Κελεμπρίμπορ

Ο Celebrimbor, ο γιος του Curufin, του πέμπτου γιου του Fëanor, ήταν ένας πρίγκηπας των Ñoldor, ο τελευταίος της γραμμής του Οίκου του Fëanor που έζησε στη Μέση-Γη, και κυβερνήτης του Βασιλείου του Eregion στη Δεύτερη Εποχή. Εκτός από τον παππού του, ο Celebrimbor ήταν ο μεγαλύτερος τεχνίτης στην ιστορία της Μέσης-Γης, και η σφυρηλάτηση των Δαχτυλιδιών της Δύναμης οδήγησε στην κυριαρχία και την επερχόμενη πτώση του Sauron στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Σπουδαία και γνωστά έργα του ήταν η δημιουργία των Δαχτυλιδιών της Δύναμης, οι Πόρτες του Durin και το Elessar.

 
Τα πρώτα χρόνια του Κελεμπρίμπορ δεν είναι γνωστά, και δεν γνωρίζουμε αν ο ίδιος γεννήθηκε στο Βάλινορ (και ακολούθησε τον παππού του στην εξορία) ή στην Μέση-Γη. Η μητέρα του επίσης δεν είναι γνωστή.

Λοθλόριεν (Λόριεν)

To Lothlórien (σε Sindarin "Λουλούδι του Ονείρου") ήταν ένα δάσος και βασίλειο των Ξωτικών Silvan στην ανατολική πλευρά των Hithaeglir (Ομιχλιασμένα Βουνά). Πρωτοκατοικήθηκε από τα Ξωτικά Nandor, αλλά αργότερα εμπλουτίστηκε με Noldor και Sindar, υπό τον Celeborn του Doriath και την Galadriel των Noldor, κόρη του Finarfin. Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Celebrant, νοτιοανατολικά του Khazad-Dum. Θεωρήθηκε ένα από τα πιο όμορφα μέρη στην Μέση-Γη κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής, και είχε τα μόνα δέντρα Μallorn ανατολικά της θάλασσας. Ονομαζόταν συχνά εν συντομία Lórien, ή το Χρυσό Δάσος (αναφορικά με τα χρυσά δέντρα Μallorn).

Οι πρώτοι κάτοικοι της δασικής έκτασης που αργότερα έγινε γνωστή ως Λόριεν, ήταν μια ομάδα Νάντορ που αρνήθηκαν να διασχίσουν τα Ομιχλιασμένα Βουνά. Το Λόριεν ήταν ίσως μία από τις διάσπαρτες κατοικίες τους στην περιοχή. Αργότερα, ωστόσο, καθώς η δύναμη των Νάνων Μακρυγένηδων στη Μόρια μεγάλωνε, μεταφέρθηκαν στην ανατολική πλευρά του Άντουιν. Η γη στην οποία κατοικούσαν (το δάσος ανατολικά των Ομιχλιασμένων Βουνών, πάνω από το Φάνγκορν και κάτω απ' το Μίρκγουντ) έγινε γνωστή στη γλώσσα των Σίλβαν ως Lórinand ("Χρυσή Κοιλάδα"), ή Laurelindórenan ("Κοιλάδα τoυ Χρυσού που Τραγουδάει"). Μετονομάστηκε σε Lothlórien (Λοθλόριεν, το Λόριεν που Ανθίζει) - στη μνήμη του Λόριεν που οι Νόλντορ άφησαν πίσω - και το όνομα συχνά συντομευόταν σε Λόριεν ("Γη του Χρυσού", αν και περιλαμβάνεται μέσα σε αυτό η έννοια του "ονείρου"). Άλλες ονομασίες που του δόθηκαν είναι: Laurenandë, Glornan, Nan Laur, Lindórinand.

Το Δαχτυλίδι του Θρορ

Το Δαχτυλίδι του Thrór ήταν το πρώτο που δημιουργήθηκε 

από τα Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων, και το τελευταίο που πήρε πίσω ο Sauron.

