Άρνορ

H Arnor, γνωστή και ως Βόρειο Βασίλειο, ήταν το βασίλειο των Dúnedain που βρισκόταν στη γη του Eriador στη Μέση-Γη. Ιδρύθηκε από τον Elendil μετά την διαφυγή του από τον Καταποντισμό του Numenor. Ήταν η αρχική έδρα του Υψηλού Βασιλιά της Arnor που κυβερνούσε τόσο την Arnor όσο και την Gondor. Συνδέθηκε με τους Υψηλούς Βασιλείς της Γραμμής του Elendil, η βασιλεία της οποίας αποκαταστάθηκε με την στέψη του Εlessar, μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού, στο ξεκίνημα της Τέταρτης Εποχής. Arnor σημαίνει "Γη του Βασιλιά" στη Sindarin.

Η Άρνορ ιδρύθηκε το 3320 της Δεύτερης Εποχής από τον Ελέντιλ, ενώ οι γιοί του, Ισίλντουρ και Ανάριον, ίδρυσαν το νότιο βασίλειο της Γκόντορ την ίδια εποχή. Και τα δύο βασίλεια είναι γνωστά ως "Τα Βασίλεια των Ντουνεντάιν στην Εξορία". Στις μέρες της δόξας της, η Άρνορ περιλάμβανε σχεδόν ολόκληρη την περιοχή του Ερίαντορ μεταξύ των ποταμών Μπρούινεν και Γκουαθλό στα ανατολικά (ανατολικά των οποίων ήταν το Ρίβεντελ), και τον Λούν στα δυτικά (δυτικά του οποίου ήταν το Λίντον). Περιλάμβανε επίσης το Μπρι και την περιοχή που αργότερα θα γινόταν γνωστή ως Σάιρ. Ο πληθυσμός της Άρνορ περιλάμβανε τους Ντουνεντάιν στις δυτικές κεντρικές περιοχές και τους μικτούς ή αυτόχθονες πληθυσμούς. Η αρχική πρωτεύουσα ήταν η Αννούμινας κοντά στη λίμνη Νενούιαλ, ενώ το βασίλειο περιλάμβανε πόλεις όπως τις Φόρνοστ, Θάρμπαντ και Λοντ Ντάερ, αλλά και παρατηρητήρια όπως το Άμον Σούλ και το Ελοστίριον.

Αννούμινας

Η Annúminas ήταν κάποτε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Arnor. Η πόλη βρισκόταν στη νοτιοανατολική ακτή της λίμνης Nenuial, κοντά στην πηγή του ποταμού Baranduin (Brandywine). Στα νότια και στα δυτικά της Annúminas υπήρχαν οι Λόφοι του Evendim. Ήταν η έδρα των Βασιλέων της Arnor και ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Υψηλό Βασιλιά Elendil. Annúminas σημαίνει "Πύργος της Δύσης" στη Sindarin.

 
Η Αννούμινας ιδρύθηκε από τον Ελέντιλ το 3320 της Δεύτερης Εποχής, λίγο μετά την άφιξή του στο Λίντον μετά την Καταστροφή του Νούμενορ. Με την ίδρυση της Άρνορ η πόλη έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου για αρκετούς αιώνες. Φιλοξενούσε την Πέτρα της Αννούμινας, ένα από τα τρία Παλαντίρι του Βορείου Βασιλείου, καθώς και το Σκήπτρο της Αννούμινας, το οποίο ήταν αρχικά το ραβδί του αξιώματος των Αρχόντων του Αντούνιε στο Νούμενορ, ένα κειμήλιο και σύμβολο της βασιλείας της Άρνορ.

Ελντάριον

Ο Eldarion ήταν ο μοναδικός γιος του Aragorn II Elessar και της Arwen Undómiel, του Βασιλιά και της Βασίλισσας του Επανενωμένου Βασιλείου της Gondor και της Arnor στη Μέση-Γη. Η γέννησή του σηματοδότησε την επανένωση των γενεών του Elros (μέσω του Aragorn) και του Elrond (μέσω της Arwen), των γιων του Earendil, που είχαν χωριστεί για πολλά πολλά χρόνια. Επίσης, αντιπροσώπευε (μέσω της Galadriel) την ένωση των Τριών Οίκων των Edain με τον αρχαίο Οίκο του Finarfin. Το όνομα Eldarion σημαίνει "Απόγονος των Eldar" στην Quenya.

