Οροντρούιν (Άμον Άμαρθ)

Το Orodruin, που ονομάζεται και Amon Amarth ή αλλιώς Mount Doom, ήταν ένα ηφαίστειο στη βόρεια Mordor, όπου ο Sauron σφυρηλάτησε το Ένα Δαχτυλίδι. Το αρχικό όνομα Orodruin σημαίνει "Φλεγόμενο Βουνό", ενώ το όνομα Amon Amarth, που σημαίνει "Βουνό του Χαμού" στη Sindarin και χρησιμοποιούταν πιο σπάνια, δόθηκε επειδή το ηφαίστειο συνδέθηκε με αρχαίες, κι ελάχιστα κατανοητές, προφητείες για το τέλος της Τρίτης Εποχής, όταν βρέθηκε και πάλι το Ένα Δαχτυλίδι.

 
Δημιουργημένο από τον Μέλκορ στην Πρώτη Εποχή, το ηφαίστειο βρισκόταν σε μια κενή πεδιάδα, το Οροπέδιο του Γκόργκοροθ. Το όνομα "Μόρντορ", που σημαίνει "Μαύρη Γη" στη Σίνταριν, μπορεί να είχε δοθεί στη γύρω γη εξαιτίας των εκρήξεων του ηφαιστείου, προτού ο Σάουρον εγκατασταθεί εκεί. Όταν ο Σάουρον επέλεξε τη γη της Μόρντορ ως κατοικία του στη Δεύτερη Εποχή, το έκανε λόγω του Οροντρούιν, διότι χρησιμοποιούσε την φωτιά που έβγαινε από την καρδιά της γης για τις μαγείες του και τη σφυρηλάτηση. Το πιο διάσημο έργο του, και για την ακρίβεια το μοναδικό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ήταν το Ένα Δαχτυλίδι.

Οι Λεπίδες της Μόργκουλ

Οι Λεπίδες της Morgul, ήταν μαγικά και δηλητηριώδη στιλέτα που χρησιμοποιήθηκαν από τα Δαχτυλιδοφαντάσματα κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής. Το στιλέτο, αφού γευτεί τη σάρκα, σπάει, αφήνοντας ένα θραύσμα της λεπίδας στο θύμα του. Η εναπομείνουσα λεπίδα μετατρέπεται σύντομα σε σκόνη και το θραύσμα προχωράει μέσα στο σώμα προς την καρδιά. Εάν το θραύσμα της λεπίδας παραμείνει στο σώμα για πολύ καιρό, το θύμα γίνεται φάντασμα. Morgul σημαίνει "Μαύρη Μαγεία" στη Sindarin.

 
Ένα θύμα αυτής της λεπίδας ήταν ο Φρόντο, ο οποίος μαχαιρώθηκε από τον ίδιο τον Μάγο-Βασιλιά στο Άμον Σούλ. Ένα κομμάτι της λεπίδας παρέμεινε μέσα στην πληγή του, προχωρώντας προς την καρδιά του και απειλώντας να τον μετατρέψει σε φάντασμα. Ο Έλροντ μπόρεσε να απομακρύνει το θραύσμα και να θεραπεύσει την πληγή, αλλά κάθε χρόνο ανήμερα του τραυματισμού του, ο Φρόντο αρρώσταινε βαριά. Τελικά, μόνο η αναχώρησή του για το Έλνταμαρ του πρόσφερε μόνιμη θεραπεία.

H Μαύρη Πύλη

Η Μαύρη Πύλη, ή αλλιώς Morannon, ήταν μια πύλη στην βορειοδυτική Mordor που χτίστηκε από τον Sauron, τον Σκοτεινό Άρχοντα, για να αποτρέψει την εισβολή μέσω του Περάσματος της Cirith Gorgor, το χάσμα μεταξύ των Ered Lithui και των Ephel Dúath. Με τοίχο που είχε τουλάχιστον 18 μέτρα ύψος και 75 μέτρα μήκος, κι έχοντας στο εσωτερικό του μυριάδες τοξότες και στρατεύματα, η Μαύρη Πύλη ήταν η πιο οχυρωμένη και άμεση είσοδος στη γη της Mordor. Morannon σημαίνει "Μαύρη Πύλη" στη Sindarin.