Όταν ο Σάουρον έδωσε στους Νάνους τα δικά τους Δαχτυλίδια της Δύναμης, το συγκεκριμένο δαχτυλίδι δόθηκε αρχικά στον Βασιλιά Ντούριν Γ' του Καζάντ-ντούμ απ' τον Κελεμπρίμπορ, και παρέμεινε στη γραμμή γενεάς του για χιλιάδες χρόνια, ώσπου το κληρονόμησε ο Θρορ, ο Βασιλιάς Κάτω απ' το Βουνό.

Ερέγκιον

To Eregion ή Hollin, ήταν ένα υπο-βασίλειο των Noldor στο Eriador κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Εποχής, χτισμένο κοντά στα Tείχη της Moria κάτω από τη σκιά του Hithaeglir (Ομιχλιασμένα Βουνά). Η πρωτεύουσά του ήταν το Ost-in-Edhil που ιδρύθηκε το 750 της Δεύτερης Εποχής.

Τα Ξωτικά του Ερέγκιον ζούσαν αρμονικά με τους Νάνους, κάνοντας ελεύθερο εμπόριο με το βασίλειό τους, το Καζάντ-ντούμ. Ένας μεγάλος δρόμος εκτεινόταν απ' το Όστ-ιν-Έδιλ ως το Καζάντ-ντούμ, και εκείνο τον καιρό ξεκίνησε μια πρωτοφανής φιλία μεταξύ των δύο φυλών. Οι κατασκευαστές κοσμημάτων του Ερέγκιον έφτασαν στα ανώτατα επίπεδα δημιουργίας απ' τον καιρό του Φέανορ.

Σάουρον

O Sauron (σε Quenya "o Μισητός", "ο Απεχθής") ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο έμπιστος υπηρέτης του Μorgoth πριν και κατά τη διάρκεια της Πρώτης Εποχής. Αρχικά ήταν Maia του Aule και ονομαζόταν Μairon, στη συνέχεια όμως δελεάστηκε απ'τον Melkor και - ως Gorthaur - έγινε υπολοχαγός του στους Πολέμους του Beleriand. Είχε την ικανότητα να παίρνει τη μορφή λύκου, φιδιού και νυχτερίδας. Μετά την πτώση του Μorgoth, συνέχιζε να πασχίζει να κατακτήσει τη Μέση-Γη καθ' όλη την Δεύτερη Εποχή, οπότε και εξαπάτησε υπό τη μορφή του Annatar τα Ξωτικά του Εregion, τα οποία υπό την καθοδήγησή του δημιούργησαν τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, ενώ εκείνος σφυρηλάτησε παράλληλα στα κρυφά το Ένα Δαχτυλίδι στο Mount Doom στη Mordor. Έτσι ο Sauron έγινε ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών. Όσο εκείνος έκανε τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού ενάντια στους Ελεύθερους Λαούς της Μέσης-Γης, ο Frodo Baggins, ο Samwise Gamgee και το Gollum έφτασαν στο Βουνό του Χαμού και στις 25 Μαρτίου του 3019 της Τρίτης Εποχής κατέστρεψαν το Δαχτυλίδι. Η καταστροφή του Δαχτυλιδιού επέφερε την ολοκληρωτική ήττα του Sauron και σήμανε την έναρξη της Τέταρτης Εποχής και της Κυριαρχίας των Ανθρώπων.