 
Ο Ελντάριον είχε πολλές αδελφές. Έγινε ο δεύτερος Βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου μετά το θάνατο του πατέρα του, Βασιλιά Ελέσσαρ, το 120 της Τέταρτης Εποχής. Από τη διακυβέρνησή του, ελάχιστα πράγματα - εώς τίποτα - είναι γνωστά, παρά μόνο ότι κατά πάσα πιθανότητα διατήρησε την ειρήνη και τα σύνορα του Επανενωμένου Βασιλείου που έθεσε ο πατέρας του μετά τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Μια από τις λίγες γνωστές λεπτομέρειες που αφορούσαν την εποχή του κατά τη διάρκεια της Βασιλείας του ήταν ότι, 105 χρόνια μετά την Πτώση του Σκοτεινού Πύργου, αντιμετώπισε την άνοδο της μυστικής λατρείας του Μόργκοθ ή του Σάουρον.

Επανενωμένο Βασίλειο

Το Επανενωμένο Βασίλειο, που ονομάζεται επίσης τα "Δύο Βασίλεια", ήταν το αποκατεστημένο βασίλειο της Arnor στα βόρεια και της Gondor στα νότια, τα δίδυμα βασίλεια που ιδρύθηκαν στο τέλος της Δεύτερης Εποχής από τον Elendil και τους γιους του, Isildur και Anárion. Αρχικά, ο Elendil ήταν Υψηλός Βασιλιάς και των δύο Βασιλείων, αλλά αυτά χωρίστηκαν μετά από τους θανάτους των γιων του. Πάνω από 3.000 χρόνια αργότερα, ο Aragorn II Elessar επανένωσε τα δύο βασίλεια και στέφθηκε ο βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου της Arnor και της Gondor. Η μοίρα των Βασιλείων, ειδικά εκείνη της Gondor, κυριάρχησε στην ιστορία της Τρίτης Εποχής στη Μέση-Γη.

Στο τέλος της Δεύτερης Εποχής, ο Ελέντιλ και οι γιοι του, Ισίλντουρ και Ανάριον, ίδρυσαν δύο μεγάλα βασίλεια στη Μέση-Γη: την Άρνορ στα βόρεια και τη Γκόντορ στα νότια. Αυτά τα βασίλεια των Ντουνεντάιν ενώθηκαν κάτω από έναν και μόνο Υψηλό Βασιλιά, τον ίδιο τον Ελέντιλ, ο οποίος κυβέρνησε το Βόρειο Βασίλειο, ενώ οι γιοι του βασίλευαν από κοινού στο νότιο Βασίλειο της Γκόντορ. Στα πρώτα χρόνια της Τρίτης Εποχής, αυτή η ένωση απέτυχε. Μετά τον χαμό του Ισίλντουρ στην Πανωλεθρία των Γκλάντεν Φιλντς, ο ανιψιός του ο Μενέλντιλ ανέλαβε την βασιλεία της Γκόντορ, η οποία παρέμεινε ανεξάρτητη από το βορειοανατολικό βασίλειο για το μεγαλύτερο μέρος της Τρίτης Εποχής.

Το Σκήπτρο της Αννούμινας

Το Σκήπτρο της Annúminas ήταν το κύριο σύμβολο της εξουσίας των Βασιλέων του Βορείου Βασιλείου της Arnor, στο Eriador στην Μέση-Γη, κατά τη διάρκεια της Τρίτης Εποχής. Ήταν μια ασημένια ράβδος και υπήρξε αρχικά το σύμβολο του αξιώματος των Αρχόντων του Andúnië στο Númenor. Επέζησε από την Πτώση και κρατούταν από τους βασιλείς της Arnor για όσο κράτησε το Βασίλειο. Μετά τη διαίρεση του Βορείου Βασιλείου περνούσε από γενιά σε γενιά στους Βασιλείς του Arthedain και στους απογόνους τους, τους Αρχηγούς των Dúnedain. Ονομάστηκε Σκήπτρο της Annúminas διότι οι Βασιλείς της Arnor αρχικώς κυβερνούσαν από την πόλη της Annúminas, τον Πύργο της Δύσης.

