Αμάντιλ

Ο Amandil ήταν ο πατέρας του Elendil του Ψηλού, ο ηγέτης των Πιστών στο Númenor κι ο 18ος και τελευταίος Άρχοντας του Andúnie. Όπως και οι πρόγονοί του, ο Amandil ήταν ο ηγέτης των Πιστών, εκείνων των Ανθρώπων του Númenor που εξακολουθούσαν να αγαπούν τους Valar, σε αντίθεση με τους Βασιλείς. Η ζωή του ως Άρχοντας του Andúnie κι ως ένας από τους Πιστούς, δημιούργησε τους Υψηλούς Βασιλείς της Gondor και της Arnor, οι οποίοι επέζησαν μέσω των Dúnedain της Μέσης-Γης, φτάνοντας μέχρι τον Aragorn II. Μετά την Πτώση του Númenor, ο γιος του Amandil, ο Elendil, ίδρυσε τα Βασίλεια των Númenóreans στην Εξορία. Amandil σημαίνει "Αυτός που αγαπά το Aman" στην Quenya.

 
Όταν ήταν νέος, ο Αμάντιλ ήταν πολύ καλός φίλος του Αρ-Φαραζόν, ο οποίος - ως Βασιλιάς - τον κράτησε στο Συμβούλιό του. Ο Αμάντιλ κέρδισε επίσης νωρίς την φήμη του ισχυρού ναυτικού, και τιμήθηκε από πολλούς λόγω της μεγάλης αριστοκρατίας του οίκου του. Ωστόσο, αφότου ο Αρ-Φαραζόν έπλευσε στη Μέση-Γη κι έπιασε αιχμάλωτο τον Σάουρον, ο υποτιθέμενος αιχμάλωτος κατάφερε και έφερε σταδιακά τον βασιλιά με το μέρος του. Βλέποντας τη χάρη που δόθηκε στον Σάουρον, όλοι οι Σύμβουλοι του Βασιλιά, εκτός από τον Αμάντιλ, άρχισαν να καλοπιάνουν τον πρώην αιχμάλωτο, ο οποίος άσκησε επιρροή στον Βασιλιά και τους οπαδούς του να αρχίσουν να λατρεύουν τον Μέλκορ. Ο Αμάντιλ αποδεσμεύτηκε από το Συμβούλιο και αποσύρθηκε στη Ρόμεννα, όπου συγκέντρωσε κρυφά όλους τους Πιστούς.

Αντούνιε

To Andúnië ήταν μια σημαντική πόλη και λιμάνι στο δυτικό μέρος της Νήσου του Númenor. Βρισκόταν στον Κόλπο του Andúnië στην περιοχή Andustar. Ήταν μία από τις κυριότερες πόλεις του Númenor και ήταν περισσότερο γνωστό ως το λιμάνι όπου τα Ξωτικά του Tol Eressëa κατέφταναν πιο συχνά για να επισκεφτούν τους Númenóreans. Andúnië σημαίνει "Ηλιοβασίλεμα" στην Quenya.

Το Αντούνιε βρισκόταν στον Κόλπο του Αντούνιε στην περιοχή Άντουσταρ και ήταν το σπίτι των Αρχόντων του Αντούνιε, οι οποίοι κατάγονταν από τον Βαλάντιλ, και που ήταν φημισμένοι και αξιοσέβαστοι ευγενείς του Νούμενορ, καθώς και μέλη του Συμβουλίου του Σκήπτρου. Εκεί, στην πόλη-λιμάνι, έφταναν τα Ξωτικά του Τολ Ερεσσέα φέρνοντας δώρα στους Νουμενόριανς, σε μια εποχή προτού πέσει η Σκιά πάνω στο Νούμενορ. Μέρος της πόλης βρισκόταν δίπλα στην ακτή, αλλά πολλές κατοικίες βρίσκονταν στις παρυφές των πλαγιών. Ο κεντρικός δρόμος του Νούμενορ, ο οποίος περνούσε από τη Ρόμεννα προς τα δυτικά και μέσα από το Αρμένελος, συνέχιζε ως το Αντούνιε. Την περίοδο μετά τον Βασιλιά Ταρ-Ανκάλιμον, το Αντούνιε έγινε λιμένας των Πιστών.

Ισίλντουρ

Ο Isildur ήταν ο γιος του Elendil και αδελφός του Anárion. Καθώς ήταν ο Υψηλός Βασιλιάς της Gondor και της Arnor, ο Isildur και ο αδελφός του Anárion διοικούσαν από κοινού τη Gondor στο Νότο, ενώ ο πατέρας τους κατοικούσε στο Βορρά. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Τελευταίας Συμμαχίας, ο Isildur έκοψε το Ένα Δαχτυλίδι από το χέρι του Sauron, αλλά αρνήθηκε να το καταστρέψει. Ο Isildur σκοτώθηκε αργότερα από Orcs και το Δαχτυλίδι χάθηκε στην Πανωλεθρία των Gladden Fields για σχεδόν 2.500 χρόνια. Η άρνησή του να καταστρέψει το Δαχτυλίδι επέτρεψε στο πνεύμα του Sauron να αντέξει και να εξασφαλιστεί ως μια απειλή για τη Μέση-Γη που παρέμεινε για τα επόμενα χρόνια. Η γραμμή αίματος του Isildur επέζησε στους Dúnedain του Βορρά και οι κληρονόμοι του βοήθησαν στον τερματισμό της εξουσίας του Sauron στον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού.

Ο Ισίλντουρ γεννήθηκε στο Νούμενορ το έτος 3209 της Δεύτερης Εποχής. Είχε έναν μικρότερο αδερφό τον Ανάριον ο οποίος γεννήθηκε το 3219. Ζούσαν στο καταφύγιο Ρομέννα στην ανατολική ακτή του νησιού του Νούμενορ. Ο πατέρας τους ήταν ο Ελέντιλ και ο παππούς τους ο Αμάντιλ, ο Άρχοντας του Αντούνιε. Οι Άρχοντες του Aντούνιε κατάγονταν από τους Βασιλείς του Νούμενορ μέσω της Σιλμάριεν, την κόρη του τέταρτου βασιλιά του Νούμενορ, Tαρ-Ελέντιλ.

Ελέντιλ

O Elendil ήταν ο γιος του Amandil, Άρχοντα του Andúnië και ηγέτη των Πιστών Númenóreans, ο πατέρας του Isildur και του Anárion, επιζών από την πτώση του Númenor, και ο ιδρυτής και πρώτος βασιλιάς της Arnor και Gondor. Ήταν επίσης γνωστός ως Elendil ο Ψηλός, ο ψηλότερος των Ανθρώπων που διεσώθη από την πτώση του Númenor, και Elendil ο Δίκαιος.

Ο Ελέντιλ γεννήθηκε στο Νούμενορ. Όπως και ο πατέρας του, έτσι και ο Ελέντιλ διατήρησε μια ισχυρή φιλία με τα Ξωτικά και διατήρησε τις παλαιές πεποιθήσεις για τον Ιλούβαταρ και τον σεβασμό για τους Βάλαρ, ενώ στάθηκε ενάντια στις βάρβαρες πρακτικές του βασιλιά Αρ-Φαραζόν και του Σάουρον που ήταν σύμβουλός του.