Ως ένας από τους Μάιαρ, ο Σάουρον δημιουργήθηκε από τον Έρου Ιλούβαταρ πριν την Μουσική των Άινουρ. Στο ξεκίνημα του Χρόνου, ήταν ανάμεσα στους Άινουρ που εισήλθαν στην Έα. Εκεί έγινε ένας από τους Μάιαρ του Άουλε και ήταν γνωστός ως Μάιρον (Mairon, σε Quenya "ο Αξιοθαύμαστος"), ωστόσο, σύντομα δελεάστηκε απ' τον Μέλκορ και έγινε ο πιο πιστός του υπηρέτης. Έτσι, ονομάστηκε Γκορθάουρ (Gorthaur=Τρομερός Φόβος) από τους Σίνταρ του Μπελέριαντ της Πρώτης Εποχής, και Σάουρον (σε Quenya Sauron=Ο Μισητός, ο Απεχθής) από άλλους. Άλλα ονόματα του Σάουρον ήταν Νεκρομάντης, Μισητός Φόβος, Ανώνυμος Εχθρός, Σκληρός, Σκοτεινός Άρχοντας της Μόρντορ, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, Άνναταρ (Annatar, Ο Άρχοντας των Δώρων). Οι Ντουνεντάιν τον αποκαλούσαν "Σάουρον ο Απατεώνας" εξαιτίας του ύπουλου ρόλου που έπαιξε στον Καταποντισμό του Νούμενορ και στη Σφυρηλάτηση των Δαχτυλιδιών της Δύναμης.

Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης

Τα Δαχτυλίδια της Δύναμης ήταν μαγικά Δαχτυλίδια που δημιουργήθηκαν την Δεύτερη Εποχή και ήταν προμελετημένα από τον Sauron ώστε να υποτάξει τους κατόχους τους στη θέλησή του. 

Τα Δεκαεννέα Μεγάλα Δαχτυλίδια, και αρκετά μικρότερα, δημιουργήθηκαν από τα Ξωτικά μεταλλουργούς του Eregion με αρχηγό τον Celebrimbor, υπό την καθοδήγηση και τις γνώσεις που τους έδωσε ο Sauron, ο οποίος είχε εμφανιστεί ως Annatar, ο Άρχοντας των Δώρων. O Sauron δημιούργησε το εικοστό Μεγάλο Δαχτυλίδι, που ονομάζεται Ένα Δαχτυλίδι ή Κυρίαρχο Δαχτυλίδι, κρυφά στις φωτιές του Βουνού του Χαμού. Τα δεκαεννέα χωρίζονταν σε: Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών, Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων και Εννέα Δαχτυλίδια των Ανθρώπων. Τα δεκαεννέα ήταν κατά κάποιο τρόπο συνδεδεμένα με το Ένα και εξαρτιόντουσαν από αυτό. Οι κάτοχοί τους ελέγχονταν από τον κάτοχο του Ενός, και εάν το Ένα καταστρεφόταν, οι δυνάμεις τους θα χάνονταν.

Για λεπτομέρειες δες:

Το Ένα Δαχτυλίδι

Τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών

Τα Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων

Τα Εννέα Δαχτυλίδια των Ανθρώπων

   

Γκαλάντριελ

Η Galadriel ήταν μια Noldo, μια από τους Calaquendi, και αναμφισβήτητα το πιο διάσημο και ισχυρό Ξωτικό της Τρίτης Εποχής. Ήταν μία από τους κατόχους των Τριών Δαχτυλιδιών, του Nenya, και - μαζί με τον σύζυγό της, τον Celeborn - κράτησαν με αυτό το βασίλειο του Lothlorien καθαρό από το κακό. Ήταν μοναχοκόρη και το νεότερο παιδί του Finarfin, πρίγκιπα των Noldor, και της  Eärwen, πριγκίπισσα των Teleri, ξαδέρφη της οποίας ήταν η Luthien, καθώς και ανηψιά του Feanor. Οι μεγαλύτεροι αδερφοί της ήταν οι Orodreth, Finrod Felagund, Angrod και Aegnor. Ήταν από τους μεγαλύτερους Eldar της Μέσης-Γης και τους ξεπερνούσε όλους σε ομορφιά, γνώση και δύναμη. Ο Tolkien την φανταζόταν, μαζί με τον βασιλιά Gil-galad, ως το δυνατότερο και πιο δίκαιο από ολα τα Ξωτικά που είχαν μείνει στη Μέση-Γη.