Η Μαύρη Πύλη χτίστηκε από τον Σάουρον στην Δεύτερη Εποχή για να προστατεύσει και να φρουρήσει την βόρεια είσοδο στη Μόρντορ, αλλά και να αποτρέψει την εισβολή στο χάσμα μεταξύ των Έρεντ Λίθουι και Έφελ Ντούαθ. Πιθανότατα χτίστηκε με τη δύναμη του Ενός Δαχτυλιδιού, όπως το Μπαράντ-ντούρ, ενώ μετά την πτώση του Σάουρον στη Μάχη του Ντάγκορλαντ έγινε φρούριο των Ανθρώπων της Γκόντορ. Υποστηριζόμενη από την άλλη πλευρά από το Κάραχ Άνγκρεν και προστατευόμενη από το κάστρο του Ντούρθανγκ προς τα δυτικά, επανασχεδιάστηκε για να κρατήσει όλο το κακό της Μόρντορ μέσα, προστατεύοντας το εξωτερικό από αυτό, αλλά και το μέσα από το έξω. Η ανακατασκευή της Μίνας Ίθιλ, του Πύργου της Σελήνης, καθώς και η κατασκευή του Πύργου της Κίριθ Ούνγκολ, έγιναν επίσης για τον ίδιο σκοπό.

Κίριθ Ούνγκολ

Η Cirith Ungol ήταν ένα πέρασμα ή σχισμή μέσα από τα Ephel Dúath κοντά στη Minas Morgul. Ήταν επίσης το όνομα του φρουρίου των Orcs που βρισκόταν στο πέρασμα αυτό, ενώ κοντά στα βουνά βρισκόταν το Άντρο της Shelob. Cirith Ungol σημαίνει "Η Χαράδρα της Αράχνης" στη Sindarin.

Η Κίριθ Ούνγκολ περνούσε μέσα από τα δυτικά βουνά της Μόρντορ και μέχρι ένα σημείο ερχόταν παράλληλα με τον δρόμο της Μόργκουλ ως τη Γκόντορ. Φρουρούταν από τον Πύργο της Κίριθ Ούνγκολ, ο οποίος χτίστηκε από τους Ανθρώπους της Γκόντορ μετά τον Πόλεμο της Τελευταίας Συμμαχίας των Ξωτικών και των Ανθρώπων. Δεν είναι γνωστό αν το πέρασμα και ο Πύργος ονομάζονταν Κίριθ Ούνγκολ όταν το είχαν οι Άνθρωποι της Γκόντορ, αν και πιθανότατα ονομαζόταν έτσι, διότι η Σέλομπ ήταν εκεί πριν από τον Σάουρον και προτού τοποθετηθεί η πρώτη πέτρα του Μπαράντ-ντούρ.

Η Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών & Ανθρώπων - Ο Πόλεμος της Τελευταίας Συμμαχίας

Ο Πόλεμος της Τελευταίας Συμμαχίας ήταν ο πόλεμος στα τέλη της Δεύτερης Εποχής, κατά την οποία η Τελευταία Συμμαχία Ξωτικών και Ανθρώπων, η μεγαλύτερη δύναμη που συντάχθηκε ποτέ στη Μέση-Γη μετά τον Στρατό του Βάλινορ στον Πόλεμο της Οργής, και που σχηματίστηκε το 3430 της Δεύτερης Εποχής ως απάντηση στην καταστροφική απειλή του Sauron, προχώρησε εναντίον του Barad-dûr, του φρουρίου του Σκοτεινού Άρχοντα στη Mordor. Εντελώς ανέλπιστα, ήταν νικητές, αλλά όταν το Ένα Δαχτυλίδι δεν καταστράφηκε, ο Sauron ανέκτησε ξανά τις δυνάμεις του στην Τρίτη Εποχή κι επέστρεψε.

Η Τελευταία Συμμαχία ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική συμμαχία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι Ελεύθεροι Λαοί του κόσμου ενωμένοι κάτω από ένα λάβαρο, κι ο μόνος πόλεμος μεγάλης κλίμακας που έγινε ως τις ημέρες της κορύφωσης του Πολέμου του Δαχτυλιδιού, μια Εποχή αργότερα. Μετά από αυτόν τον Πόλεμο, τα Ξωτικά δεν κατάφεραν ποτέ ξανά να επιφέρουν μια τόσο μεγάλη και ισχυρή επίδειξη δύναμης στον πόλεμο.