 
Το Σκήπτρο της Αννούμινας ήταν μια ασημένια ράβδος που αρχικά κρατούσαν οι Άρχοντες του Αντούνιε στο Νούμενορ, και δημιουργήθηκε σύμφωνα με το Σκήπτρο των Βασιλέων του Νούμενορ. Το Σκήπτρο των Βασιλέων χάθηκε με τον Αρ-Φαραζόν στην Καταστροφή του Νούμενορ το 3319 της Δεύτερης Εποχής, αλλά ο Ελέντιλ, ο τελευταίος Άρχοντας του Αντούνιε, πήρε το Σκήπτρο των Αρχόντων του Αντούνιε μαζί του όταν δραπέτευσε από το Νούμενορ και, ερχόμενος στη Μέση-Γη, ίδρυσε τα βασίλεια της Γκόντορ και της Άρνορ.

Ο Οίκος του Τελκόνταρ

Ο Οίκος του Telcontar, η συνέχεια του Οίκου του Elendil, ήταν o Βασιλικός Οίκος του Επανενωμένου Βασιλείου της Arnor και της Gondor. Ο Οίκος ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Δαχτυλιδιού από τον Aragorn ΙΙ, ο οποίος ήταν ο τελευταίος επιζών κληρονόμος του Elendil, και πήρε το θρόνο με το όνομα Elessar. Το όνομα Telcontar είναι μετάφραση του "Strider" στην Quenya, του ψευδωνύμου του Aragorn στο βορρά, ενώ τα μέλη του Οίκου ονομάζονται "Telcóntari" (πληθυντικός).

 
Ο Άραγκορν έγινε Βασιλιάς του Επανενωμένου Βασιλείου με το όνομα Ελέσσαρ και βασίλεψε με τη Βασίλισσα Άργουεν για 120 χρόνια. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Ελντάριον, καθώς και πολλές κόρες. Η μακρά αυτή βασιλεία αποδίδεται στην καταγωγή του Ελέσσαρ από τους Ανθρώπους του Νούμενορ, οι οποίοι είχαν ευλογηθεί με μεγάλη διάρκεια ζωής.

Άραγκορν

O Aragorn II, επίσης γνωστός ως Elessar, ήταν γιος του Arathorn II και της Gilraen. Ήταν ο 16ος και τελευταίος Αρχηγός των Dunedain του Βορρά και ο απευθείας διάδοχος του Isildur μετά από πολλές γενιές. Στέφθηκε Βασιλιάς Elessar Telcontar, και ήταν ο 26ος Βασιλιάς της Arnor και ο 35ος Βασιλιάς της Gondor, καθώς και ο πρώτος Υψηλός Βασιλέας της Arnor και της Gondor μετά τη σύντομη βασιλεία του Isildur. Έγινε ο σπουδαιότερος Άνθρωπος της εποχής του, οδηγώντας τους Ανθρώπους της Δύσης ενάντια στις δυνάμεις του Sauron, βοηθώντας να καταστραφεί το Ένα Δαχτυλίδι και επανενώνοντας τα Βασίλεια της Arnor και της Gondor. Ήταν εξαιρετικός πολεμιστής και, ως Κληρονόμος του Isildur, έφερε τα θραύσματα του Narsil, το οποίο ξανασφυρηλατήθηκε και μετονομάστηκε σε Anduril στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού. Παντρεύτηκε την Arwen, την κόρη του Elrond, και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Eldarion, και πολλές κόρες.

Ο γιος του Άραθορν γεννήθηκε το 2931 της Τρίτης Εποχής και πήρε το όνομα Άραγκορν. Η γιαγιά του όμως, η Ιβόργουεν, προέβλεψε ότι ο Άραγκορν μια μέρα θα φορούσε στο στήθος του μια πράσινη πέτρα από την οποία θα βγει το πραγματικό του όνομα και η φήμη του.