Η Γκαλάντριελ γεννήθηκε στο Βάλινορ τα Χρόνια των Δέντρων, πριν καν αρχίσει η Πρώτη Εποχή. Ήταν το τέταρτο παιδί του Φινάρφιν, πρίγκιπα των Νόλντορ, και της Εάργουεν, πριγκίπισσα των Τελέρι. Ο πατέρας της την ονόμασε Artanis που σημαίνει "ευγενής γυναίκα", και καθώς μεγάλωνε ήταν ασυνήθιστα ψηλή και δυνατή. Ήταν πολύ όμορφη και τα μαλλιά της ήταν το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της. Λέγεται μεταξύ των Έλνταρ ότι μέσα στα μαλλιά της είχε παγιδευτεί το φως των Δύο Δέντρων του Βάλινορ, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουν ένα μοναδικό και εκθαμβωτικό χρώμα, ένας συνδυασμός από χρυσό και ασημί. Σύμφωνα με τον μύθο, αυτό ενέπνευσε τον Φέανορ στην δημιουργία των Σίλμαριλς. Παρά το γεγονός ότι καταγόταν από δύο φυλές, αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα των Νόλντορ, καθότι ο πατέρας της ήταν ο τρίτος γιος του Φίνγουε, Υψηλός Βασιλέας των Νόλντορ. Ήταν η ψηλότερη από τις γυναίκες Ξωτικά, και τουλάχιστον στα νιάτα της, ήταν κάπως περήφανη και επαναστατική φύση. Ήταν ελεύθερο πνεύμα, και κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Άμαν ονειρευόταν μεγάλες ανεξερεύνητες περιοχές. Στην Τρίτη Εποχή όμως φαίνεται να ενεργεί με σοφία και ευγένεια, ενώ παρουσιάζεται πολύ ήπια και σταθερή.  

Ιστάρι

Η λέξη μάγος αποτελεί μετάφραση από την Quenya της λέξης istar: ένας από τα μέλη μιας "τάξης" (όπως την ονόμαζαν), που ισχυριζόταν ότι κατείχε, και το έδειχνε, εξαιρετική γνώση της ιστορίας και της φύσης του Κόσμου. [....] Υποτίθεται πως ήταν (αρχικά), σύμφωνα με εκείνους που είχαν δοσοληψίες μαζί τους, Άνθρωποι που είχαν αποκτήσει σοφία και κατείχαν τέχνες ύστερα από μακρόχρονη και κρυφή σπουδή. 

Πρωτοεμφανίστηκαν στη Μέση-Γη το έτος 1000 της Τρίτης Εποχής, αλλά για πολύν καιρό κυκλοφορούσαν με τη μορφή ηλικιωμένων ανθρώπων αλλά υγιών σωματικά· περιπλανώμενοι ταξιδιώτες, που αποκτούσαν γνώση της Μέσης-Γης και όλων όσων κατοικούσαν εκεί, χωρίς όμως να αποκαλύπτουν σε κανέναν τις δυνάμεις τους και τους σκοπούς τους. Αλλά καθώς η σκιά του Σάουρον άρχισε να μεγαλώνει και να ξαναπαίρνει μορφή, έγιναν πιο δραστήριοι και προσπαθούσαν πάντα να αντιστέκονται στο μεγάλωμα της Σκιάς και να κινητοποιούν τα Ξωτικά και τους Ανθρώπους σε επαγρύπνηση. Τότε οι Άνθρωποι άρχισαν να διαδίδουν φήμες παντού για τις κινήσεις τους και για το ότι ανακατεύονταν σε πολλές υποθέσεις. Και οι Άνθρωποι παρατήρησαν ότι δεν πέθαιναν, αλλά έμεναν απαράλλαχτοι (εκτός και αν γερνούσαν λίγο στην όψη), ενώ οι πατεράδες και οι γιοι των Ανθρώπων πέθαιναν. Έτσι οι Άνθρωποι άρχισαν να τους φοβούνται, ακόμα και όταν τους αγαπούσαν και θεωρούσαν ότι κατάγονταν από τη γενιά των Ξωτικών (με την οποία, πράγματι, έκαναν συχνά παρέα). 