Μπαράντ-ντούρ

To Barad-dûr, o Σκοτεινός Πύργος, ήταν το πρωταρχικό φρούριο του Σκοτεινού Άρχοντα Sauron στη Mordor, και η βάση των επιχειρήσεών του στη Μέση-Γη κατά τη διάρκεια της Δεύτερης και της Τρίτης Εποχής. Ήταν το μεγαλύτερο φρούριο της εποχής του στη Μέση-Γη και καταστράφηκε για πάντα μετά την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού, καθότι κατασκευάστηκε και διατηρούταν με τη σκοτεινή μαγεία του. Barad-dûr σημαίνει "Σκοτεινός Πύργος" στη Sindarin, ενώ στη Black Speech ονομάζεται Lugbúrz κι έχει την ίδια σημασία.

 
Το Μπαράντ-ντούρ χτίστηκε από τον Σάουρον στη γη της Μόρντορ. Βρισκόταν στο τέλος του νοτίου χείλους των Έρεντ Λίθουι στο βόρειο τμήμα του Οροπεδίου του Γκόργκοροθ. Βρισκόταν περίπου 48 χιλιόμετρα ανατολικά του Βουνού του Χαμού και περίπου 160 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μαύρης Πύλης. Η κατασκευή του Πύργου ξεκίνησε γύρω στο έτος 1000 της Δεύτερης Εποχής και χρειάστηκε περίπου 600 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Γύρω στο 1600 ο Σάουρον σφυρηλάτησε στα κρυφά το Ένα Δαχτυλίδι στις φωτιές του Βουνού του Χαμού, και ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Πύργου με τη δύναμη του Δαχτυλιδιού. Κατεχόμενο από σκοτεινή μαγεία, ήταν το μεγαλύτερο φρούριο που χτίστηκε ποτέ στη Μέση-Γη μετά την Πτώση της Άνγκμπαντ στον Πολέμο της Οργής. Χτίστηκε πάνω σε ένα σιδερένιο ορεινό θρόνο, πάνω από αχανείς λάκκους και φαινόταν ακόμα πιο μαύρο και από τα σύννεφα και τις σκιές στις οποίες τυλιγόταν. Ήταν υπέρμετρα ισχυρό με τους αμέτρητους γιγαντιαίους πύργους, τους τοίχους και τις επάλξεις και ήταν κατασκευασμένο από πολύ σκληρά και αθραυστα υλικά.

Η Φιάλη της Γκαλάντριελ

Η Φιάλη της Galadriel ήταν το δώρο που έδωσε η Galadriel στον Frodo Baggins κατά την αναχώρηση της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού από το Lothlórien, που θα τη χρησιμοποιούσε για να τον φωτίζει "σε μέρη σκοτεινά, όταν όλα τ' άλλα φώτα σβήσουν", και παρέμεινε αχρησιμοποιήτη έως ότου έφτασε στην άκρη της Mordor. Ήταν μια κρυστάλλινη φιάλη γεμισμένη με νερό από την Πηγή της Galadriel και που περιείχε το φως του Άστρου του Eärendil, το αρχαίο φως των Δύο Δέντρων, όπως αυτό διατηρήθηκε μέσα σε ένα Silmaril. 

Καθώς ο Φρόντο, ο Σαμ και το Γκόλουμ πλησίαζαν στις Σκάλες της Κίριθ Ούνγκολ, ο Φρόντο είδε ένα μεγάλο στρατό από ιππείς των οποίων ηγούταν ο Μάγος-Βασιλιάς της Άνγκμαρ, ο Άρχοντας των Νάζγκουλ. Όταν ο Μάγος-Βασιλιάς σταμάτησε, ο Φρόντο φοβήθηκε ότι είχαν γίνει αντιληπτοί. Ενάντια στην θέλησή του, το χέρι του πήγε προς το Δαχτυλίδι, αλλά αντί για αυτό έπιασε την Φιάλη, την οποία ως τότε είχε ξεχάσει, και ο Μάγος-Βασιλιάς συνέχισε το δρόμο του.

