελούσαν τον μεγαλύτερο από τους τρεις οίκους των Πρωτογέννητων. Σύμφωνα με τον μύθο, κατάγονται από τον Enel, το τρίτο Ξωτικό που ξύπνησε στην Cuiviénen, τη σύζυγό του Enelyë και τους εβδομήντα δύο συντρόφους του. Οι περισσότεροι από τους Avari αρχικά ανήκαν σε αυτή τη γενιά. Κατά την αρχαία εποχή ονόμασαν τον εαυτό τους Lindar, ή "Τραγουδιστές", επειδή ήταν γνωστοί για την ωραία φωνή τους.

 
Όταν οι Βάλαρ αποφάσισαν να φέρουν τα Ξωτικά στο Άμαν, επέλεξαν τρεις πρεσβευτές. Οι Ίνγκουε, Φίνγουε και Έλγουε ταξίδεψαν εκεί και προσπάθησαν να πείσουν τους λαούς τους ώστε να κάνουν το ταξίδι. Πολλοί από αυτούς, ιδιαίτερα της φυλής των Νέλυαρ, αρνήθηκαν, και ονομάστηκαν Αβάρι, "Οι Απρόθυμοι".

Τα Δύο Δέντρα του Βάλινορ

Τα Δύο Δέντρα του Valinor είναι γνωστά ως Τα Δέντρα των Valar και Τα Δύο Δέντρα. Ο Telperion το ασημένιο δέντρο και η Laurelin το χρυσό δέντρο, έφεραν κατά την αρχαιότητα το φως στη Γη των Valar. Είχαν καταστραφεί από τον Melkor και την Ungoliant, αλλά το τελευταίο τους λουλούδι και φρούτο έγιναν από τους Valar η Σελήνη και ο Ήλιος.

Τα Δύο Δέντρα του Βάλινορ υπήρχαν σε μια εποχή που η μόνη άλλη πηγή φωτός ήταν τα Aστέρια (που είχαν δημιουργηθεί προς όφελος των Ξωτικών από τη Βάρντα από τις δροσιές που συλλέχτηκαν από τα Δύο Δέντρα). Όταν τρεις πρεσβευτές των Ξωτικών πήγαν για να δουν το Βάλινορ, προκειμένου να πειστούν τα Ξωτικά ότι θα μπορούσαν να έρθουν στο Βάλινορ, φαίνεται ότι τα Δύο Δέντρα τους επηρέασαν σημαντικά.

Νίενορ

H Nienor ήταν η κόρη του Hurin και της Morwen και η αδελφή του Turin. Παντρεύτηκε τον αδελφό της εν αγνοία της. Ο Hurin και η Morwen, εκτός από τη Nienor και τον Turin είχαν άλλη μια κόρη τη Lalaith - η οποία πέθανε όταν ήταν παιδί, πριν γεννηθεί η Nienor.

Ο Χούριν συνελήφθη στη Μάχη των Αμέτρητων Δακρύων το 472 της Πρώτης Εποχής, ενώ η Μόργουεν ήταν έγκυος στη Νίενορ. Μετά τη μάχη, ο Μόργκοθ έστειλε Ανατολίτες να καταλάβουν το Χίθλουμ, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής του Ντορ-λόμιν όπου έζησαν η Μόργουεν και ο Τούριν. Η Μόργουεν φοβούμενη ότι οι Ανατολίτες θα υποδουλώσουν τον Τούριν, τον έστειλε να ζήσει με τον βασιλιά Θίνγκολ του Ντόριαθ το φθινόπωρο του 472.

Μέλιαν

Η Melian (σε Sindarin Αγαπητό Δώρο) ήταν Maia, σύζυγος του Elu Thingol, μητέρα της Luthien και βασίλισσα του Doriath στο Beleriand. Όταν η Luthien παντρεύτηκε τον Beren Erchamion, είχε ως αποτέλεσμα το αίμα των Maiar να περάσει - μέσω της Melian - στα Ξωτικά και τους Ανθρώπους. Στην Quenya το όνομά της ήταν Melyanna από το mel που σημαίνει "αγάπη" και το anna που σημαίνει "δώρο"). Ονομαζόταν επίσης Tóril που σημαίνει "Βασίλισσα". 

Πριν έρθει στη Μέση-Γη, η Μέλιαν υπηρέτησε τη Βάνα και την Εστέ, και κατοίκησε στο Λόριεν φροντίζοντας τα δέντρα, των οποίων αγαπούσε τις βαθιές σκιές. Ανάμεσα στο λαό της κανένας δεν ήταν σοφότερος, πιο όμορφος, ή περισσότερο εξειδικευμένος στο μαγευτικό τραγούδισμα από την Μέλιαν. Όταν το φως των Δύο Δέντρων σμίγει, η Μέλιαν τραγουδάει και οι Βάλαρ σταματούν το έργο τους για να την ακούσουν. Τα αηδόνια πήγαιναν μαζί της οπουδήποτε και αν πήγαινε, και εκείνη τους δίδαξε το τραγούδι τους. Όταν τα Ξωτικά ξύπνησαν στην όχθη της λίμνης Κουιβίενεν έφυγε από το Βάλινορ και πήγε στη Μέση-Γη, όπου γέμισε εκεί τη σιωπή με το τραγούδι της και το κελάηδισμα των πουλιών της.