Το Ένα Δαχτυλίδι

Ημερομηνία δημιουργίας: Το 1600 της Δεύτερης Εποχής.
Ημερομηνία καταστροφής: 25 Μαρτίου 3019, της Τρίτης Εποχής.
Δημιουργός: Σάουρον.
Τοποθεσία δημιουργίας: Βουνό του Χαμού στη Μόρντορ.
Κάτοχοι: Σάουρον, Ισίλντουρ, Σμήγκολ/Γκόλουμ, Μπίλμπο Μπάγκινς, Φρόντο Μπάγκινς, Σαμ Γκάμτζι.
Εμφάνιση: Ένα απλό χρυσό δαχτυλίδι με μια επιγραφή που αποκαλυπτόταν μόνο μέσω της φωτιάς.
 

Το Ένα Δαχτυλίδι ήταν το μεγαλύτερο από όλα τα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Ο Σάουρον το δημιούργησε για να ελέγχει τα υπόλοιπα, και για να το πράξει αυτό επένδυσε στο Ένα δαχτυλίδι ένα μεγάλο μέρος της δύναμης και της θέλησής του. Έτσι, το Ένα δαχτυλίδι ήταν μια πηγή μεγάλης δύναμης για τον Σάουρον, αλλά ήταν επίσης και η μεγαλύτερη αδυναμία του. Γιατί όταν το Ένα Δαχτυλίδι καταστράφηκε στις φωτιές του Βουνού του Χαμού, καταστράφηκε και ο ίδιος. Το Ένα Δαχτυλίδι ήταν μια χρυσή βέρα χωρίς κοσμήματα επάνω. Το μέγεθος του Δαχτυλιδιού άλλαζε έτσι ώστε να ταιριάζει στον χρήστη του. Το Δαχτυλίδι φαινόταν να είναι εντελώς απλό, χωρίς σημάδια, αλλά όταν θερμαινόταν με τη φωτιά μια επιγραφή αποκαλυπτόταν στο εξωτερικό και στο εσωτερικό του. Η γραφή ήταν των Ξωτικών επειδή η καλλιγραφία ήταν απαραίτητη, αλλά η γλώσσα ήταν αυτή της Μαύρης Γλώσσας. Διαβάζεται ως εξής:

Τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών

Narya, Nenya και Vilya. Τα Τρία Δαχτυλίδια των Ξωτικών ήταν τα πιο ισχυρά από τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, εκτός από το Ένα Δαχτυλίδι. Η δύναμή τους ήταν στην κατανόηση, στην κατασκευή, στη διατήρηση και στη θεραπεία. Δεν ήταν όπλα, αν και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προς υπεράσπιση ενάντια στον Sauron και τους υπηρέτες του. Τα Τρία δεν έκαναν τους κατόχους τους αόρατους.

Τα Τρία Δαχτυλίδια έγιναν από τον μεγάλο τεχνίτη των Ξωτικών, τον Κελεμπρίμπορ, στο Ερέγκιον γύρω στο έτος 1590 της Δεύτερης Εποχής. Ο Κελεμπρίμπορ και τα Ξωτικά μεταλλουργοί του Ερέγκιον είχαν εξαπατηθεί από τον Σάουρον, ο οποίος είχε έρθει σε αυτούς μεταμφιεσμένος προσποιούμενος ότι είναι ένας απεσταλμένος των Βάλαρ, και είχε υποσχεθεί να τους διδάξει νέες δεξιότητες. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Σάουρον, τα Ξωτικά άρχισαν να φτιάχνουν τα Δαχτυλίδια της Δύναμης, συμπεριλαμβανομένων των Εννέα Δαχτυλιδιών και των Επτά Δαχτυλιδιών. Τα Τρία Δαχτυλίδια τα έφτιαξε ο Κελεμπρίμπορ μόνος του.