Νάζγκουλ

Οι Nazgûl, γνωστοί και ως Ringwraiths, Ulairi, Εννέα Καβαλάρηδες, Μαύροι Καβαλάρηδες ή απλά οι Εννιά, ήταν οι φοβεροί υπηρέτες του Σκοτεινού Άρχοντα Sauron στην Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη και Τρίτη Εποχή και γέμιζαν με τρόμο τις καρδιές όσων τους συναντούσαν. Στα τελευταία χρόνια της Τρίτης Εποχής κατοικούσαν στη Minas Morgul και στο Dol Guldur. Μόνο δύο από τους Εννέα κατονομάζονται, ο Μάγος-Βασιλιάς της Angmar και ο Khamûl ο Ανατολίτης. Το όνομα Nazgûl είναι στην Μαύρη Ομιλία και σημαίνει "Δαχτυλιδοφάντασμα"

Οι Νάζγκουλ ήταν κάποτε εννέα μεγάλοι βασιλιάδες των Ανθρώπων, τρεις από τους οποίους λέγεται ότι ήταν Άνθρωποι του Νούμενορ, στους οποίους δόθηκαν από τον Σάουρον τα Εννέα από τα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Οι Εννέα τα πήραν και τα χρησιμοποίησαν για να επιτύχουν μεγάλη δύναμη, πλούτο και κύρος στη ζωή, αλλά καθώς περνούσε ο καιρός, τα Δαχτυλίδια ασκούσαν πάνω τους την επιρροή τους, παρατείνοντας τόσο τη ζωή τους, μέχρι που η διαβίωση τους έγινε αφόρητη, κάνοντάς τους τελικά φαντάσματα, αόρατους σε όλους - εκτός από εκείνους που μπορούσαν να δουν στον κόσμο των Φαντασμάτων - και δούλους στη θέληση του Σάουρον. Μέσω του Ενός Δαχτυλιδιού η ζωή και η εξουσία τους δέθηκε με τη δική του και ήταν ανίκανοι να τον παρακούσουν, ενώ όταν εκείνος αύξανε ή μείωνε την δύναμή του, το ίδιο έκαναν και οι Νάζγκουλ.

Άραγκορν

O Aragorn II, επίσης γνωστός ως Elessar, ήταν γιος του Arathorn II και της Gilraen. Ήταν ο 16ος και τελευταίος Αρχηγός των Dunedain του Βορρά και ο απευθείας διάδοχος του Isildur μετά από πολλές γενιές. Στέφθηκε Βασιλιάς Elessar Telcontar, και ήταν ο 26ος Βασιλιάς της Arnor και ο 35ος Βασιλιάς της Gondor, καθώς και ο πρώτος Υψηλός Βασιλέας της Arnor και της Gondor μετά τη σύντομη βασιλεία του Isildur. Έγινε ο σπουδαιότερος Άνθρωπος της εποχής του, οδηγώντας τους Ανθρώπους της Δύσης ενάντια στις δυνάμεις του Sauron, βοηθώντας να καταστραφεί το Ένα Δαχτυλίδι και επανενώνοντας τα Βασίλεια της Arnor και της Gondor. Ήταν εξαιρετικός πολεμιστής και, ως Κληρονόμος του Isildur, έφερε τα θραύσματα του Narsil, το οποίο ξανασφυρηλατήθηκε και μετονομάστηκε σε Anduril στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Παντρεύτηκε την Arwen, την κόρη του Elrond, και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Eldarion, και πολλές κόρες.

Ο γιος του Άραθορν γεννήθηκε το 2931 της Τρίτης Εποχής και πήρε το όνομα Άραγκορν. Η γιαγιά του όμως, η Ιβόργουεν, προέβλεψε ότι ο Άραγκορν μια μέρα θα φορούσε στο στήθος του μια πράσινη πέτρα από την οποία θα βγει το πραγματικό του όνομα και η φήμη του.

Η Μάχη του Ντάγκορλαντ

Η Μάχη του Dagorlad συνέβη το έτος 3434 της Δεύτερης Εποχής, μεταξύ του στρατού της Τελευταίας Συμμαχίας με ηγέτες τους Gil-galad και Elendil, και ενός στρατού από Orcs και άλλων πλασμάτων αφοσιωμένα στον Sauron. Η μάχη έλαβε χώρα στη μεγάλη, άδεντρη, ανοιχτή πεδιάδα μεταξύ των Βάλτων των Νεκρών και του Cirith Gorgor.

Ο συνδυασμένος στρατός Ξωτικών και Ανθρώπων διέσχισε τα Ομιχλιασμένα Βουνά και προχώρησε νότια μέσα απ' την κοιλάδα του Άντουιν, όπου εκεί ενώθηκαν με τα Ξωτικά Σίλβαν των οποίων ηγούνταν οι Άμντιρ και Ορόφερ, με ένα στρατό απ' το Καζάντ-ντούμ.

Σάουρον

O Sauron (σε Quenya "o Μισητός", "ο Απεχθής") ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο έμπιστος υπηρέτης του Μorgoth πριν και κατά τη διάρκεια της Πρώτης Εποχής. Αρχικά ήταν Maia του Aule και ονομαζόταν Μairon, στη συνέχεια όμως δελεάστηκε απ'τον Melkor και - ως Gorthaur - έγινε υπολοχαγός του στους Πολέμους του Beleriand. Είχε την ικανότητα να παίρνει τη μορφή λύκου, φιδιού και νυχτερίδας. Μετά την πτώση του Μorgoth, συνέχιζε να πασχίζει να κατακτήσει τη Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη Εποχή, οπότε και εξαπάτησε υπό τη μορφή του Annatar τα Ξωτικά του Εregion, τα οποία υπό την καθοδήγησή του δημιούργησαν τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, ενώ εκείνος σφυρηλάτησε παράλληλα στα κρυφά το Ένα Δαχτυλίδι στο Mount Doom στη Mordor. Έτσι ο Sauron έγινε ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Όσο εκείνος έκανε τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού ενάντια στους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης, ο Frodo Baggins, ο Samwise Gamgee και το Gollum έφτασαν στο Βουνό του Χαμού και στις 25 Μαρτίου του 3019 της Τρίτης Εποχής κατέστρεψαν το Δαχτυλίδι. Η καταστροφή του Δαχτυλιδιού επέφερε την ολοκληρωτική ήττα του Sauron και σήμανε την έναρξη της Τέταρτης Εποχής και της Κυριαρχίας των Ανθρώπων.

Ως ένας από τους Μάιαρ, ο Σάουρον δημιουργήθηκε από τον Έρου Ιλούβαταρ πριν την Μουσική των Άινουρ. Στο ξεκίνημα του Χρόνου, ήταν ανάμεσα στους Άινουρ που εισήλθαν στην Έα. Εκεί έγινε ένας από τους Μάιαρ του Άουλε και ήταν γνωστός ως Μάιρον (Mairon, σε Quenya "ο Αξιοθαύμαστος"), ωστόσο, σύντομα δελεάστηκε απ' τον Μέλκορ και έγινε ο πιο πιστός του υπηρέτης. Έτσι, ονομάστηκε Γκορθάουρ (Gorthaur=Τρομερός Φόβος) από τους Σίνταρ του Μπελέριαντ της Πρώτης Εποχής, και Σάουρον (σε Quenya Sauron=Ο Μισητός, ο Απεχθής) από άλλους. Άλλα ονόματα του Σάουρον ήταν Νεκρομάντης, Μισητός Φόβος, Ανώνυμος Εχθρός, Σκληρός, Σκοτεινός Άρχοντας της Μόρντορ, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, Άνναταρ (Annatar, Ο Άρχοντας των Δώρων). Οι Ντουνεντάιν τον αποκαλούσαν "Σάουρον ο Απατεώνας" εξαιτίας του ύπουλου ρόλου που έπαιξε στον Καταποντισμό του Νούμενορ και στη Σφυρηλάτηση των Δαχτυλιδιών της Δύναμης.

Μόρντορ

H Mordor ήταν η γη στα νοτιοανατολικά των Westlands ανατολικά της Gondor. Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της Δεύτερης και Τρίτης Εποχής διοικούταν από τον Sauron και ήταν ο τόπος κατοικίας του και η βάση του, από την οποία επιχείρησε να κατακτήσει τη Μέση-Γη. Το όνομα Mordor μεταφράζεται στη Sindarin σε "Μαύρη Γη" ή "Σκοτεινή Γη" (mor=μαύρος, σκοτεινός και dor=γη).

Η Μόρντορ περιβαλλόταν από τρεις τεράστιες κορυφογραμμές βουνών απ' το Βορρά, την Ανατολή και απ' το Νότο, προστατεύοντάς τη από απρόσμενες επιθέσεις από οποιονδήποτε απ' τους Ελεύθερους Λαούς. Η Τελευταία Συμμαχία εισέβαλε στη γη της Μόρντορ για να πολεμήσει τον Σάουρον και χιλιετίες αργότερα ο Φρόντο Μπάγκινς και ο Σαμγουάιζ Γκάμτζι εισήλθαν στη γη για να καταστρέψουν το Ένα Δαχτυλίδι.