Τα Εννέα Δαχτυλίδια των Ανθρώπων

Τα Εννέα Δαχτυλίδια των Ανθρώπων είναι τα Δαχτυλίδια της Δύναμης που χρησιμοποίησε ο Sauron για να μετατρέψει εννέα Ανθρώπους σε Nazgul. Το κάθε ένα από τα Εννέα Δαχτυλίδια έφερε πάνω του ένα πολύτιμο λίθο. Δημιουργήθηκαν από τον Celebrimbor και τα Ξωτικά του Εregion γύρω στο 1500 της Δεύτερης Εποχής. Τα Ξωτικά έφτιαξαν τα Δαχτυλίδια κάτω από τις οδηγίες του Sauron, ο οποίος είχε έρθει μεταμφιεσμένος και τους εξαπάτησε σχετικά με την πραγματική του ταυτότητα. Τότε ο Sauron σφυρηλάτησε το Ένα Δαχτυλίδι για να ελέγχει τα άλλα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Επειδή είχαν δημιουργηθεί από τα Ξωτικά με τη χρήση των δεξιοτήτων που τους δίδαξε ο Sauron, τα Εννέα Δαχτυλίδια ήταν υποταγμένα στο Ένα Δαχτυλίδι.

Ο Σάουρον κήρυξε τον πόλεμο στα Ξωτικά. Εισέβαλε στο Ερέγκιον το 1697 και άρπαξε τα Εννέα Δαχτυλίδια. Μοίρασε τα Δαχτυλίδια σε εννέα Ανθρώπους, τρεις από τους οποίους λέγεται ότι ήταν Άνθρωποι του Νούμενορ. Οι Άνθρωποι χρησιμοποίησαν τις δυνάμεις των Δαχτυλιδιών τους για να γίνουν μεγάλοι βασιλιάδες και μάγοι και να αποκτήσουν δόξα και πλούτο για τον εαυτό τους.

Τα Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων

Τα Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων είναι τα Δαχτυλίδια της Δύναμης που χρησιμοποίησε ο Sauron για να προσπαθήσει να ελέγξει τους Νάνους Άρχοντες. Τα Επτά Δαχτυλίδια δημιουργήθηκαν από Ξωτικά μεταλλουργούς του Εregion με τη βοήθεια του Sauron. Τα Ξωτικά είχαν εξαπατηθεί από τον Sauron, ο οποίος ήρθε στο Εregion μεταμφιεσμένος ισχυριζόμενος ότι είναι o Annatar, ένας απεσταλμένος των Valar. Ανέθεσε στα Ξωτικά την σφυρηλάτηση των Δαχτυλιδιών της Δύναμης. Κατά το 1500 της Δεύτερης Εποχής δημιουργήθηκαν τα Επτά Δαχτυλίδια. Κάθε ένα από τα Επτά ήταν χρυσό με έναν πολύτιμο λίθο.

Γύρω στο 1600, ο Σάουρον σφυρηλάτησε το Ένα Δαχτυλίδι για να εξουσιάζει τα άλλα Δαχτυλίδια της Δύναμης. Ο ίδιος κήρυξε τον πόλεμο στα Ξωτικά και επιτέθηκε στο Ερέγκιον το 1697 για να πάρει και τα άλλα Δαχτυλίδια. Τα Τρία Δαχτυλίδια παρέμειναν κρυμμένα, αλλά ο Σάουρον άρπαξε τα Εννέα Δαχτυλίδια και εν μέσω βασανιστηρίων ο αρχηγός των Ξωτικών μεταλλουργών, ο Κελεμπρίμπορ, αποκάλυψε τη θέση των Επτά Δαχτυλιδιών. Σύμφωνα με τους θρύλους των Νάνων, το πρώτο από τα Επτά που σφυρηλατήθηκαν είχε ήδη δοθεί από τα Ξωτικά στον Ντούριν Γ', τον βασιλιά του Καζάντ-ντούμ, και έτσι ο Σάουρον δεν μπορούσε να το βρει. Αλλά ο Σάουρον πήρε τα υπόλοιπα έξι Δαχτυλίδια και τα μοίρασε στους βασιλείς των άλλων έξι Οίκων των Νάνων.